Witam. Jestem studentem Politechniki mam jednak jeden przedmiot humanistyczny.
Pan profesor dał nam zadanie domowe dotyczące wymienionego wyżej obrazu.

1. Co panowie mają na głowie i dlaczego? (wiem, ze kapelusze ale co z tego?)
2. Co pije mężczyzna odwrócony tyłem (samotny)?
3. Gdzie na tym obrazie jest pokazana ekonomia?
4. Jaka jest cena katalogowa obrazu (nigdzie znalezc nie mozna:( ) ?

Nie jestem artysta czy humanista ale przyszlym inzynierem i nie mam pojecia o
tym jak interpretowac obrazy Z gory dziekuje za pomoc.

Ja nie pomogę ci dosłownie ale może warto zgłębić wiedzę dotyczącą samego malarza, dość istotne kwestie są takie że od lat 20. dominującym tematem twórczości Hoppera było współczesne amerykańskie miasto i jego mieszkańcy: przedstawiciele klasy średniej, urzędnicy i sekretarki, klienci sklepów i barów, dojrzałe kobiety w pokojach hotelowych. W swych obrazach ukazywał typowy, pozbawiony charakteru i przygnębiający pejzaż miejski, z biurami, stacjami benzynowymi, kinami, zimnymi wnętrzami tanich hoteli i moteli. Na tym tle przedstawiał ludzi – zagubionych, samotnych i obojętnych wobec siebie… co jest dość istotne to sam tytuł-Nighthawks co w dosłownym tłumaczeniu znaczy-Nocne Jastrzębie. I może dzięki temu powinieneś obejrzeć jeszcze świetny film o tym samym tytule gdzie główną rolę gra Sylvester Stallone bo niestety to są tylko wskazówki które może naprowadzą cię na jakieś konkretne odpowiedzi których ja nie znam

Witam,
Mam również pytanie dotyczące tego obrazu, może ktoś wie: Dlaczego kobieta przedstawiona na obrazie ma podniesioną rękę?? Podobno podnosi ją w charakterystyczny sposób i to coś oznacza.
Z góry dziękuję:)

mogę podrzucić...chociaż to interpretacja humanistyczna i trochę "z przymrużeniem oka"
kopiuj-wklej grozi oskarżeniem o plagiat! Politechnika Wrocławska PPT
Nighthawks – „Nocne jastrzębie” to wymowny tytuł, który wprowadza nas w klimat drapieżnej, budowanej na kulcie pieniądza cywilizacji amerykańskiej lat dwudziestych ubiegłego wieku uchwyconej przez czołowego malarza amerykańskiego Edwarda Hoppera. Dominującym tematem twórczości malarza było współczesne amerykańskie miasto i jego mieszkańcy: przedstawiciele klasy średniej, urzędnicy i sekretarki, klienci sklepów i barów, dojrzałe kobiety w pokojach hotelowych . Wyróżnikiem jego malarstwa jest realizm, jednak operowanie metaforą , przede wszystkim synekdochą pars pro toto zarówno w warstwie figuralnej, jak i stylistycznej, powoduje, ze jego obrazy zyskują paraboliczny charakter. Łatwo to dostrzec właśnie w kultowym obrazie „Nighthawks”.
Na sens tytułu składają się symboliczne sensy wywołane znaczeniami dosłownymi i metaforycznymi wyrazów „jastrząb” i epitetu „nocny”. Jastrząb to ptak drapieżny , który przystosował się do życia i żerowania w pobliżu siedzib ludzkich, który poluje z zasadzki lub korzystając z osłony, zbliża się do potencjalnej ofiary niskim lotem, by ją pochwycić w szpony. Jest samotnikiem, pomimo współżycia terytorialnego z człowiekiem, nie daje się udomawiać, prędzej zginie w niewoli, niż uzależni (warto jako komentarz do interpretacji przywołać film „Umierający jastrząb”). Epitet wprowadza symbolikę nocy – królestwa zła, tajemnicy, interno. Mamy więc metonimię, poprzez którą odczytujemy charakterystykę bohaterów obrazu.
Realizm „Nighthawks” Hoppera nie ma charakteru prostego mimetyzmu, nie jest techniką zwierciadła, jest metaforą o charakterze synekdochy. Pierwsze wrażenie odbioru to gra umowności przedstawienia miejskiego krajobrazu. Miasto Hoppera to kubiczne, uproszczone symbole: budynek, okna, ulica, pozbawione indywidualnego charakteru, szczegółów, detalu. Także kolorystyka jest symboliczna: czerwień i granat budynku dopełniają prostokąty okien. Zwróćmy uwagę na kontrast pomiędzy jaskrawą żółcią (sztuczne słońce?) towarzysząca grupie postaci w barze i czernią okien. Żółć wydobywa ich z mroku miasta. To przeciwstawienie potęguje klimat pustki, samotności otaczającej bohaterów obrazu. Jest to tym wyraźniejsze, że bohaterowie odwróceni są tyłem do wymarłego miasta, odgrodzeni szklaną ścianą bez wyjścia, zamknięci wewnątrz. Warto dostrzec w portrecie grupy w barze także zamknięcie układu w nieregularnym trapezie, są zwróceni twarzami do siebie, ale nie powstaje układ komunikacyjny: wzrok ich nie krzyżuje się, ukazana gra ciał jest sygnałem zamknięcia, izolacji. Dowodem mogą być układy rąk, dłoni bohaterów. Lewe ręce kobiety i mężczyzny tworzą linię prostą , ale nie stykają się, dłonie zwrócone są „do siebie”, tym ruchem każdy z osobna zagarnia egoistycznie przestrzeń kontuaru ku sobie , prawa dłoń mężczyzny kryje się pod kontuarem baru – powstaje dramatyczne pytanie: Co kryje ta dłoń?; kobieta zaś w prawej unosi papierowy pieniądz na którym skupia się wzrok towarzyszącego jej mężczyzny i barmana. Uniesienie dłoni z pieniądzem jest jedynym ruchem „w górę”, co łatwo odczytać symbolicznie jak trofeum „nocnego jastrzębia” i pars pro toto cywilizacyjnego kultu pieniądza. Postać odwróconego mężczyzny gromadzi napięcie: niewidoczna twarz, niewidoczne dłonie, kapelusz nasunięty nisko na oczy, wyraźny kontur ucha i pochylenie głowy wskazują na zaangażowanie obcego w grę pomiędzy mężczyzną i kobietą, pomimo jego pozornej alienacji (przyjął pozycje „do skoku”, na krawędzi trójkąta kontuaru barowego. Obaj mężczyźni sprawiają wrażenie przechodniów, przypadkowi goście, wędrowców, którzy przystanęli na chwile w jakiejś drodze ( kapelusze, usytuowanie ich na wysokich barowych krzesłach nie pozwalających zasiąść wygodnie i na długo) . W postaci kobiety widzimy niemal powtórzenie metafory budynku: czerwona sukienka i czarna plama oczu „udomawia” ją w przestrzeni miasta. Mężczyźni zza baru mają ciemne garnitury, wtapiające ich w noc miasta. Ciekawa jest symbolika postaci barmana. W serwilistycznym pochyleniu wydaje się łukiem pleców naruszać dominujące linie proste. Odgrodzony od pozostałych trójkątem baru o ostrych, drapieżnych rogach, także ukrywa dłonie pod kontuarem. Jednak jasny uniform i infantylna czapeczka wydają się „pacyfikować” ruch rąk, on także jest „domownikiem” nocnego baru, chociaż chłopięcy strój jest fałszem demaskowanym poprzez napiętą skupioną na „łupie” twarzy dorosłego mężczyzny.
Obraz Hoppera jest wnikliwym psychologicznym studium miejskiego przedsionka inferno. Pustka i drapieżność, obcość i przypadkowość to jego cechy szczególne.„Nighthawks” jest więc swoistym de profundis… wołaniem o słońce, uczucia, humanizm i Boga.

O żesz w mordę...
Gadane to autor ma. Podczas czytania ładnych parę razy musiałam sięgnąć do słownika. I jak on to wszystko wywnioskował z tego płótna?
chapeau bas

jatozawszeja, Czy możesz podac autora i żródło tego tekstu o obrazie Hoppera? Maria

Night hawks - czyli nocne jastzębie. Myślę że chodzi o ludzi polujących w nocy w barach na towarzystwo.