Dowód na pozaziemskie pochodzenie życia? :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Międzynarodowe warsztaty na temat planowania i szeregowania zdarzeń dotyczących przestrzeni kosmicznej, Fryburg, Niemcy

Przyszłość leży w badaniach przestrzeni kosmicznej

Międzynarodowy dzień informacji o przestrzeni kosmicznej w 7PR, Ryga, Łotwa

Europejska konferencja dotycząca monitorowania przestrzeni kosmicznej, Madryt, Hiszpania

Unijne spotkanie w Warszawie nt. systemu informacji o sytuacji w przestrzeni kosmicznej

Pył i ziarna w środowisku słabej grawitacji i przestrzeni kosmicznej, Noordwijk, Holandia

Kilku francuskim grupom badawczym pod przewodnictwem Louisa d’Hendecourta (francuskie Krajowe Centrum Badań Naukowych - CNRS) po raz pierwszy udało się wytworzyć nadmiar lewoskrętnych cząsteczek (a potem nadmiar prawoskrętnych) w warunkach, które są identyczne do tych, jakie występują w przestrzeni międzygwiezdnej. Wyniki potwierdzają tezę o pozaziemskim pochodzeniu asymetrii biocząsteczek.

Cząsteczka zawsze występuje w dwóch formach, będących swoimi lustrzanymi odbiciami. Jest to tzw. chiralność cząsteczek. Chiralność wykazują również np. dłonie, które są swymi lustrzanymi odbiciami - analogicznie jest w przypadku związków chemicznych. Aminokwasy biogenne to wyłącznie lewoskrętne (typ L) cząsteczki. Z drugiej strony, cukry wchodzące w skład DNA są prawoskrętne (typ D). Oznacza to, że każda z molekuł danego typu skręcają światło spolaryzowane zawsze w tą samą stronę, a więc cechuje się homochiralnością.

Strumień kołowo spolaryzowanego promieniowania ultrafioletowego (autor: Thomas Lannes)

Jakie jest pochodzenie takiego układu izomerii optycznej biomolekuł? Są dwie konkurujące ze sobą hipotezy: pierwsza głosi, iż u zarania życia na Ziemi enancjomery każdej z biocząsteczek występowały z jednakową częstością, a monopol jednej z form nastąpił na drodze ewolucji (dobieranie molekuł pod kątem optymalnych parametrów biologicznych); druga sugeruje kosmiczne pochodzenie homochiralności.
Tą ostatnią wersję potwierdza wykrycie dominacji form L aminokwasów oznaczonych w meteorytach. Zgodnie z tym scenariuszem, aminokwasy te zostały zsyntetyzowane nieracemicznie (czyli z przewagą jednego z enancjomerów) w przestrzeni międzygwiezdnej i za pomocą meteorytów przetransportowane na Ziemię.

Dla wzmocnienia tej hipotezy badacze rozpoczęli eksperyment od stworzenia analogu dla lodu występującego w kometach. Nowatorstwo doświadczenia polegało na umieszczeniu okruchów "kosmicznego lodu" w strumieniu kołowo spolaryzowanego promieniowania ultrafioletowego, które (jak się uważa) naśladuje warunki występujące w niektórych obszarach przestrzeni kosmicznej. Gdy lód się roztopił, pozostawił po sobie ślady organicznego osadu. Dokładne analizy pozwoliły ustalić, iż zawierała ona statystycznie istotny nadmiar L-alaniny. Zatem z mieszaniny prostych związków nieorganicznych udało się zsyntetyzować chiralne cząsteczki!

Umacnia to argumenty zwolenników teorii kosmicznego pochodzenia życia: skoro procesy fizyczne zachodzące w przestrzeni kosmicznej kształtują materię organiczną cechującą się chiralnością, a podstawowe cząsteczki budujące żywe organizmy na Ziemi mają analogiczną strukturę izomerii optycznej, to czy wnioski nie nasuwają się same?

Źródło:
Non-racemic amino acid production by ultraviolet irradiation of achiral interstellar ice analogs with circularly polarized light. Pierre de Marcellus, Cornelia Meinert, Michel Nuevo, Jean-Jacques Filippi, Grégoire Danger, Dominique Deboffle, Laurent Nahon, Louis Le Sergeant d’Hendecourt, and Uwe J. Meierhenrich. The Astrophysical Journal Letters. , vol. 727 (issue 2), L27 (2011).

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Krzyż Za Ratowanie Życia (lit. Žvančij gelbjimo kryžius) jedno z litewskich odznaczeń państwowych ustanowione w 1930 pod nazwą Krzyż za Ratowanie Ginących (Žstančij gelbjimo kryžius) i przyznawane osobom ratującym życie innych. pełny tekst

Strofy Życia dwupłytowy album Krzysztofa Kolbergera. Wydawnictwo zawiera refleksyjne, pełne zadumy interpretacje wierszy Krzysztofa Cezarego Buszmana. Wydano nakładem wytwórni SOLITON. pełny tekst

Izomeria optyczna - rodzaj izomerii konfiguracyjnej, która polega na występowaniu związków chemicznych w dwóch postaciach wykazujących przeciwną aktywność optyczną. Pary takich izomerów nazywa się enancjomerami, a ich istnienie jest związane z cechą związków chemicznych zwaną chiralnością. Enancjomery danego związku stanowią swoje wzajemnie nienakładalne odbicia lustrzane. Czasami do izomerów optycznych zalicza się również diastereoizomery, które nie są jednak swoimi odbiciami lustrzanymi. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".