École Spéciale Militaire de Saint-Cyr

Kadeci w mundurach galowych

École Spéciale Militaire de Saint-Cyr (ESM, Akademia Wojskowa Saint-Cyr) – wiodąca francuska uczelnia wojskowa.

Założona przez pierwszego konsula Napoleona Bonaparte w 1802 roku, początkowo mieściła się w Fontainebleau, w 1808 roku przeniesiona do Saint-Cyr-l'Ecole, od 1945 roku znajduje się w Camp de Coëtquidan w Bretanii.

Jej mottem są słowa Uczą się aby zwyciężać (fr. Ils s'instruisent pour vaincre).

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Charles André Joseph Marie de Gaulle ?/i [ʃaʀl ɑ̃ˈdʀe ʒoˈzɛf maˈʀi dəˈgol] (ur. 22 listopada 1890 w Lille, zm. 9 listopada 1970 w Colombey-les-Deux-Églises) – francuski polityk i teoretyk wojskowości, w czasie II wojny światowej stał na czele emigracyjnego rządu Francji, kontynuującego walkę z Niemcami hitlerowskimi. W latach 1959-1969 był prezydentem Francji i twórcą nowej konstytucji ustanawiającej półprezydencki system rządów. Przed II wojną światową był znany głównie jako propagator idei masowego użycia broni pancernej. Napisał kilka książek. Człowiek Roku 1958 według magazynu Time.

Znani absolwenci

Paul Legentilhomme (1884-1975) – 1907

Hélie Denoix de Saint Marc (1922)

Philippe Leclerc de Hautecloque (1902-1947) – 1924

Charles de Gaulle (1890-1970) – 1912

Jean de Lattre de Tassigny (1889-1952)

Alphonse Juin (1888-1967) – 1912

Maxime Weygand (1867-1965) – 1897

Louis Franchet d'Espèrey (1856-1942) – 1876

Philippe Pétain (1856-1951)

Hubert Lyautey (1854-1934)

Joseph Gallieni (1849-1916)

François Certain de Canrobert (1809-1895) – 1828

Patrice Mac-Mahon (1808-1893) – 1827

Aimable Jean Jacques Pélissier (1794-1864)

Haj Ali Razmara, premier Iranu

Bahram Aryana, szef sztabu armii irańskiej

Felipe Ángeles (1868-1919)

Ludwik II Monakijski (1870-1949)

Jean-Etienne Valluy (1899-1970)

Gabriel Brunet de Sairigné (1913-1948) – 1933

Zin Al-Abidin Ben Ali (1936), tunezyjski dyktator

Linki zewnętrzne

Strona oficjalna

List otwarty francuskich surrealistów do kandydata do Wojskowej Akademii Saint-Cyr, który otrzymał najwyższą ocenę podczas egzaminów wstępnych