Ćandragupta Maurja - Polski Serwis Naukowy

Ćandragupta Maurja lub Czandragupta Maurja (ok. 325-300 p.n.e.) – twórca pierwszego wielkiego cesarstwa indyjskiego w 320 p.n.e. znanego jako Imperium Maurjów, założyciel dynastii Maurjów. Przez Greków zwany był Sandrakottosem. Stolicą Imperium Maurjów uczynił miasto Pataliputra nad rzeką Ganges. Wykorzystując osłabienie wojsk macedońskich po śmierci Aleksandra Wielkiego podbił północny zachód półwyspu indyjskiego. Zachodnia część została krótko później podbita przez Seleukosa I Nikatora, po czym zawarty został pokój, na mocy którego Ćandragupta w zamian za 500 słoni bojowych uzyskał znaczne terytoria na terenie współczesnego południowego Afganistanu i Beludżystanu. W wyniku tego porozumienia na dwór Ćandragupty przybył grecki ambasador Megastenes. Według legendy Ćandragupta po 24 latach panowania zrzekł się tronu na rzecz swego syna Bindusary, został mnichem i poszcząc zagłodził się na śmierć.

Aleksander III Wielki (Ἀλέξανδρος ὁ Μέγας Aleksandros ho Megas) zwany też Aleksandrem Macedońskim (gr. Ἀλέξανδρος ὁ Τρίτος ὁ Μακεδών Aleksandros ho Tritos ho Makedon); ur. 20 albo 26 lipca 356 p.n.e. w Pelli, zm. 10 czerwca 323 p.n.e. w Babilonie – król Macedonii z dynastii Argeadów w latach 336-323 p.n.e.. Jest powszechnie uznawany za wybitnego stratega i jednego z największych zdobywców w historii ludzkości.

Bindusara lub Bhadrasara (ok. 320-272 p.n.e.) - król indyjski z dynastii Maurjów od ok. 300 p.n.e. Syn założyciela dynastii Ćandragupty. Kontynuował politykę ojca. Jego następca został jego syn Aśoka.

Założone przez Ćandraguptę cesarstwo Maurjów w czasach rozkwitu obejmowało większą część dzisiejszego Pakistanu, Bangladesz i Indie z wyjątkiem południowego wierzchołka Dekanu. Najsławniejszym cesarzem mauryjskim był wnuk Ćandragupty, Aśoka.

Aśoka (Asioka, Ashoka) (304-232 p.n.e.), władca indyjskiego imperium Maurjów (dynastii, której po raz pierwszy udało się zjednoczenie znacznych obszarów subkontynentu indyjskiego. Maurjowie to dynastia panująca w państwie Magadha w latach od ok. 320 do ok. 185 p.n.e. Stolicą kraju była Pataliputra (dziś Patna w stanie Bihar), w pobliżu rzeki Son i jej ujścia do Gangesu), panujący między, wedle różnych ustaleń 274-264 r. p.n.e. a 239 - 226 r. p.n.e.

Seleukos I Nikator (gr. Nikator - zwycięzca; ur. ok. 358, zm. w 281 p.n.e.) - jeden z tzw. diadochów (gr. diadochos - dziedzic) Aleksandra Wielkiego, panował w latach 312 lub 311 p.n.e. - 281 p.n.e..

Bibliografia

John Farndon, Historia Świata: 2000 rzeczy, które musisz wiedzieć Poznań 2000

Przypisy

↑ Praca zbiorowa, Historia powszechna Tom 2 Od prehistorii do cywilizacji na kontynentach pozaeuropejskich, Mediaset Group SA, 2007, ss. 628, ISBN 978-84-9819-809-6.
↑ Praca zbiorowa, 2005, Wielka Historia Świata – Cywilizacje Azji – Dolina Indusu – Indie – Kambodża, t.5, Polskie Media Amer.Com, ss. 42, ISBN 83-7425-030-5.