Bezpieczeństwo żywności: czy rozwiązaniem mogą być rośliny kwitnące? :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Zaproszenie do składania ofert na badanie korzyści z realizacji unijnych celów dotyczących bioróżnorodności oraz określenia brakujących kwalifikacji obecnie dostępnych kadr

Polska stanie się centrum badań Marsa

Badania rzucają światło na sposób działania naturalnych komórek zabijających

W jaki sposób receptory dla białek wpływają na odporność rośliny

Otwarte zaproszenie do Współpracy Europejskiej w dziedzinie Badań Naukowych i Technicznych

W jaki sposób rośliny regulują swój poziom wody

Projekt BLOOM-NET pozyskał dofinansowanie na kwotę ponad 1,3 mln EUR na badania nad roślinami kwitnącymi. Umiejętność określenia momentu kwitnienia rośliny może być niezwykle przydatna w produkcji żywności na całym świecie, gdyż większość tego co spożywamy (począwszy od paszy podawanej inwentarzowi żywemu po produkty dostępne na półkach supermarketów) pochodzi w jakiś sposób od roślin kwitnących.

W dobie kurczących się i nadwyrężonych zasobów żywności, kwestia zrównoważenia w produkcji żywności ma zasadnicze znaczenie, zwłaszcza z uwagi na stały wzrost populacji ludzi na świecie. Badania prowadzone przez zespół z Holandii, Izraela, Niemiec i Wilk. Brytanii (reprezentujący zarówno ekspertów z dziedziny badań nad kwitnieniem oraz pionierów technologii) mogą przynieść z niecierpliwością oczekiwane rozwiązanie tego problemu.

BLOOM-NET (Merysystematyczna sieć regulacyjna kontrolująca przejście w stan kwitnienia) jest jednym z 12 projektów wybranych w ramach programu "Genomika roślin" ERA-NET (Sieć Europejskiej Przestrzeni Badawczej), dofinansowanego z Szóstego Programu Ramowego (6PR) Unii Europejskiej. System ERA-NET odgrywa ważną rolę w doskonaleniu koordynacji i współpracy wśród krajowych i regionalnych programów badawczych w danej dziedzinie, w tym przypadku w genomice roślin.

"Kwiaty mają decydujące znaczenie dla procesu reprodukcji roślin, ponieważ zapylenie prowadzi do wykształcenia się owocu w miejscu, w którym znajduje się nasienie" - wyjaśnił profesor Brendan Davies z Uniwersytetu w Leeds w Wlk. Brytanii. "Wszystko co spożywamy pochodzi od roślin kwitnących - nawet pasza podawana żywemu inwentarzowi.

"To oznacza, że w perspektywie długoterminowej światowe zasoby żywności znacznie by się powiększyły, gdybyśmy byli w stanie przewidywać i kontrolować kwitnienie. Rolnicy muszą być w stanie zaplanować, kiedy mają zbierać plony i stąd ogromne znaczenie naszych badań dla rolnictwa" - dodał profesor.

Ponieważ kwiaty są organem rozrodczym rośliny, według profesora Daviesa rolnicy i hodowcy po prostu muszą wiedzieć, kiedy roślina zakwitnie i uwzględnić to w swoich planach hodowlanych i harmonogramach zbiorów. Dzięki pogłębianiu naszej wiedzy i jej wykorzystaniu, rolnicy mogą liczyć na skuteczniejszą i wydajniejszą produkcję.

Profesor Davies podkreślił, że hodowcy roślin od wieków starają się określić, kiedy zakwitną ich uprawy, przyglądając się zmianom pogody i światła czy w inny sposób. "Teraz możemy udoskonalić nasze przewidywania poprzez dodanie innych czynników, takich jak drobne zmiany w garniturze genetycznym."

"Posiadamy obecnie ogromną wiedzę na temat sposobu, w jaki działają geny kontrolujące kwiaty. Chcemy się teraz dowiedzieć, w jaki sposób ekspresja tych genów, to jest kolejność w jakiej są włączane i wyłączane, pomaga w wytworzeniu kwiatów w określonym momencie i w określonych warunkach środowiskowych. Jeżeli moglibyśmy przewidzieć, czy nawet kontrolować ten proces, wówczas z czasem bylibyśmy w stanie pomóc rolnikom zwiększyć ilość i jakość zbiorów."

Zespół będzie współpracować ze specjalistami w dziedzinie modelowania komputerowego, aby stworzyć model, który będzie w stanie przewidywać skutki zmian w strukturze genetycznej niewielkiej, lecz istotnej grupy komórek. Tkanka ta, zwana merysystemem wierzchołkowym pędu, jest odpowiedzialna za wzrost kwiatów i całej rośliny. Oprócz sygnałów wewnętrznych, model cyfrowy będzie również w stanie określić wpływ na proces kwitnienia sił zewnętrznych takich jak klimat.

Projekt jest koordynowany przez Uniwersytet i Centrum Badań w Wageningen, Holandia. Obok Uniwersytetu w Leeds w projekcie udział bierze również Instytut Hodowli Roślin im. Maxa Plancka (MPI) (Niemcy), MPI Tuebingen (Niemcy) oraz Uniwersytet w Tel Awiwie (Izrael).

Źródło: CORDIS

Więcej informacji:

BLOOM-NET:
http://www.erapg.org/ever...613/19533/19536

Uniwersytet w Leeds:
http://www.leeds.ac.uk/

ERA-NET w 7PR:
http://cordis.europa.eu/f.../eranet_en.html

Źródło danych: Uniwersytet w Leeds
Referencje dokumentu: Informacja prasowa

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Wydział Nauk o Żywności Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu (WNoŻ)- jeden z wydziałów Uniwersytetu Przyrodniczego, prowadzący badania w zakresie nauk o żywności i żywieniu. pełny tekst

Autochoria (samosiewność) proces samoczynnego rozsiewania diaspor przez roślinę, przy wykorzystaniu własnych sił i mechanizmów rośliny macierzystej. Oddalenie się diaspor od rośliny macierzystej jest stosunkowo niewielkie, autochoria ma więc znaczenie głównie jako czynnik zwiększający zagęszczenie populacji w danym biotopie. Czasem diaspspora, przenoszona niedaleko od rośliny macierzystej, trafia na inny czynnik transportujący ją dalej jest to kombinowany sposób rozsiewania. pełny tekst

Autochoria (samosiewność) proces samoczynnego rozsiewania diaspor przez roślinę, przy wykorzystaniu własnych sił i mechanizmów rośliny macierzystej. Oddalenie się diaspor od rośliny macierzystej jest stosunkowo niewielkie, autochoria ma więc znaczenie głównie jako czynnik zwiększający zagęszczenie populacji w danym biotopie. Czasem diaspora, przenoszona niedaleko od rośliny macierzystej, trafia na inny czynnik transportujący ją dalej jest to kombinowany sposób rozsiewania. pełny tekst

Uniwersytet Leeds (ang. University of Leeds, potocznie także Leeds University) uniwersytet w mieście Leeds w północnej Anglii w hrabstwie West Yorkshire. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".