Czy jedna, tania pigułka może pokonać chorobę sercowo-naczyniową? :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Zmieniające się wyzwania w promowaniu zdrowia układu sercowo-naczyniowego, Barcelona, Hiszpania

Naukowcy odkryli powiązanie między pęknięciem a zawałem serca

Rekrutacja polskich dzieci w Anglii i Irlandii do europejskiego projektu badań nad dwujęzycznością

W ramach projektu UE opracowywany jest zestaw diagnostyczny do walki z biegunkami dziecięcymi w krajach rozwijających się

Ruszył system telemedycyny w leczeniu zawałów serca

Wyniki badań wskazują, że nocne hałasy podwyższają ciśnienie krwi

W Holandii, Irlandii i Wlk. Brytanii prowadzona jest rekrutacja ochotników do dwuletnich badań polipigułki, która ma zapobiegać zawałowi serca i udarowi. Badania są w części finansowane ze środków projektu UMPIRE (Zastosowanie wielolekowej pigułki w ograniczaniu zdarzeń sercowo-naczyniowych), który otrzymał 3 mln EUR z tematu Zdrowie Siódmego Programu Ramowego (7PR).

Choroby sercowo-naczyniowe są najczęstszą przyczyną śmierci na świecie. Partnerzy projektu UMPIRE koncentrują się na osobach, które są zagrożone chorobami sercowo-naczyniowymi lub przeszły już zawał serca albo udar. Będą dążyć do ustalenia, czy pacjenci ci wolą zażywać jedną pigułkę w ramach profilaktyki sercowo-naczyniowej, czy też pozostać przy swojej rutynie zażywania kilku pigułek.

Pierwotnie opracowana w Indiach, nowa i tania "polipigułka" (znana również jako "Red Heart Pill") zażywana raz dziennie, zawiera niewielką dawkę aspiryny, statynę (lek wykorzystywany do obniżania poziomu cholesterolu we krwi) oraz dwa leki obniżające ciśnienie krwi. Obecnie leki te są przepisywane oddzielnie, ale zażywane łącznie mogą obniżyć o połowę ryzyko zawału serca czy udaru. Jednakże tych korzyści nie można zaobserwować, jeżeli pacjent zażywa lek tylko przez krótki czas. Obecnie wielu ludziom nie udaje się regularnie zażywać pigułek przez dłuższy czas.

"Pomysł polipigułki jest naprawdę prosty - ułatwić zażywanie niezbędnych leków dając pacjentowi tylko jedną polipigułkę do połknięcia dziennie zamiast wielu różnych tabletek, które być może trzeba zażywać o różnych porach" - wyjaśnia profesor Simon Thom z Państwowego Instytutu Serca i Płuc przy Imperial College w Londynie, Wlk. Brytania.

Naukowcy pracujący nad projektem UMPIRE zbadają również, czy strategia jednej pigułki rzeczywiście pozwala obniżyć ciśnienie krwi i poziom cholesterolu oraz czy zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Wyniki europejskich badań zostaną powiązane z wynikami równoległych badań przeprowadzanych w Australii i Nowej Zelandii oraz z kolejnym badaniami oczekującymi na zgodę w Brazylii, Chinach, Indiach, Kanadzie i Republice Południowej Afryki. Ostateczne dane obejmą 7.000 pacjentów w 10 krajach.

"Prawdopodobnie połączenie leków w jedną polipigułkę umożliwi osobom z krajów o niskim poziomie dochodów łatwy dostęp do tanich leków profilaktycznych" - mówi profesor Thom.

Niski koszt pigułki Red Heart czyni z niej idealnego kandydata dla zagrożonych pacjentów, mieszkających w krajach, w których obywatel ma ograniczony dostęp do opieki zdrowotnej lub posiada niewystarczające środki, aby za nią zapłacić. Jeżeli badania kliniczne zakończą się sukcesem, partnerzy projektu planują znaleźć sposoby na udostępnienie polipigułki mieszkańcom krajów rozwijających się uzyskującym niskie dochody. Naukowcy są przekonani, że polipigułka może stanowić rentowne podejście do poprawy jakości życia milionów ludzi na całym świecie.

"Polipigułki są z powodzeniem stosowane w leczeniu innych schorzeń takich jak gruźlica i HIV (zespół nabytego braku odporności), ale nie wiemy jeszcze, czy mogą być skuteczne w przypadku chorób sercowo-naczyniowych" - stwierdza profesor Thom. "Badania UMPIRE mają na celu sprawdzenie, czy polipigułka pomaga w zażywaniu leków sercowo-naczyniowych w dłuższym okresie oraz czy nie pojawiają się jakieś nieprzewidziane problemy z tą metodą."

Rekrutowanych jest około 2.000 ochotników za pośrednictwem klinik Imperial College Healthcare NHS (National Health Service) Trust, Królewskiego Towarzystwa Chirurgicznego w Irlandii, Centrum Medycznego Uniwersytetu w Utrechcie (Holandia), Instytutu George'a (Indie), Centrum Monitoringu Chorób Przewlekłych w New Delhi, Fundacji Zdrowia Publicznego w Indiach, George Institute for International Health w Sydney (Australia) i Laboratoriów Dr Reddy's (Indie).

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Kardiochirurgia dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym serca i naczyń krwionośnych. Jest podspecjalnością chirurgii. Obecnie wyodrębnia się kardiochirurgię dziecięcą, zajmującą się leczeniem wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego w życiu płodowym i w okresie dziecięcym oraz kardiochirurgię dorosłych, skierowaną na leczenie wad wrodzonych i nabytych układu sercowo-naczyniowego i choroby wieńcowej w okresie dorosłości (łączy się z nią transplantologia zajmująca się m.in. przeszczepianiem serca, jednocześnie serca i płuca lub obu płuc). Zyskała w Polsce status specjalności podstawowej od 2000. pełny tekst

Zespół oczno-twarzowo-sercowo-zębowy (mikroftalmia zespołowa, ang. oculofaciocardiodental syndrome, OFCD syndrome) zespół wad wrodzonych, na którego fenotyp składają się nieprawidłowości oczne (małoocze, zaćma wrodzona), cechy dysmorficzne twarzy (długa rynienka podnosowa, szeroka nasada nosa), wrodzone wady serca (ubytek przegrody międzykomorowej), nieprawidłowości uzębienia (opóźnione wyrzynanie się zębów, długie i silne korzenie zębów) i wady kończyn (kamptodaktylia, syndaktylia). Zespół spowodowany jest mutacjami w genie BCOR w locus Xp11.4. pełny tekst

European Association of Percutaneous Cardiovascular Interventions, EAPCI (pol. Europejskie Stowarzyszenie Przezskórnych Interwencji Sercowo-Naczyniowych) - europejskie stowarzyszenie kardiologów inwazyjnych współpracujące z Europejskim Towarzystwem Kardiologicznym (ESC). pełny tekst

Endoproteza wykonany z biomateriałów element, wszczepiany operacyjnie do organizmu (implant), zastępujący lub wspomagający utraconą funkcję narządu lub narządów. Termin ten odnosi się głównie do implantów zastępujących uszkodzone elementy układu ruchu, zwłaszcza staw biodrowy i kolanowy, chociaż do endoprotez zaliczamy też np. implanty układu sercowo-naczyniowego. Endoprotezami nie są natomiast implanty ortopedyczne, służące do zespalania złamanych kości (osteosyntezy), które po zrośnięciu się tkanki kostnej są usuwane z organizmu. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".