Duńscy naukowcy przewidują wpływ letnich suszy na roślinność w przyszłości :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Wyniki badań naukowych jako przestroga - do 2050 r. potrzebne jest ograniczenie emisji o 50%, aby osiągnąć cele związane z hamowaniem zmian klimatu

Wyniki badań wskazują, że nocne hałasy podwyższają ciśnienie krwi

Wyniki badań sugerują odpowiedzialność zmian klimatu za ekstremalne zdarzenia pogodowe

Wyniki badań wskazują na ścisły związek między różnorodnością biologiczną życia w głębinach morskich a funkcjonowaniem ekosystemów

Wyniki badań naukowych przestrzegają, że europejskie zbiorowiska roślinne tracą unikalność

Eksperci: leki wpływają na wyniki badań laboratoryjnych

Mimo tegorocznego deszczowego lata, w Danii zespół krajowych naukowców jest przekonany, że do 2075 r. wzrost temperatury na świecie doprowadzi do większej liczby suszy w lecie, co może mieć negatywny wpływ na florę.

Zespół naukowców z konsorcjum CLIMAITE (Wpływ zmian klimatu na procesy biologiczne ekosystemów lądowych), którego głównym celem jest badanie oddziaływania zmian klimatu na procesy biologiczne i ekosystemy naturalne, opublikował swoje odkrycia w czasopiśmie Global Change Biology.

Grupa CLIMAITE jest złożona z naukowców z trzech duńskich instytucji naukowych: Politechniki Duńskiej Ris? (DTU) w Roskilde, Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Kopenhaskiego (KU LIFE) i Krajowego Instytutu Badań Środowiskowych (DMU) przy Uniwersytecie w Aarhus.

Najnowsze wyniki projektu są być może nieco zaskakujące. Mimo przewidywanej intensyfikacji rozwoju roślin z powodu większej ilości CO2 w atmosferze, po uwzględnieniu w modelu wyższych temperatur i suszy w okresie letnim, rozwój ten okazuje się ograniczony.

Uzyskane wyniki różnią się od wcześniejszych ustaleń naukowych, które wskazywały, że podwyższanie się poziomu CO2 w atmosferze może doprowadzić do nasilenia rozwoju roślin. W czasie suszy czynniki potencjalnie sprzyjające rozwojowi roślinności, takie jak wyższe temperatury i podniesiony poziom CO2 - połączone znacząco ograniczają wywoływany przez CO2 efekt nasilenia wzrostu.

"Obserwowana wcześniej znacząca intensyfikacja wzrostu roślin przy wysokich stężeniach CO2 wynika zazwyczaj z tego, że odbywało się to w ramach badań kontrolowanych, w których zmianie podlegały jedynie stężenia CO2. Przyjęliśmy zasadniczo założenie, iż należy przyjrzeć się połączeniu różnych zmiennych klimatycznych, ponieważ w przyszłości rośliny będą narażone na wielorakie zmiany zachodzące równocześnie" - zauważa naczelny autor Klaus Steenberg Larsen z DTU Ris?.

Naukowcy z konsorcjum CLIMAITE wyciągnęli takie wnioski na podstawie wspólnego eksperymentu przeprowadzonego w skali polowej, który posunął naprzód prace dzięki wykorzystaniu wcześniejszych badań laboratoryjnych. Nadal prowadzone są manipulacje klimatyczne z CO2, temperaturą i opadami, wykorzystując na przykład strumienie CO2 i kurtyny zatrzymujące deszcz.

"Przygotowaliśmy eksperyment w taki sposób, aby niektóre poletka wystawione były na działanie jedynie podwyższonego poziomu CO2, ciepła lub suszy w okresie letnim, a inne - na działanie wszystkich możliwych kombinacji tych trzech zmiennych klimatycznych. W ten sposób możemy obserwować, jak każda zmienna klimatyczna wpływa na ekosystem i co się dzieje, kiedy się łączą ze sobą" - mówi Klaus Steenberg Larsen.

Eksperymenty zostały przeprowadzone na poligonie wojskowym w pobliżu Jaegerspris. Naukowcy zbudowali obiekt, w którym mogli przeprowadzać doświadczenia w skali polowej z podwyższonym poziomem CO2 za pomocą techniki FACE (ang. Free Air Carbon Enrichment). Ta metoda jest wykorzystywana przez ekologów i biologów roślin do podnoszenia stężenia CO2 na konkretnym obszarze, aby umożliwić pomiar reakcji roślin pod kątem ich wzrostu.

Za pomocą techniki nazywanej pasywnym ogrzewaniem w porze nocnej są w stanie podnieść temperaturę gleby o około 1 stopień, a także mogą manipulować warunkami pogodowymi - zapewniając intensywne opady deszczu lub suszę - z użyciem rolet wykorzystywanych przez okres 4 do 6 tygodni latem.

"Wykonujemy pomiary takich parametrów jak azot w opadach atmosferycznych, roślinach, faunie glebowej, mikroorganizmach i wodzie gruntowej. Brak azotu jest często czynnikiem ograniczającym wzrost roślin i absolutnie kluczowym dla sposobu reakcji ekosystemów na zmiany klimatu. Wyniki zaprezentowane w czasopiśmie obejmują lata 2006 - 2007, a eksperyment potrwa do 2014 r. Potrzeba czasu na zebranie wyników od 20 - 30 osób, które interpretują i analizują wyniki z wielu typów urządzeń, jakie zostały zainstalowane. Aczkolwiek już teraz możemy wyraźnie zaobserwować, że zwłaszcza przesuszenie gleby ma znacząco negatywny wpływ na wytwarzanie azotu, a przez to na możliwy rozwój roślin, nawet w tych obszarach, gdzie występuje podwyższony poziom CO2 i ocieplenie."

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Piętra roślinności (piętra klimatyczno-roślinne) układ roślinności w górach, związany ze zmianą klimatu wraz ze wzrostem wysokości nad poziomem morza. Zmieniają się (tzn. pogarszają w znaczeniu ekologicznym) niektóre elementy klimatu, takie jak temperatura, roczna suma opadów atmosferycznych i długość okresu wegetacyjnego. Powoduje to stopniowe zastępowanie jednych formacji roślinnych przez inne. Jest to przykład astrefowego środowiska przyrodniczego. pełny tekst

Fundacja im. J. M. Fulbrighta to program amerykański założony z inspiracji senatora USA Jamesa Williama Fulbrighta w 1946 roku. W jego ramach wybitni naukowcy mogą wyjeżdżać na staże na amerykańskie uczelnie, a amerykańscy naukowcy na staże zagraniczne. pełny tekst

Reanaliza meteorologiczna (reintegracja) to powtórne przeanalizowanie długich szeregów czasowych pomiarów meteorologicznych (np temperatury ziemi) w skali globu lub w skali regionalnej. Ma na celu odrzucenie błędnych wyników pomiarowych i integrację danych pomiarowych z różnych obserwacji. Reanaliza meteorologiczna umożliwia badanie zmian klimatu na podstawie pomiarów, a nie badanie zmian wynikających z innych czynników takich jak zmiany technik pomiarowych. pełny tekst

Centrum Badań Wschodnich - rozpoczęło swoją działalność 24 stycznia 2008 roku w Olsztynie. Nowa placówka naukowa ma się zajmować m.in. doradzaniem samorządowi województwa w kontaktach polsko-rosyjsko-litewskich. Centrum funkcjonuje przy istniejącym od lat w Olsztynie Ośrodku Badań Naukowych. W skład Rady Programowej Centrum weszli naukowcy z Olsztyna, Warszawy, Wrocławia, Krakowa, a także Wilna. Posiedzenia ścisłego zespołu CBW, w skład którego wchodzą naukowcy i pracownicy samorządu województwa warmińsko-mazurskiego mają się odbywać co tydzień, natomiast Rada Programowa, w zależności od potrzeb, ma się spotykać raz-dwa razy w roku. pełny tekst

Jezioro Faguibine (fr. Lac Faguibine) - wyschnięte jezioro w Mali, na północ od miasta Goundam i na zachód od Timbuktu. Znane było już w czasach prehistorycznych - na klifach w pobliżu jego jego dawnych północnych brzegów znajdują się malowidła naskalne. W średniowieczu jezioro było ważnym źródłem wody dla wczesnych cywilizacji dorzecza Nigru, m. in. dla Imperium Ghany. Wyschło pod koniec lat 80. XX wieku w wyniku katastrofalnej suszy w Sahelu. Współcześnie zalewane jest jednak wodą podczas wylewów Nigru. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".