Łódź ratunkowa - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy rodzaju łodzi. Zapoznaj się również z: film o takim tytule.

Zrzut łodzi ratunkowej zamkniętej

Łódź ratunkowa – łódź wożona na statku jako środek ratunkowy w gotowości do użycia. Spuszczana jest na wodę za pomocą żurawików lub wodowana przez zrzucenie ze specjalnej pochylni (system swobodnego spadku ang free fall). Zgodnie z przepisami Konwencji o Bezpieczeństwie Życia na Morzu musi charakteryzować się konstrukcją zapewniającą niezatapialność. W tym celu pod ławkami znajdują się szczelne komory powietrzne. Łódź wyposażona jest w słodką wodę, zapasy żywności i niezbędny osprzęt. Łodzie ratunkowe przeznaczone są zwykle na kilkanaście lub kilkadziesiąt osób, ale bywają i takie, które są w stanie zabrać nawet ponad sto osób.

Statek wodny – dość szerokie i nie do końca sprecyzowane pojęcie, zawężające określenie jednostki pływającej do takich jednostek, które mogą poruszać się samodzielnie, lub też, w myśl innych definicji, są wykorzystywane ogólnie jako środek transportu (z własnym napędem lub bez). Przykładowo w rozumieniu międzynarodowego prawa drogi morskiej statek oznacza wszelkiego rodzaju urządzenie pływające, nie wyłączając urządzeń bezwypornościowych i wodnosamolotów, używane lub nadające się do użytku jako środek transportu wodnego.

Łódź - mała jednostka pływająca zwykle odkrytopokładowa używana zarówno na akwenach śródlądowych jak i morskich. To mały statek wodny, zwykle bezpokładowy; napędzany wiosłami. Pierwsze łodzie wiosłowe były wydrążonymi kłodami drewna. Łódź ze skór budowano pokrywając skórami zwierzęcymi drewniany szkielet łódki. Kajaki indiańskie mają nakrycie chroniące przed wodą, zrobione ze skór fok. Indianie amerykańscy robili canoe z kory. Canoe różnią się od innych łódek wagą, są lekkie że można je przenosić lądem. Dzisiaj do budowy canoe używamy innych materiałów, lecz współczesne kajaki pochodzą od dawnych indiańskich canoe budowanych z kory

Specjalnym rodzajem łodzi ratunkowej jest hiperbaryczna łódź ratunkowa (hyperbaric lifeboat) z umieszczoną na pokładzie komorą dekompresyjną. Służy ona do ewakuacji nurków ze statków przeznaczonych do prac podwodnych. Największe komory dekompresyjne na łodziach ratunkowych budowane aktualnie na świecie mogą pomieścić 24 nurków.[1]

Drewno – surowiec drzewny otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty. Zajmuje przestrzeń pomiędzy rdzeniem, a warstwą łyka i kory. Pod względem technicznym drewno jest naturalnym materiałem kompozytowym o osnowie polimerowej wzmacniany ciągłymi włóknami polimerowymi, którymi są podłużne komórki zorientowane jednoosiowo.

Łódź ratownicza - łódź stosowana do prowadzenia przybrzeżnych akcji ratunkowych. Charakteryzuje się dużą dzielnością morską. Obecnie najczęściej spotykana jest z napędem motorowym, ale na wybrzeżach o dużej fali przybojowej stosuje się łodzie z napędem wiosłowym (od sześciu do dziesięciu wioseł), z uwagi na łatwiejsze pokonywanie tego typu fali.

Najczęstszym materiałem wykorzystywanym do budowy łodzi ratunkowych są tworzywa sztuczne (żywice poliestrowe zbrojone włóknem szklanym), jednak spotyka się jeszcze łodzie wykonane z drewna lub blachy metalowej (stal, stopy aluminium). Napęd łodzi ratunkowej bywa motorowy, żaglowy lub ręczny (np. napęd Fleminga lub napęd Wikinga).

Tworzywa sztuczne – materiały składające się z polimerów syntetycznych (wytworzonych sztucznie przez człowieka i niewystępujących w naturze) lub zmodyfikowanych polimerów naturalnych oraz dodatków modyfikujących takich jak np. napełniacze proszkowe lub włókniste, stabilizatory termiczne, stabilizatory promieniowania UV, uniepalniacze, środki antystatyczne, środki spieniające, barwniki itp. Termin "tworzywa sztuczne" funkcjonuje obok niepoprawnych często stosowanych żargonowych określeń takich jak: plastik lub plastyk. Najbardziej poprawnym terminem obejmującym wszystkie materiały zawierające jako główny składnik polimer, bez rozróżniania, czy jest on pochodzenia sztucznego czy naturalnego, jest określenie "tworzywa polimerowe".

Stal – stop żelaza z węglem plastycznie obrobiony i obrabialny cieplnie o zawartości węgla nieprzekraczającej 2,06%, co odpowiada granicznej rozpuszczalności węgla w żelazie (dla stali stopowych zawartość węgla może być dużo wyższa). Węgiel w stali najczęściej występuje w postaci perlitu płytkowego. Niekiedy jednak, szczególnie przy większych zawartościach węgla cementyt, występuje w postaci kulkowej w otoczeniu ziaren ferrytu.

Łodzie ratunkowe pod względem konstrukcyjnym dzielą się na dwie grupy:

otwarte, z możliwością postawienia na nich namiotu, chroniącego przed wiatrem, deszczem lub słońcem

zamknięte, stosowane przede wszystkim na tankowcach. Posiadają konstrukcję zapewniającą bezpieczne wydostanie się ze strefy ognia, w przypadku pożaru statku lub palącej się na powierzchni wody substancji (np. oleju napędowego).

Otwarta szalupa ratunkowa

Żywice poliestrowe – grupa żywic syntetycznych, których głównym składnikiem są różnego rodzaju poliestry. Najczęściej spotykane są dwuskładnikowe nienasycone żywice poliestrowe, w których proces sieciowania zachodzi w temperaturze pokojowej i jest oparty na rodnikowo inicjowanej reakcji między wiązaniami wielokrotnymi węgiel-węgiel występującymi w strukturze tych substancji.

Żurawik - urządzenie dźwigowe na pokładzie statku (okrętu) najczęściej służące do opuszczania i podnoszenia z powierzchni wody łodzi ratunkowej, łodzi inspekcyjnej, tratwy ratunkowej, pontonu, trapu oraz innych ciężkich przedmiotów.