Ławka - mała architektura - Polski Serwis Naukowy

Ławka jest to obiekt służący do siedzenia, będący zarazem elementem małej architektury.

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Ławka (mała architektura)

Jest bardzo wiele rodzajów ławek podzielonych w zależności od ich umieszczenia w środowisku, budowy, materiałów, z których została wykonana i wzornictwa. Ze względu na rozmieszczenie w środowisku ławki – jako elementy małej architektury - dzielimy je najczęściej na ławki uliczne (często nazywane po prostu ławkami miejskimi), parkowe i ogrodowe. Ze względu na budowę można wyróżnić ławki z oparciami lub bez, a także ławki oparte na czworokątach, sześciokątach itp. Ławki mogą być zbudowane z bardzo różnych materiałów dlatego w tej kwestii podział jest trudny, mimo to można wyróżnić ławki na bazie odlewów żeliwnych, ławki ze stalowych prętów, ławki drewniane, ławki plastikowe, ławki kamienne. Ze względu na styl i wzornictwo podział jest również dość płynny, niemniej możemy wyróżnić ławki nowoczesne umieszczane na ulicach miast, w centrach handlowych i nowoczesnych kompleksach i siedzibach firm oraz ławki wykonane w tradycyjnym stylu, stylizowane na daną epokę lub dostosowane do charakteru zabytkowych miejsc, w których się znajdują (takich jak np. krakowski Rynek Główny czy Planty (miejskie ogrody) okalające ten rynek. Ławki w szerszym rozumieniu – nie tylko jako elementy małej architektury – można znaleźć praktycznie wszędzie: od cmentarzy (ławki stojące przy grobach) do stadionów piłkarskich. Z oczywistych względów są one bardzo popularnym i często spotykanym elementem małej architektury.

Żeliwo – stop odlewniczy żelaza z węglem, krzemem, manganem, fosforem, siarką i innymi składnikami, zawierający od 2 do 3,6% węgla w postaci cementytu lub grafitu. Występowanie konkretnej fazy węgla zależy od szybkości chłodzenia. Chłodzenie powolne sprzyja wydzielaniu się grafitu. Także i dodatki stopowe odgrywają tu pewną rolę. Krzem powoduje skłonność do wydzielania się grafitu, a mangan przeciwnie, stabilizuje cementyt. Żeliwo otrzymuje się przez przetapianie surówki z dodatkami złomu stalowego lub żeliwnego w piecach zwanych żeliwiakami. Tak powstały materiał stosuje się do wykonywania odlewów. Żeliwo charakteryzuje się niewielkim - 1,0 do 2,0% skurczem odlewniczym, łatwością wypełniania form, a po zastygnięciu obrabialnością. Wyroby odlewnicze po zastygnięciu, by usunąć ewentualne ostre krawędzie i pozostałości formy odlewniczej, poddaje się szlifowaniu. Odlew poddaje się także procesowi sezonowania, którego celem jest zmniejszenie wewnętrznych naprężeń, które mogą doprowadzić do odkształceń lub uszkodzeń wyrobu. Żeliwo dzięki wysokiej zawartości węgla posiada wysoką odporność na korozję.

Cmentarz – jest instytucjonalnie ukształtowanym wycinkiem przestrzeni o programowo założonym grzebalnym przeznaczeniu, zorganizowanym zaś wedle pewnych dyrektyw - reguł kulturowych, związanych tak ze zrytualizowaniem form grzebania zmarłych, jak i z istnieniem pewnej tradycji sposobu utrwalania pamięci o nich.

Ławka

Ławka]]

Ławki w Centrum Manufaktura Łódź