Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
¦roda, 23 maja 2012
Leontyna, Jan, Iwona, Symeon
 ¦wiatowy Dzieñ ¯ó³wia
 1911: zosta³a otwarta Nowojorska Biblioteka Publiczna
 2006: pojawi³ siê system operacyjny Microsoft Windows Vista w wersji Beta 2
Nowe publikacje
Badanie: sposób komunikacji z pacjentem znacz±co wp³ywa na przebieg leczenia
Dodano:
|8 Lut 2012|, 2012 07:53
|
|
|
Sposób komunikacji ze starszymi pacjentami ma znacz±cy wp³yw na to, jak reaguj± oni na wiadomo¶æ o chorobie. 90 proc. z tych, którzy nagle dowiedzieli siê o chorobie zagra¿aj±cej ich ¿yciu, na tak± wiadomo¶æ reaguje rozchwianiem emocjonalnym lub pogorszeniem stosunku do w³asnej osoby - informuj± naukowcy z SWPS i UM w Poznaniu.
"Pacjenci wymagaj± wsparcia psychologicznego oraz zmiany sposobu informowania o chorobie, ze szczególnym uwzglêdnieniem korzy¶ci p³yn±cych z leczenia chirurgicznego i ¿ycia wolnego od choroby" - alarmuj± psychologowie i lekarze, którzy przebadali pacjentów po 65. roku ¿ycia, u których zdiagnozowano bezobjawowego têtniaka aorty brzusznej.
Jak informuje rzecznik Szko³y Wy¿szej Psychologii Spo³ecznej Natalia Osica, badaniem objêto 25 chorych zakwalifikowanych do operacji têtniaka w Klinice Chirurgii Ogólnej i Naczyñ w Poznaniu oraz 20 chorych, którzy przebyli podobn± operacjê dwa lata temu. Projekt naukowy zrealizowali: prof. Teresa Rzepa - psycholog z poznañskiego wydzia³u SWPS i dr Micha³ Stanisic z Kliniki Chirurgii Naczyñ Uniwersytetu Medycznego.
Celem badañ by³a porównawcza ocena stosunku do w³asnej osoby, choroby i operacji. Naukowcy chcieli te¿ opracowaæ schemat komunikowania siê ze starszym pacjentem, u³atwiaj±cy podjêcie racjonalnej decyzji o leczeniu operacyjnym.
"Wyniki badania pokazuj±, ¿e pacjenci, którzy nagle dowiaduj± siê o chorobie zagra¿aj±cej ¿yciu nie tylko reaguj± bardzo emocjonalnie, ale te¿ przejawiaj± pesymistyczne nastawienie do perspektyw zwi±zanych z chorob± i jej leczeniem" - czytamy w przes³anym PAP komunikacie.
U 90 proc. pacjentów taka wiadomo¶æ prowadzi do rozchwiania emocjonalnego lub pogorszenia stosunku do w³asnej osoby. Z badañ wynika tak¿e, ¿e pacjenci maj± trudno¶ci z racjonalnym odbiorem informacji o chorobie, a ich stan psychiczny jest zdominowany przez lêk przed bólem i ¶mierci± oraz przez uczucie zak³opotania, powi±zane ze ¶wiadomo¶ci± operowanego miejsca.
Sytuacji nie u³atwia obraz ¿ycia po zabiegu, jaki sobie tworz± - nacechowany lêkiem przed komplikacjami pooperacyjnymi, cierpieniem i ¶mierci±. Ponadto chorzy ze zdiagnozowanym têtniakiem aorty brzusznej nie weryfikuj± wiedzy przekazanej przez specjalistê, w odró¿nieniu od pacjentów z innymi bezobjawowymi chorobami, co mo¿e wskazywaæ na olbrzymie poczucie bezradno¶ci i beznadziejno¶ci, które im towarzyszy.
"Wiêkszo¶æ pacjentów prze¿ywa szok i stoi przed konieczno¶ci± podjêcia szybkiej decyzji w bardzo trudnej sytuacji. Jest to dla nich tym trudniejsze, ¿e zgodnie z zasadami NFZ wizyta trwa ok. 15 minut. W tym krótkim czasie chory musi zadecydowaæ, czy godzi siê czy nie na operacjê, a wiêc pod presj± czasu musi podj±æ ¿yciowo wa¿n± decyzjê" - wyja¶nia prof. Teresa Rzepa.
Profesor dodaje, ¿e w tej sytuacji niezwykle wa¿ny jest sposób, w jaki lekarz poinformuje pacjenta o chorobie, tym bardziej, ¿e chorzy, którzy przeszli operacjê postrzegaj± swoj± decyzjê jako bardzo trafn±, a dokonywana przez nich ocena aktualnej jako¶ci ¿ycia wyra¼nie siê poprawi³a.
Dotychczasowe do¶wiadczenia pokazuj± jednak, ¿e niestety ani pacjent, ani lekarz nie s± przygotowani do rzetelnej rozmowy, która doprowadzi³aby do podjêcia ¶wiadomej i racjonalnej decyzji o operacji, szczególnie, gdy chory stawiany jest przed jasno i beznamiêtnie sformu³owanym wyborem - albo operacja obci±¿ona ryzykiem ¶mierci albo ¶mieræ.
Zdaniem badaczy odpowiedni sposób rozmawiania z pacjentem podczas wizyty lekarskiej ma niebagatelny wp³yw na zachowanie chorego, jego samopoczucie oraz sposób podejmowania decyzji. Pozwoli³by lekarzom na w³a¶ciwe dotarcie z informacj± dostosowan± do grupy starszych pacjentów.
Jak zatem rozmawiaæ z pacjentem? Na prezentacjê diagnozy i procesu leczenia warto przeznaczyæ dwa spotkania - wstêpne i w³a¶ciwe. Zdaniem specjalistów podczas pierwszego lekarz powinien dostarczyæ choremu krótkiej i rzeczowej informacji o chorobie i jej leczeniu, zachêciæ do samodzielnego poszerzenia zasobu wiedzy, a nastêpnie wyznaczyæ kolejne spotkanie, tak aby daæ mu czas na uporanie siê z emocjami. Drugie spotkanie powinno opieraæ siê na kilku elementach. Po pierwsze, powtórzeniu argumentów na rzecz operacji, w¶ród których warto powo³aæ siê na przekonywuj±ce dane statystyczne i opinie pacjentów pooperacyjnych.
Chory powinien poznaæ korzy¶ci polegaj±ce na poprawie jako¶ci ¿ycia mo¿liwej dziêki uwolnieniu siê od choroby i ¶wiadomo¶ci zagro¿enia ¿ycia. Je¶li jest to mo¿liwe, warto aby lekarz zaanga¿owa³ w proces leczenia osobê blisk± pacjentowi, wyd³u¿y³ czas rozmowy przynajmniej do 20 minut i przeprowadzi³ j± w osobnym pomieszczeniu i spokojnej atmosferze.
PAP - Nauka w Polsce
ekr/ agt/bsz
Czy wiesz ¿e...?
wersja BETA
W medycynie oraz psychologii klinicznej katamneza (badanie katamnestyczne) dotyczy:
1. historii choroby pacjenta od chwili zapadniêcia na ni±.
2. badanie skuteczno¶ci i dalszych losów przeprowadzonego leczenia dokonywane po opuszczeniu placówki opieki zdrowotnej.
pe³ny tekst
Grupy Balinta grupy organizowane w 1950 roku w Londynie, pocz±tkowo dla lekarzy ogólnych, przez Michaela Balinta i jego trzeci± ¿onê Enid. Mia³y one na celu u¶wiadomienie lekarzom psychologicznych aspektów problemów ich pacjentów oraz umo¿liwiæ przyjrzeniu siê psychologicznej stronie kontaktu z pacjentem. W dyskusjach w ramach grup Balinta g³ówny nacisk k³adzie siê na relacjê lekarz pacjent, a nie na problemy ¶ci¶le medyczne. Grupa taka liczy 8 do 12 osób, z czego jedna z osób prowadzi i nadzoruje przebieg spotkania, które odbywa siê wed³ug ¶ci¶le okre¶lonych regu³. Pocz±tkowo grupy Balinta by³y prowadzone przez psychoanalityków, jednak wspó³cze¶nie robi± to tak¿e przeszkoleni lekarze lub psycholodzy kliniczni. Obecnie tworzy siê grupy nie tylko dla lekarzy, ale tak¿e dla pielêgniarek i innego personelu medycznego. Mog± one mieæ charakter homogeniczny lub obejmowaæ osoby wykonuj±ce ró¿ne zawody medyczne.
pe³ny tekst
Klauzula sumienia szczególna i wyj±tkowa regulacja prawna, zgodnie z któr± lekarz mo¿e powstrzymaæ siê od wykonania ¶wiadczeñ zdrowotnych niezgodnych z jego sumieniem. W polskim prawie wynika z art. 39 Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty z 5 grudnia 1996. Klauzula nie upowa¿nia lekarza do powstrzymania siê od leczenia pacjenta w ogóle (tj. powstrzymania siê od wszystkich mo¿liwych do udzielenia mu ¶wiadczeñ zdrowotnych), lecz wy³±cznie do powstrzymania siê od wykonania tych ¶wiadczeñ zdrowotnych, które s± niezgodne z jego sumieniem. Jest to wiêc ograniczone prawo do odmowy leczenia . Uregulowania dotycz±ce klauzuli sumienia znajduj± siê tak¿e w Kodeksie Etyki Lekarskiej (KEL). Zgodnie z tre¶ci± art. 7, w szczególnie uzasadnionych wypadkach lekarz mo¿e nie podj±æ siê lub odst±piæ od leczenia chorego, jednak¿e z wyj±tkiem przypadków nie cierpi±cych zw³oki. Nie podejmuj±c albo odstêpuj±c od leczenia lekarz powinien jednak wskazaæ choremu inn± mo¿liwo¶æ uzyskania pomocy lekarskiej. Przepis ten jest powi±zany z art. 4, w my¶l którego dla wype³nienia swoich zadañ lekarz powinien zachowaæ swobodê dzia³añ zawodowych, zgodnie ze swoim sumieniem i wspó³czesn± wiedz± medyczn±. Klauzula sumienia dotyczy nie tylko lekarzy, ale równie¿ pielêgniarek i po³o¿nych. Zgodnie z art. 23 ustawy o zawodach pielêgniarki i po³o¿nej, pielêgniarka i po³o¿na mo¿e powstrzymaæ siê, po uprzednim powiadomieniu na pi¶mie prze³o¿onego, od wykonania ¶wiadczenia zdrowotnego niezgodnego z jej sumieniem, jednak¿e z wyj±tkiem przypadków niebezpieczeñstwa utraty ¿ycia lub powa¿nego uszczerbku na zdrowiu pacjenta. Powo³ywanie siê na klauzulê sumienia jest niedopuszczalne w celu dyskryminacji jakiej¶ grupy pacjentów ze wzglêdu na rasê, narodowo¶æ, pogl±dy polityczne, przekonania religijne czy orientacjê seksualn±. Rozwi±zanie to wydaje siê uzasadnione nie tylko obowi±zkiem przestrzegania praw cz³owieka. W my¶l przepisów obowi±zuj±cego prawa konflikt z sumieniem mo¿e dotyczyæ jedynie danego ¶wiadczenia zdrowotnego, a nie osoby pacjenta .
pe³ny tekst
Oddzia³ dzienny - forma leczenia szpitalnego polegaj±ca na przebywaniu chorego cz³owieka na oddziale leczniczym tylko w dzieñ, w godzinach przedpo³udniowych. Po tym czasie pacjent powraca do domu aby ponownie (je¿eli zachodzi taka potrzeba) na drugi dzieñ powróciæ na oddzia³ w celu dalszego leczenia.
pe³ny tekst
Modu³ "Czy wiesz ¿e...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojêcia wygenerowane w obrêbie tego modu³u pochodz± z Wikipedii i udostêpniane s± na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z mo¿liwo¶ci± obowi±zywania dodatkowych ograniczeñ.
Dostêp do pe³nej wersji ka¿dego has³a (oraz dok³adnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) mo¿liwy jest po klikniêciu w odno¶nik opisany jako "pe³ny tekst".
|
|
|
^ |
|
 |
|
Komentarze: brak |
|
Powered by
phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
|