Łączące R (ang. linking R) – zjawisko fonetyczne istniejące w języku angielskim, polegające na wymowie głoski /r/ w kontekstach fonetycznych, w których zazwyczaj nie pojawia się, czyli mające charakter epentezy. Zgodnie z obecnymi zasadami wymowy są to pozycje na granicach wyrazów zakończonych samogłoską, w przypadku gdy następne słowo rozpoczyna się również od samogłoski (tzw. kontekst interwokaliczny). Łączące R może mieć charakter zarówno naturalny jaki i intruzyjny – tzn. pojawiać się w miejscach, gdzie naturalnie nie występuje i nie jest zaznaczone w pisowni. Łączące R pojawia się w większości dialektów, w których w sposób naturalny zanika w kontekście postwokalicznym. Zjawisko występuje głównie w tych dialektach, w których /r/ zanika w kontekście spółgłoskowym.

Wymowa R w języku angielskim

Regiony Anglii, gdzie R nie uległo jeszcze derotyzacji

Do XV w. /r/ wymawiane było we wszystkich kontekstach. Pierwsze przypadki opuszczania tej spółgłoski, tzw. derotyzacji, datują się na połowę XV w. Obecnie język angielski pod względem wymowy dzieli się na dwie grupy: z występującym rotyzmem i warianty nierotyzowane. Zjawisko zanikania R wygłosowego występowało i dalej występuje w większości dialektów brytyjskich. australijskich, nowozelandzkich, karaibskich, indyjskich, południowoafrykańskich i walijskich. W Stanach Zjednoczonych przeważa w dialektach północnych.