Ekonomia nie jest akurat moją specjalnością i może dlatego z tym większym niepokojem śledzę to, co obecnie dzieje się w obszarze światowego systemu finansowego. Chociaż na poziomie życia zwykłego człowieka nadal zdają się obowiązywać jakieś reguły i prawa ekonomii, mam wrażenie, że tego samego nie można już powiedzieć o systemie finansowym w skali globalnej, który wydaje się być coraz bardziej przedziwnym ,,bytem samym w sobie", pozbawionym jakichkolwiek związków ze światem realnym. Pierwszym z brzegów przykładem to pokazującym, wydaje się choćby daleko przekraczający 100%, gigantyczny wzrost bazy monetarnej dolara, którego dokonano w ciągu zaledwie roku; olbrzymie obroty w handlu najróżniejszymi ,,instrumentami pochodnymi", które nieraz zdają się być już tylko derywatami z derywatów, to inny przykład.

Chciałbym zachęcić forumowiczów do wyrażenia swojej opinii w tym temacie: czy obecny kryzys oznacza konieczność zmiany paradygmatów ekonomicznych stosowanych obecnie na świecie? Jak mogłyby wyglądać takie zmiany? Czy powinniśmy wyrzucić do kosza na przykład wskaźniki takie jak PKB i budować przyszły system ekonomiczny na innych podstawach?

Obecny system ekonomiczny jest oparty na bardzo ciekawym rozwiązaniu bankowym ale zacznę od początku. Kiedyś na banknotach amerykańskiego dolara pisała formuła że jest on przeliczany na parytet złota. Obecnie już tak nie jest i nie jesteśmy w stanie kontrolować ilości pieniędzy będących w obrocie. Ta zasada obowiązuje we wszystkich krajach na świecie. Oczywiście posiadamy takie narzędzia do kontroli jak inflacja, deflacja czy choćby dewaluacja, ale są tylko czasowe i nie tworzą stabilnego systemu. System parytetu złota przestał obowiązywać za sprawą banków, mają one możliwość dawania pożyczek na większą sumę pieniędzy niż w istocie posiadają. Każdy kraj ma inną tą wartość. Ale weźmy realny przykład stosunku 1:5 obowiązujący w PL. Jeśli osoba A wpłaci do banku 100 zł to bank ma na swoim koncie 100 zł, ale może udzielić pożyczki osobie B na 500 zł.
Ta właśnie bezsensowna idea spowodowała, że rząd stracił prawie całą kontrolę nad wydatkami, a na dodatek sam się musi zapożyczać. Dlatego wszystkie kraje toną w długach i będą zadłużać się bez końca.
System można obalić, ale wyglądać musiałby on następująco. Banki musiałyby udzielać pożyczek na tyle ile mają faktycznie pieniędzy. Jednak jest to nie możliwe bo nikt na to nie pójdzie, każdy bank chce odzyskać swoją należność i zrobi wszystko, aby nie stracić kontroli nad systemem.
PKB osobiście uważam za przeżytek istnieją lepsze wskaźniki określające faktyczny stan rzeczy.
Jeśli chcesz wiedzieć dlaczego dolar podwoił swoją bazę monetarną musisz spojrzeć na sprawę z szerszego konta. Kiedy w USA nastąpił kryzys, środkiem zaradczym było dopompowanie pieniędzmi wszystkiego co upadało. Teraz USA musi spłacać zaciągnięte zadłużenie i odsetki. A jak najłatwiej załatać dziurę dodrukowując pieniędzy. Mimo wszystko zaskakujące w tej sytuacji jest to, że USA nie odnotowało zbyt wielkiego wzrostu inflacji. Gospodarka przyjęła to ze spokojem i tak jak pisałeś w ekonomi mikro obowiązują wciąż te same zasady. Mimo wszystko w ekonomi makro zasady wcale się nie zmieniły, przeniósł się natomiast ciężar. W gospodarce centralnie zarządzanej jak w PRL wszelkie działania miały odbicie na ekonomi prawie natychmiast. Przykład: Zadłużamy się, dodrukowujemy pieniędzy dostajemy inflację. Teraz jest tak samo tylko wszystko dzieje się zdecydowanie wolniej. Kiedy słyszy się w mediach, że inflacja wzrosła o 3,5%, to znaczy, że o tyle wzrosła w stosunku do roku ubiegłego. Gdy popatrzy się na ten system dostrzeże się krzywą rosnącą w nieskończoność.

Miałem jeszcze o czymś napisać, ale nie pamiętam.
Acha, nie jarzę tego twojego języka ekonomicznego, ale nie masz się czym przejmować to po prostu moja nie wiedza i całkowicie nie moja dziedzina. Ja wiem tylko jak się domy buduje.