Akcja zarybiania łososiem zlewni górnej Wisły :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

"Wytwórnia białek" w komórkach sfilmowana w akcji

Michael Hanlon: "10 pytań, na które nauka nie znalazła (jeszcze) odpowiedzi" - recenzja

10 najważniejszych odkryć naukowych roku 2009 według "Science"

Druga edycja cyklu regionalnych konferencji "Nowoczesne technologie w szkole"

Konkurs dla naukowców-fotografów - "Nauka w obiektywie"

"Od pomysłu do przemysłu" - Europejskie Dni Dziedzictwa 2010

40 tys. świeżo wyklutych łososi zostało wypuszczonych w tym roku do Wisły, w ramach akcji przywracania tego gatunku ryb. 7 maja nad rzeką Biała Tarnowska w Małopolsce zakończono tegoroczną edycję programu.

"Program Restytucji Łososia w zlewni górnej Wisły" realizowany jest od sześciu lat przez międzynarodową organizację ekologiczna WWF, Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie, Polski Związek Wędkarski oraz Uniwersytet Rolniczy w Krakowie.

Jak poinformował dziennikarzy kierownik projektu WWF "Rzeki dla życia" Przemysław Nawrocki, celem akcji jest odrodzenie zdrowej populacji tego gatunku w naturalnych warunkach środowiskowych. Dzięki inicjatywie do górskich strumieni przez ostatnie lata trafiło łącznie 1,4 mln sztuk narybku łososia.

W ocenie organizatorów, dotychczasowe wyniki projektu napawają optymizmem. "Na powrót łososi trzeba będzie poczekać jeszcze kilka lat, ale wiemy już, że rzeki i potoki w zlewni górnej Wisły nadal spełniają warunki do tego, by być miejscem ich rozrodu" - zaznaczył Nawrocki.

Podkreślił, że kiedy do Wisły powrócą łososie, będzie można powiedzieć, iż jest ona znów zdrową rzeką, bo obecność tych ryb wędrownych jest znakiem dobrej jakości wody.

Zlewnia górnej Wisły stanowi najważniejsze historyczne miejsce rozrodu łososi w Polsce.

Zarybianie jest potrzebne, bo dzikie łososie w zlewni górnej Wisły wyginęły pod koniec lat 60. Przyczynił się do tego człowiek, zanieczyszczając i regulując rzeki. Jednak do unicestwienia populacji łososia w Wiśle doprowadziła przede wszystkim tama we Włocławku. Do dziś stanowi ona największą przeszkodę na szlaku wędrówek tych ryb.

Łosoś jest rybą wędrowną. Przychodzi na świat w górskich rzekach i potokach; po dwóch latach wędruje do morza, gdzie dorasta, a następnie wraca w górę macierzystej rzeki, aby złożyć tam ikrę.

Od kilku lat WWF Polska zabiega o modernizację włocławskiej zapory w taki sposób, by powstały tam nowoczesne urządzenia, które umożliwią łososiom i innym rybom wędrownym swobodne poruszanie się w górę i w dół rzeki.

"Ostatnio prace modernizacyjne nabrały przyspieszenia, niestety pojawiło się kolejne zagrożenie - plany budowy następnej zapory w Nieszawie. Może ona zniweczyć wysiłki na rzecz ochrony ryb wędrownych występujących w Wiśle" - dodał przedstawiciel WWF. RGR

PAP - Nauka w Polsce

kap

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Sandela - rzeka III rzędu, lewobrzeżny dopływ Drwęcy. Długość rzeki wynosi około 18 km, całkowita powierzchnia zlewni 70,6 km. W "Podziale hydrograficznym Polski" z 1983 r. Sandela wymieniana była jako dopływ Elszki. Natomiast zgodnie z materiałami kartograficznymi za rzekę główną przyjęto Sandelę, która jest dłuższa niż Elszka, ma większa powierzchnię zlewni oraz większe spadki. pełny tekst

Dojca jest prawobrzeżnym dopływem Północnego Kanału Obry, do którego uchodzi w 125,6 km. Całkowita długość cieku to 42,6 km, a powierzchnia zlewni to 290,6 km. Rzeka wypływa na południowy zachód od miejscowości Sątopy (powyżej Nowego Tomyśla). Jej dopływami lewostronnymi są dopływ z Albertowska i dopływ z Błońska. W granicach zlewni Dojcy znajdują się 4 jeziora, są to: j. Brajec, j. Wioska, J. Wolsztyńskie i J. Berzyńskie. Teren zlewni rzeki jest w większości zalesiony z niewielkim udziałem pól uprawnych. pełny tekst

Gardominka rzeka w północno-zachodniej Polsce, lewobrzeżny dopływ Regi. Powstała z połączenia strug Wołowej i Rudki w gminie Nowogard na północ od Wojcieszyna. Długość rzeki to 26,6 km, powierzchnia bezpośredniej zlewni 73 km, a powierzchnia całkowitej zlewni 112,6 km. pełny tekst

Współczynnik odpływu - współczynnik odpływu jest to stosunek ilości wody odpływającej z obszaru zlewni w rozpatrywanym czasie do ilości wody jaka w tym samym czasie spadła w postaci opadów atmosferycznych na obszar zlewni. Określa się go dla okresu wieloletniego, dla poszczególnych lat, półroczy oraz miesięcy. jest to wielkość niemianowana,ale można ją również wyrazić w procentach wysokości opadu: pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".