Dr Katarzyna Palus zbadała, jakie osoby żyją w pojedynkę :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Michael Hanlon: "10 pytań, na które nauka nie znalazła (jeszcze) odpowiedzi" - recenzja

Bezpośrednia giełda kooperacyjna - znajdź swojego PARTNERA TIK, Bruksela, Belgia

10 najważniejszych odkryć naukowych roku 2009 według "Science"

"Leonidy - meteorowa gratka roku" - wykład w warszawskim CAMK

Według unijnych badań osoby dotknięte depresją są mniej skłonne do nienawidzenia innych

Niebieska Karta - wyjaśnienie terminu; procedura "Niebieskie Karty"

To, czy ma się chłopaka lub dziewczynę w okresie dorastania, płeć rówieśników, którymi się ktoś otacza, poziom lęku przed odrzuceniem czy kompetencje relacyjne - m.in. od tych czynników zależy to, czy dana osoba będzie w dorosłym życiu żyła w związku czy w pojedynkę - wynika z badań dr Katarzyny Palus z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza.

Badania te dostały nagrodę publiczności w kategorii nauk humanistycznych w konkursie "Cudze chwalicie, swego nie znacie - promocja osiągnięć nauki polskiej".

Dr Katarzyna Palus badała wybrane psychologiczne uwarunkowania braku partnera życiowego wśród osób w wieku 20-35 lat. Przyjrzała się osobom, które nie miały partnera dłużej niż przez pół roku, a które deklarowały, że chciałyby go mieć. Z jej badań wynikło, że obecność niektórych cech zwiększa prawdopodobieństwo braku partnera życiowego.

"U osób samotnych można spotykać niższy niż u osób w związkach poziom kompetencji relacyjnych - wyjaśnia dr Katarzyna Palus. - Osoby żyjące w pojedynkę posiadają mniejszą wiedzę na temat zachowań w związkach i mają słabszą umiejętność odnalezienia się m.in. w zachowaniach: bliskości fizycznej, pojednawczych, seksualnych."

Kolejnym czynnikiem, który ma związek z brakiem partnera życiowego jest - według psycholog - styl przywiązania danej osoby do innych ludzi. Osoby żyjące w pojedynkę charakteryzuje często lęk przed odrzuceniem. Lęk ten jest wśród nich wyższy niż u osób, które pozostają w związku. Osoby samotne cechuje też mały komfort związany z bliskością w relacji, czy mniejsza umiejętność polegania na drugiej osobie.

Brak partnera w okresie wczesnej dorosłości może wiązać się z pewnymi doświadczenia z osobami przeciwnej płci w okresie dojrzewania. A więc, jak wynika z badań Palus, większe szanse na znalezienie partnera życiowego mają osoby, które często umawiały się w szkole na randki, w fazie wchodzenia w dorosłe życie miały chłopaka czy dziewczynę, podejmowały kontakty seksualne, czy osoby, które w ramach swoich grup towarzyskich otaczały się znajomymi różnej płci.

"Niższe kompetencje relacyjne, określone doświadczenia z osobami płci przeciwnej w wieku dorastania czy lęk przed porzuceniem to cechy, które pozwalają nam w 68,6 proc. określić, czy dana osoba będzie osobą nie posiadająca partnera." - mówi Palus.

W pozostałych 31,4 proc. przypadków o nieposiadaniu partnera decydują czynniki, które nie zostały ujęte w badaniach psycholog. Czynniki te mogłyby wyjaśnić, dlaczego osoba posiadająca cechy predysponujące ją do życia w pojedynkę, jest osobą będącą związku oraz dlaczego osoba predysponowana do bycia w związku, nie ma partnera. Jak tłumaczy Palus, niemożliwe jest jednak podanie listy wszystkich czynników psychologicznych, które mają związek z życiem w pojedynkę.

"Zapytani o przyczyny braku partnera, badani najczęściej mówili, że nie spotkali jeszcze właściwej osoby. Wśród popularnych odpowiedzi znalazły się również: brak zainteresowania ze strony potencjalnego partnera, nieśmiałość, czy własna decyzja." - mówi Palus.

"Osoby uczestniczące w badaniach określały siebie raczej jako osoby +nie mające partnera+, +żyjące w pojedynkę+ lub +poszukujące partnera"+. W większości nie chciały być określane jako +single+, a słowo to kojarzyło się im negatywnie"- podkreśla psycholog.

Z danych Powszechnego Spisu Ludności z 2002 r., na które powołuje się Katarzyna Palus, wynika, że w Polsce w roku 1988 na 100 oso´b w wieku 20-24 lata przypadało przeciętnie 48 panien oraz 77 kawalero´w, a w roku 2002 proporcje te wynosiły odpowiednio 71 oraz 87. W kolejnej grupie wiekowej - 25-29 lat odsetek kawalero´w zwiększył się z 34 proc. do 47 proc., a panien - z 16 proc. do 29 proc.

Dr Palus część wyników zaprezentowała w ramach swojej rozprawy doktorskiej. Na badania dostała grant z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Psycholog chce kontynuować badania nad zjawiskiem braku partnera życiowego i rozwijać wątki poruszone w jej wcześniejszych badaniach.

PAP - Nauka w Polsce, Ludwika Tomala

agt/ kap/

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Hesiodus krater uderzeniowy położony na południowym brzegu Mare Nubium, na północny zachód od krateru Pitatus. W pobliżu północno-zachodniej krawędzi krateru Hesiodus ma swój początek rów księżycowy nazwany Rima Hesiodus. Kanał ten ciągnie się przez 256 km na wschód w kierunku Palus Epidemiarum. pełny tekst

Sinus Concordiae (łac. Zatoka Harmonii) zatoka księżycowego morza Mare Tranquillitatis. W pobliżu północnego jej skraju znajduje się obszar określany jako Palus Somni. Jej współrzędne selenograficzne to 10,8° N, 43,2° E, a średnica wynosi 142 km. Nazwa została zatwierdzona przez Międzynarodową Unię Astronomiczną w roku 1976. pełny tekst

Religia.tv kanał tematyczny o profilu religijnym, należący do Grupy ITI, uruchomiony 15 października 2007 roku. Dyrektorem stacji jest ks. Kazimierz Sowa. Program jest najchętniej oglądany przez widzów w wieku 30 - 55 lat. Stacja współpracuje z Tygodnikiem Powszechnym, którego 53% udziałów ma właściciel programu, którym jest spółka ITI. Obecnie kanał swym zasięgiem technicznym dociera do 4,9 mln widzów. Ponad połowa widzów stacji (52 proc.) to mężczyźni. 40 proc. odbiorców to widzowie z wyższym wykształceniem. Stacja ma najwięcej widzów w grupie 50+ (32 proc.), ale aż 29 proc. widzów religia.tv to osoby w wieku 20-34 lata, kolejne 22 proc. to osoby między 35. a 49 rokiem życia. 16 proc widzów religia.tv stanowią dzieci i młodzież w wieku od 4-19 lat. pełny tekst

Responsywność (od (ang.) response - odpowiedź) - jeden z wyznaczników atrakcyjności interpersonalnej. Osoba jest responsywna w kontakcie z drugą osobą, jeżeli jej zachowanie i wypowiadane słowa stanowią odpowiedź na działania partnera. Osoby responsywne są na ogół bardziej lubiane. Przeciwieństwem responsywności jest obojętność. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".