Delfiny i nietoperze mają wspólny "gen sonaru" :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Naukowcy odkrywają dyplomatyczne zachowania społeczne delfinów

Coraz więcej nietoperzy na Suwalszczyźnie

Amerykańscy badacze nietoperzy nagrodzili Polaka

Coraz mniej nietoperzy na zachodzie Polski

Ok. 35 tys. nietoperzy zimuje w Międzyrzeckim Rejonie Umocnionym

Udało się odkryć uderzające podobieństwo genetyczne u lokalizujących zdobycz za pomocą sonaru nietoperzy i delfinów - informuje pismo "Current Biology".

Jak wykazali naukowcy z zespołu Stephena Rossitera (Queen Mary University w Londynie), gen, który pozwala odbierać dźwięki o wyjątkowo wysokiej częstotliwości przeszedł w procesie ewolucji identyczne zmiany zarówno u nietoperzy, jak i delfinów. U człowieka defekty tego genu upośledzają słyszenie wysokich częstotliwości.

Powstawanie podobnych cech w różnych grupach zwierząt zdarzało się wielokrotnie - na przykład kły słonia przypominają kły morsa, skrzydła mają i ptaki, i nietoperze, zaś bioluminescencja występuje zarówno wśród meduz, jak i robaczków świętojańskich. Jednak podobieństwu widocznemu gołym okiem nie towarzyszy podobny zapis DNA - taki sam efekt można osiągnąć na różne sposoby. Po raz pierwszy natrafiono na identyczne zmiany DNA u całkiem różnych zwierząt, w dodatku, jak wykazały dalsze badania, pojawiające się stopniowo w tej samej kolejności. W dodatku żywiołem nietoperzy jest powietrze, a delfinów i innych waleni- woda, w której dźwięk rozchodzi się pięć razy szybciej.

Gen odpowiada za wytwarzanie prestyny, białka budującego rzęski komórek rzęsatych ślimaka - położonego w uchu wewnętrznym narządu, który odbiera i wzmacnia dźwiękowe czy ultradźwiękowe sygnały. Pod wpływem dźwięku o wysokiej częstotliwości prestyna zmienia kształt, a odkształcenia komórek rzęsatych powodują wysłanie impulsów nerwowych do mózgu.

U gatunków nietoperzy pozbawionych zdolności do echolokacji charakterystyczne zmiany DNA nie występują. Także wieloryby - które nie używają sonaru - mają ten fragment genomu bardziej zbliżony do krowiego niż delfiniego czy nietoperzowego.

Źródło:
PAP - Nauka w Polsce

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Ewolucja nietoperzy - badania genetyczne dowodzą, że nietoperze należą do kladu Laurasiatheria, który wyodrębnił się pod koniec późnej kredy na superkontynencie Laurazja. Najstarsze nietoperze znane są z wczesnego eocenu, są to jednak formy już dość silnie wyspecjalizowane i zbliżone do współczesnych. Dlatego uważa się, że muszą istnieć i formy starsze, choć dotychczas nie odkryte. Jednak badania genetyczne sugerują, że samo przejście od pierwotnych drobnych, czworonożnych, owadożernych laurazjaterów do wczesnoeoceńskich nietoperzy właściwych miało charakter bardzo szybki, być może skokowy. pełny tekst

Liścionosowate, liścionosy (Phyllostomidae lub Phyllostomatidae) - rodzina nietoperzy obejmująca ok. 150 gatunków charakteryzujących się osadzonym na nosie fałdem skórnym w kształcie przypominającym liść. pełny tekst

Straszaki (Mormoopidae) rodzina ssaków z rzędu nietoperzy obejmująca dwa rodzaje liczące w sumie 10 gatunków, z czego dwa uznawane są za wymarłe. pełny tekst

Lironosowate, lironosy (Megadermatidae) rodzina ssaków z rzędu nietoperzy. Grupuje największe nietoperze z podrzędu Microchiroptera. Zamieszkują strefę subtropikalną i tropikalną Starego Świata (od Afryki po Australię). Największe gatunki (australijska Macroderma gigas, indyjska Megaderma lyra) są drapieżne, polują na drobne ssaki, jaszczurki i ptaki. Mniejsze (afrykańska Lavia frons) polują na owady. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".