Czy gatunki komarów przenoszących malarię można podzielić na dwa? :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Wyniki badań wskazują na ścisły związek między różnorodnością biologiczną życia w głębinach morskich a funkcjonowaniem ekosystemów

Naukowcy znajdują zależności między infekcją wirusową a podatnością na raka

Naukowcy połączyli wyniki badań nad chorobą Parkinsona

Niespodziewane wyniki badań dotyczących gigantycznych czarnych dziur

Naukowcy z Imperial College otrzymują granty ERBN dla doświadczonych naukowców

Seminarium nt. badań genetycznych drzew leśnych

Wyniki nowych badań ujawniają, że komary, które głównie odpowiadają za przenoszenie malarii w Afryce wydają się dzielić na dwa odrębne gatunki. Odkrycia, opublikowane w dwóch artykułach w czasopiśmie Science, mają istotne znaczenie dla działań na rzecz kontrolowania malarii, których skuteczność przeciwko obydwu odmianom musi zostać zapewniona. Tymczasem naukowcy podkreślają wagę monitorowania garnituru genetycznego różnych odmian komara.

Ponad 200 milionów osób na całym świecie, z czego większość w Afryce, jest zakażonych malarią, którą w przeważającej części przypadków przeniósł komar Anopheles gambiae. Istnieją dwie odmiany A. gambiae. Nazwane M i S są identyczne pod względem fizycznym na wszystkich etapach życia i można je często znaleźć odpoczywające w tych samych domach i latające w tych samych, łączących się w pary rojach. Niemniej istnieją pewne różnice behawioralne między szczepami. Na przykład larwy postaci S są obecne głównie w kałużach wody deszczowej, które w dużej mierze są wolne od drapieżników, ale szybko wysychają, podczas gdy larwy M częściej występują w większych zbiornikach wodnych, które utrzymują się dłużej, ale zawierają więcej drapieżników.

W ramach pierwszych badań naukowcy przeprowadzili sekwencjonowanie genomów obydwu odmian. To umożliwiło im odkrycie istotnych różnic genetycznych między obiema odmianami. Różnice są rozproszone w całym genomie, co skłania naukowców do przypuszczenia, że różnice genetyczne między odmianą M i S mogą wpływać na rozwój, zachowania żywieniowe i reprodukcję owadów. Wyniki wcześniejszych badań zasugerowały, że między obydwiema odmianami występuje zaledwie kilka różnic genetycznych.

W ramach drugich badań naukowcy zmapowali genetyczną rozbieżność między dwiema odmianami. Przeprowadzone doświadczenia wykazały, że odmiany M i S wydają się ewoluować w odmienny sposób, a rozbieżne regiony genomu obejmują obszary zaangażowane na przykład w reprodukcję, długość życia, odporność na insektycydy, tolerancję na suchość i siedlisko stadium larwalnego.

W sumie naukowcy wywnioskowali, że różnice genetyczne między odmianami M i S są znacznie większe niż dotychczas sądzono, a proces specjacji jest bardziej zaawansowany niż przypuszczano. Ma to ogromne znaczenie dla kontrolowania malarii, gdyż cechy, które są celem programów eliminacji komarów, takie jak zachowanie żywieniowe i podatność na insektycydy, mogą różnić się między tymi dwiema odmianami.

"Na podstawie wyników naszych nowych badań możemy stwierdzić, że komary ewoluują szybciej niż sądziliśmy i niestety strategie, które mogą się sprawdzać w przypadku jednej odmiany, mogą okazać się nieskuteczne w przypadku drugiej" - zauważa dr Mara Lawniczak z Imperial College w Londynie, Wlk. Brytania, naczelna autorka artykułów. "Istotne znaczenie ma identyfikacja i monitorowanie tych ukrytych zmian genetycznych komarów, jeżeli mamy przejąć kontrolę nad malarią obierając za cel komary."

"Malaria to śmiertelna choroba, która dotyka milionów ludzi na całym świecie, a wśród afrykańskich dzieci jest przyczyną co piątego zgonu" - dodaje profesor George Christophides, również z Imperial College w Londynie.

"Zdajemy sobie sprawę, że najlepszym sposobem na zmniejszenie liczby zakażonych malarią jest kontrola komarów przenoszących tę chorobę. Wyniki naszych badań pomogą poznać garnitur komarów przenoszących malarię, abyśmy mogli znaleźć nowe sposoby zapobiegania zakażaniu ludzi."

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Zakłócenie (elektroenergetyka) - jest to powstanie warunków zakłócających lub nawet uniemożliwiających normalną pracę układu elektroenergetycznego. Zakłócenia można podzielić na: pełny tekst

Żywa skamieniałość (niepoprawnie: żywa skamielina) pojęcie używane w stosunku do żyjących gatunków czy też grup roślin oraz zwierząt znanych poza tym jedynie ze skamieniałości i nie mających bliskich żyjących krewnych. Gatunki określane tym terminem przeżyły masowe wymieranie w przeszłości i z reguły ograniczają się do jednego czy kilku gatunków. Wynika to z samej definicji - gatunki, które przeszły radiację gatunkową (czyli były przodkami wielu współcześnie nam występujących gatunków) odniosły zbyt wyraźny sukces ewolucyjny, aby być nazwane żywymi skamieniałościami. pełny tekst

Lista ptaków Europy lista gatunków ptaków stale zasiedlających Europę albo regularnie lub okresowo się w niej pojawiających. Wg danych z 2008 roku są to 902 gatunki, w tym 19 introdukowanych. Aktualnie introdukowanych jest 20 gatunków. Poniższa lista nie prezentuje gatunków wymarłych: alki olbrzymiej, ostrygojada kanaryjskiego oraz frankolina obrożnego, który potem został jednak introdukowany w Toskanii. Liczba gatunków, które kiedykolwiek były w Europie spotykane, ale niekoniecznie tu występują, wynosi 872 gatunki. Do listy należą ptaki z 23 rzędów: pełny tekst

Naturalny metajęzyk semantyczny to sztuczny język stworzony przez Annę Wierzbicką; forma badania i opisywania znaczenia słów i emocji w różnych językach. Jest jednym z przyrządów językoznawstwa kognitywnego. Metajęzyk odwołuje się do najprostszych pojęć występujących we wszystkich językach i mających w nim maksymalnie zbliżone znaczenie. Powstał i jest wciąż udoskonalany na podstawie analizy dostępnych danych dotyczących wszystkich istniejących języków świata. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".