Badania sugerują, że zanieczyszczenie ołowiem mogło sprzyjać chłodniejszemu klimatowi :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Naukowcy wyjaśniają naturę kłopotów z pamięcią występujących w demencji

W Wielkim Zderzaczu Hadronów naukowcy zbadają jony ołowiu

Sezon na obserwację najwyższych chmur rozpoczęty

Najszczęśliwsi naukowcy pracują w Danii, wg pierwszego sondażu karier czasopisma Nature

Warsztaty nt. chmur dla przedsiębiorstw, miasto Luksemburg, Luksemburg

Nowe badania finansowane ze środków unijnych ujawniają, że cząstki ołowiu w atmosferze stymulują tworzenie się chmur. Naukowcy zasugerowali na łamach czasopisma Nature Geoscience, że zanieczyszczenie atmosfery ołowiem mogło tłumić skutki zmian klimatu w ostatnich dekadach.

Źródłem unijnego wsparcia badań była sieć doskonałości "Zmiany składu atmosfery", która jest finansowana z tematu "Zrównoważony rozwój, zmiany globalne i ekosystemy" Szóstego Programu Ramowego (6PR).

Większość ołowiu w atmosferze jest pochodzenia antropogenicznego, a głównymi źródłami są spalanie węgla, benzyna ołowiowa, niewielkie samoloty latające na pułapie tworzenia się chmur oraz roboty budowlane, w czasie których uwalniany jest ołów z ziemi.

Podczas gdy emisja gazów cieplarnianych powoduje globalne ocieplenie, emisja małych cząstek substancji takich jak ołów może wywierać odwrotny efekt, wchodząc w interakcje z parą wodną w atmosferze, aby doprowadzić do tworzenia się chmur. W zależności od swojego pułapu i grubości, chmury mogą odbijać promienie słoneczne z powrotem w przestrzeń kosmiczną lub zatrzymywać ciepło pochodzące z Ziemi.

Celem ostatnich badań było określenie wpływu ołowiu na tworzenie się chmur. W tym celu naukowcy z Niemiec, Szwajcarii i USA "pojmali" prawdziwe chmury na szczytach górskich po obydwu stronach Atlantyku oraz badali sztucznie stworzone chmury w specjalnych komorach chmurowych w laboratorium.

Badania doprowadziły do wniosku, że ołów zmieniał warunki potrzebne do pojawienia się chmur - dzięki jego obecności, powietrze nie musi być już tak zimne czy wilgotne, aby zaczęły się tworzyć chmury.

Co więcej, modele komputerowe wykazały, że cząstki zawierające ołów zmieniają właściwości chmur w sposób wystarczający, aby wpłynąć na ilość promieniowania długofalowego uciekającego z Ziemi. W latach 70. i 80. XX w., przed upowszechnieniem się benzyny bezołowiowej, większość cząstek pyłu unoszących się w atmosferze było prawdopodobnie zanieczyszczonych ołowiem, co umożliwiało uchodzenie z Ziemi większych ilości ciepła.

"To doprowadziło prawdopodobnie do globalnego zahamowania w pewnym zakresie wzrostów temperatury, podczas gdy obecnie efekt cieplarniany zaczyna oddziaływać z pełną siłą" - wyjaśnił profesor Joachim Curtius z Uniwersytetu im. Goethego we Frankfurcie w Niemczech.

Mało kto zalecałby pompowanie większej ilości ołowiu do atmosfery, aby przeciwdziałać skutkom globalnego ocieplenia, gdyż jest on silnie trującym metalem, szkodliwym dla zdrowia człowieka. "Jednak z perspektywy czasu możemy teraz wyjaśnić dlaczego obserwuje się w ostatnich latach tendencję do szybszego wzrostu temperatur - dzieje się tak dlatego, że ludzie zmniejszyli emisje ołowiu i siarczanów" - powiedział profesor Stephen Borrmann z Uniwersytetu Jana Gutenberga w Moguncji, w Niemczech.

'Wiemy, że znakomita większość ołowiu w atmosferze pochodzi ze źródeł antropogenicznych" - zauważył naczelny autor Dan Cziczo z Krajowego Laboratorium Pacific Northwest przy Amerykańskim Departamencie Energii. "A teraz wykazujemy, że ołów zmienia właściwości chmur i stąd taki a nie inny bilans energii słonecznej, która oddziałuje na naszą atmosferę."

Źródło: CORDIS

Więcej informacji:

Uniwersytet Jana Gutenberga w Moguncji:
http://www.uni-mainz.de/

Krajowe Laboratorium Pacific Northwest:
http://www.pnl.gov

Nature Geoscience:
http://www.nature.com/ngeo

Źródło danych: Uniwersytet Jana Gutenberga w Moguncji; Krajowe Laboratorium Pacific Northwest; Nature Geoscience
Referencje dokumentu: Cziczo, D. et al. (2009) Inadvertent climate modification due to anthropogenic lead. Nature Geoscience (w druku). Publikacja internetowa z dnia 19 kwietnia; DOI: 10.1038/NGEO499.

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Międzynarodowa Satelitarna Klimatologia Chmur (ang. the International Satellite Cloud Climatology Project, w skrócie ISCCP) to projekt badawczy mający na celu wieloletnią globalną analizę rozkładu chmur w atmosferze, ich dziennych, sezonowych i rocznych zmian. ISCCP (wymawiane "iskip") jest międzynarodowym satelitarnym projektem zapoczątkowanym w 1982 roku. Wyniki używane są do celów badania zmian klimatu, wymiany energetycznej na Ziemi, i oceny wpływu chmur na cykl hydrologiczny. pełny tekst

Pod pojęciem klimat rozumie się średni stan atmosfery i oceanu w skalach od kilku lat do milionów lat. Zmiany klimatu wynikają z czynników zewnętrznych takich jak ilość dochodzącego promieniowania słonecznego lub czynników wewnętrznych takich jak działalność człowieka (zmiany antropogeniczne) lub wpływ czynników naturalnych. W ostatnich latach termin ogólna zmiana klimatu, używany jest w kontekście globalnego ocieplenia i wzrostu temperatury na powierzchni Ziemi, ale rozważane są scenariusze powodujące oziębienie powierzchni Ziemi (np. wywołane odbiciem energii słonecznej od zwiększonej pokrywy chmur lub aerozoli atmosferycznych). pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".