Dalszy rozpad Szelfu Lodowego Wilkinsa :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Naukowcy odkrywają w jaki sposób białka transportowe pokonują bariery błony komórkowej

Naukowcy rzucają światło na proces tworzenia się pokrywy lodowej

Dostarczanie zharmonizowanych informacji wysokiej jakości na podstawie danych z obserwacji Ziemi do roku 2015, Oxford, Wlk. Brytania

Badania wskazują na zależność pomiędzy dziurą ozonową a poszerzaniem się granic antarktycznego lodu morskiego

Europejska Agencja Kosmiczna chwali Polskę za studenckiego satelitę

Warsztaty Europejskiej Agencji Kosmicznej otwarte dla nauczycieli z Polski

Obrazy satelitarne pokazują, że północna krawędź antarktycznego Szelfu Lodowego Wilkinsa zaczyna pękać. Ten nowy bieg wypadków nie jest niespodzianką, gdyż na początku tego miesiąca wąski most lodowy łączący szelf lodowy z wyspą Charcot i Latady ostatecznie zawalił się. To wydarzenie spowodowało poszerzenie istniejących rozpadlin wzdłuż północnej bariery lodowej i nowe pęknięcia.

Dwóch naukowców niemieckich, dr Angelika Humbert z Uniwersytetu w MĂźnster i dr Matthias Braun z Uniwersytetu w Bonn, śledzą los szelfu lodowego za pomocą obrazów radarowych z satelity ENVISAT Europejskiej Agencji Kosmicznej i z niemieckiego satelity TerraSAR-X.

Most lodowy pękł dnia 6 kwietnia, a rozpadliny wzdłuż północnej bariery lodowej znacznie się poszerzyły zaledwie w trzy dni. Pierwsze góry lodowe oderwały się od bariery lodowej dnia 20 kwietnia. Naukowcy przewidują, że góry lodowe będą dalej odrywać się od północnej krawędzi szelfu lodowego w ciągu nadchodzących tygodni, który wedle szacunków straci od 570 do 3.370 kilometrów kwadratowych lodu. Następnie naukowcy mają nadzieję, że utworzy się nowa stabilna bariera lodowa, aczkolwiek nie ma pewności, co do dalszego rozwoju sytuacji.

"Nie mamy pewności, czy nowa, stabilna bariera lodowa utworzy się teraz między wyspami Latady, Petrie Ice Rises i Dorsey" - powiedziała dr Humbert. "W przypadku utraty połączenia z wyspą Latady, przewidywana utrata 3.370 km kwadratowych lodu może być większa, niemniej nie mamy żadnych wskazań, że tak się stanie w najbliższej przyszłości."

Wiele szelfów lodowych cofnęło się i pękło w czasie ostatnich dwóch dekad. Szelf Lodowy Wilkinsa leży na południe od Ameryki Południowej, wzdłuż zachodniego Półwyspu Antarktycznego, w regionie, w którym temperatura wzrosła o 2,5Â°C w czasie ostatnich 50 lat.

Szelf lodowy o powierzchni 13.000 kilometrów kwadratowych był stabilny przez większą część XX w., a proces cofania rozpoczął się w latach 90. XX w. W roku 2008 zaszło wiele zmian. W lutym 2008 r. oderwało się ponad 400, a w maju dalsze 160 kilometrów kwadratowych lodu. Te wydarzenia radykalnie zmniejszyły szerokość mostu lodowego, który w maju miał zaledwie 900 metrów na swoim najwęższym odcinku.

Kolejne ubytki lodu miały miejsce w czerwcu i lipcu, a w październiku otworzyły się rozpadliny po wschodniej stronie wyspy Latady. Łączny ubytek powierzchni szelfu lodowego, jaki miał miejsce w ciągu ostatniego roku, wyniósł 14%. Most lodowy ostatecznie załamał się w najwęższym miejscu na początku kwietnia tego roku.

Szczegółowe zdjęcia satelitarne uzyskane z satelity ENVISAT i innych dostarczają naukowcom wiele informacji na temat sposobu pękania szelfów lodowych.

"Zmiany Szelfu Lodowego Wilkinsa stanowią niesamowite laboratorium naturalne, dzięki któremu zrozumiemy, w jaki sposób szelfy lodowe reagują na zmiany klimatu oraz jaka będzie przyszłość pozostałej części Antarktyki" - wyjaśnił David Vaughan z British Antarctic Survey. "Jakość i częstotliwość obrazów uzyskiwanych z satelitów ESA pozwalają zanalizować pęknięcie Szelfu Lodowego Wilkinsa znacznie skuteczniej niż jakiekolwiek wcześniejsze wydarzenie. Po raz pierwszy, jak sądzę, możemy obserwować proces, który doprowadził do rozpadu szelfu lodowego."

Z uwagi na fakt, że Szelf Lodowy Wilkinsa już unosi się na morzu, jego utrata nie przyczyni się bezpośrednio do podniesienia poziomu mórz. Jednak jego rozpad jest wyraźnym sygnałem, jak wielkie zmiany klimatyczne zachodzą na biegunach.

Źródło: CORDIS

Więcej informacji:

Europejska Agencja Kosmiczna (ESA):
http://www.esa.int/

Źródło danych: Europejska Agencja Kosmiczna (ESA); Uniwersytet w MĂźnster
Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych z Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) i z Uniwersytetu w MĂźnster

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Lodowy Koń, także Koń i Koń na Lodowym (słow. Kôň, Ľadový kôň) prawie poziomy odcinek grani głównej Tatr o punkcie kulminacyjnym położonym na wysokości ok. 2585 m n.p.m. znajdujący się pomiędzy Lodowym Szczytem a Ramieniem Lodowego w słowackiej części Tatr Wysokich. Lodowy Koń ma długość ok. 22 m, jest bardzo wąski i składa się z wielkich kamiennych bloków. Opada on w kierunku Lodowego Zwornika i Ramienia Lodowego, między nim a Lodowym Szczytem znajdują się jeszcze dwa obiekty przełączka Koński Karbik i niewielka turniczka zwana Końskim Zębem. Przez Lodowego Konia prowadzi najłatwiejsza, nieznakowana ścieżka na Lodowy Szczyt biegnąca z Doliny Pięciu Stawów Spiskich. pełny tekst

Ramię Lodowego (słow. Ľadová priehyba, niem. Eistaler Hochjoch, węg. Jég-völgyi-nyereg) płytka przełęcz położona na wysokości ok. 2500 m n.p.m. w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w masywie Lodowego Szczytu, w grani głównej Tatr Wysokich. Oddziela Lodowy Zwornik od głównego wierzchołka Lodowego Szczytu. Nie prowadzą na nią żadne znakowane szlaki turystyczne. Przez Ramię Lodowego prowadzi jedna z najłatwiejszych dróg na Lodowy Szczyt od strony Doliny Pięciu Stawów Spiskich przez tzw. Lodowego Konia. pełny tekst

Lodowy Koń, także Koń i Koń na Lodowym (słow. Kôň, Ľadový kôň) prawie poziomy odcinek grani głównej Tatr o punkcie kulminacyjnym położonym na wysokości ok. 2585 m n.p.m. znajdujący się pomiędzy Lodowym Szczytem a Ramieniem Lodowego w słowackiej części Tatr Wysokich. Lodowy Koń ma długość ok. 22 m, jest bardzo wąski i składa się z wielkich kamiennych bloków. Opada on w kierunku Lodowego Zwornika i Ramienia Lodowego, między nim a Lodowym Szczytem znajdują się jeszcze dwa obiekty przełączka Koński Karbik i niewielka turniczka zwana Końskim Zębem. Przez Lodowego Konia prowadzi najłatwiejsza, nieznakowana ścieżka na Lodowy Szczyt biegnąca z Doliny Pięciu Stawów Spiskich. pełny tekst

Lodowy Ząb (słow. Ľadový zub) turnia znajdująca się w dolnej części Lodowej Grani odchodzącej na południowy wschód od głównego wierzchołka Lodowej Kopy w słowackich Tatrach Wysokich. Od Pięciostawiańskiej Czuby na południowym wschodzie Lodowy Ząb oddzielony jest siodłem Zadniego Lodowego Przechodu, a od północnego zachodu sąsiaduje z Małym Lodowym Kopiniakiem. Na wierzchołek Lodowego Zęba nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, jest on dostępny jedynie dla taterników. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".