|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 16-17 grudnia 2010 r. w Trondheim, Norwegia, odbędzie się konferencja pt. "Człowiek w ekstremalnych środowiskach - fizjologia stosowana, od głębin morskich po przestrzeń kosmiczną".
W wydarzeniu udział wezmą eksperci z całego świata, którzy zajmą się najnowszymi badaniami naukowymi w dziedzinie fizjologii stosowane... Naukowcy z Japonii i Wlk. Brytanii odkryli, że śluzowca można wykorzystać do udoskonalenia rozmaitych systemów technologicznych. Wyniki badań opublikowane w czasopiśmie Science stanowią dorobek projektu MMCOMNET (Pomiar i modelowanie złożonyc... Urządzenia wytwarzające promieniowanie jonizujące wykorzystuje się dziś w medycynie, przemyśle, rolnictwie, wojsku i w badaniach naukowych. Zdarza się jednak, że błąd człowieka lub awaria sprzętu staje się przyczyną niezamierzonego napromienien... Naukowcy z Hiszpańskiego Instytutu Badań Technologicznych nad Zabawkami (AIJU) odkryli, że termografia w podczerwieni jest techniką, którą można wykorzystać w produkcji tworzyw sztucznych, w szczególności w procesie optymalizacji i doskonalenia jakości. Badania są ... Bakteriofagi wpływające na układ odpornościowy, badanie zakażenia wirusem opryszczki oraz tworzenie procedur zapewniających bezpieczeństwo w przeszczepach - to tematy prac badawczych przedstawionych drugiego dnia gdańskiego kongresu immunologii. W...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 ŁechtaczkaTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Abulcasis, Az-Zahrawi Abu Al-Kasim (912 ? - 1013) - lekarz arabski. Jeden z największych chirurgów na przełomie I i II tysiąclecia. Wykorzystał wiedzę przekazaną m.in. w pracach bizantyjskiego lekarza Pawła z Eginy, przetłumaczonych przez Hunajna ibn Ishaka. Jest wynalazcą wielu metod operacyjnych. Jako jeden z pierwszych próbował dokonać wycięcia tarczycy. Opisał hemofilię. Jest autorem pierwszego, bogato ilustrowanego, podręcznika medycyny - Kitab al-Tasrif, w którym trzy księgi były poświęcone medycynie operacyjnej i zawierały opisy oraz ryciny ponad 200 narzędzi chirurgicznych. Dzieło to przetłumaczone na łacinę było przez wiele stuleci podstawowym podręcznikiem medycyny i chirurgii. Miał swój udział w rozwoju stomatologii bowiem już w 1100 roku opisał, w jaki sposób wykonywać zabiegi replantacji wybitych i przemieszczonych zębów. Tkanka mięśniowa gładka (textus muscularis glaber)- rodzaj tkanki mięśniowej, która składa się z wrzecionowatych komórek, zawierających jedno centralnie położone jądro komórkowe. Filamenty w tej tkance są ułożone nieregularnie (brak prążkowania). Łechtaczka (łac. clitoris) – nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków. Znajduje się w pobliżu przedniego połączenia warg sromowych mniejszych (labia minora pudendis). Część widoczna znajduje się powyżej pochwy. Odgrywa podstawową rolę w pobudzeniu seksualnym i orgazmie. Anatomia ludzkiej łechtaczki
 
Łechtaczka jest narządem homologicznym z męskim prąciem i podobnie jak w prąciu wyróżnia się w niej żołądź i ciała jamiste. Parzyste ciała jamiste łechtaczki (corpora cavernosa clitoridis), które rozpoczynają się jako odnogi łechtaczki (crura clitoridis) przyczepiają się do dolnych gałęzi kości łonowych. Mają średnio długość 4 cm, stanowiąc najdłuższą część ciał jamistych. Następnie obie odnogi biegną przyśrodkowo i w górę. Na tym odcinku pokrywa je mięsień kulszowo-jamisty (musculus ischiocavernosus). Obie odnogi łączą się nieco poniżej i do przodu od spojenia łonowego (symphisis pubica) zbiegają się w mierzący około 2 cm trzon łechtaczki (corpus clitoridis), w którym wyróżnia się część wstępującą (pars ascendens) i część zstępującą (pars descendens), która odpowiada wolnej części prącia. Przejście części wstępującej w zstępującą nazywane genu lub angulus corporis clitoridis. Trzon łechtaczki kończy się wierzchołkiem (apex), który wraz z pokrywającą go cienką skórą (napletek łechtaczki) tworzy żołądź łechtaczki (glans clitoridis). Trzon łechtaczki łączy się ze spojeniem więzadłem wieszadłowym. Oba ciała jamiste w tej części oddziela niepełna przegroda (septum corporum cavernosum). Każde ciało jamiste jest otoczone błoną białawą (tunica albuginea). Wewnątrz ciał jamistych znajdują się jamki (lacunae), które są rozdzielone niepełnymi beleczkami (trabeculae) zbudowanymi z mięśni gładkich i tkanki łącznej. Pod wpływem bodźców nerwowych ciała jamiste wypełniają się krwią i dochodzi do wzwodu, który jest zróżnicowany osobniczo, ale nigdy nie dochodzi do zniwelowania angulus corporis clitoridis. Bodziec (fizjologia) - uczucie, czynnik fizyczny lub biochemiczny powodujący specyficzną reakcję receptorów nerwowych lub innej komórki; bądź rozpoczynający ciąg reakcji w układach: nerwowym lub hormonalnym; zmiana środowiska zewnętrznego w którym znajduje się dana komórka lub narząd.
Unaczynienie
Klitoridektomia (zwana też obrzezaniem kobiet oraz wyrzezaniem) – częściowe lub całkowite usunięcie łechtaczki (łac. clitoris), czasem również warg sromowych mniejszych. Praktykowane ze względów religijnych lub estetycznych wśród niektórych ludów afrykańskich. Łechtaczkę zaopatrują w krew: będące gałęziami tętnicy sromowej wewnętrznej, będącej z kolei gałęzią tętnicy biodrowej wewnętrznej. Krew spływa żyłą głęboką łechtaczki (vena profunda clitoridis) do żyły sromowej wewnętrznej, a żyłą grzbietową łechtaczki do żylnego splotu pęcherzowego. Chłonka spływa do węzłów pachwinowych powierzchownych. Przerost łechtaczki (klitoromegalia, hipertrofia łechtaczki, łac. macroclitoris, ang. macroclitoris, clitoromegaly, clitorimegaly) – stan, w którym łechtaczka jest niefizjologicznie dużej wielkości. Klitoromegalia nie powinna być mylona z fizjologicznym stanem powiększenia objętości narządu wskutek pobudzenia seksualnego, czyli erekcji łechtaczki. Przerost łechtaczki zazwyczaj towarzyszy innym wrodzonym anomaliom budowy zewnętrznych narządów płciowych.
Unerwienie
Opuszki przedsionka (łac. bulbi vestibuli) – dwa ciała gąbczaste,długości 3-4 cm, będące częścią narządów rodnych kobiety. Opuszki przedsionka pochwy leżą u podstawy warg sromowych mniejszych, po obu stronach przedsionka pochwy. Są to sploty żylne, będące odpowiednikiem ciała gąbczastego prącia. Wypełnienie ich krwią powoduje powiększenie łechtaczki. Unerwienie łechtaczki jest: czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta W kobiecej anatomii napletek łechtaczki jest fałdką skóry, która otacza i chroni łechtaczkę. Rozwija się on jako część warg sromowych mniejszych i jest homologiem napletka u mężczyzn.
Orgazm, szczytowanie – moment najsilniejszego podniecenia płciowego i towarzyszącego mu równie silnego uczucia rozkoszy, będący najczęściej celem lub zakończeniem stosunku płciowego, aktu masturbacji bądź innej formy zachowania seksualnego. Orgazmowi towarzyszy szereg charakterystycznych dla tego momentu reakcji fizjologicznych organizmu, jak skurcze pochwy i dna macicy u kobiety, czy wytrysk nasienia i skurcz moszny u mężczyzny. Bezpośrednim efektem orgazmu jest zaspokojenie seksualne objawiające się odprężeniem ciała, ustąpieniem przekrwienia organów płciowych i psychicznym uczuciem błogostanu oraz spełnienia emocjonalnego.
Nerw sromowy (łac. nervus pudendus) jest nerwem mieszanym, zawiera włókna czuciowe, ruchowe, współczulne i przywspółczulne. Jego włókna pochodzą z gałęzi brzusznych nerwów rdzeniowych S2, S3, S4. Jest gałęzią długą splotu krzyżowego (łac. plexus sacralis).
Kość łonowa (łac. os pubis) - parzysta kość wchodząca w skład miednicy. U człowieka posiada trzon i 2 gałęzie: górną i dolną. Gałąź górna łączy się z trzonem a gałąź dolna łączy się z kością kulszową.
Wargi sromowe (łac. labia pudendi) – parzyste fałdy skórne otaczające szparę sromową (wargi sromowe większe) oraz przedsionek pochwy (wargi sromowe mniejsze).
Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.
Tętnica biodrowa wewnętrzna (łac. arteria iliaca interna)- jedna z części na jakie tętnica biodrowa wspólna dzieli się na wysokości stawu krzyżowo-biodrowego. Tętnica biodrowa wewnętrzna oddaje szereg gałęzi ściennych (tętnice: biodrowo- lędźwiowa, krzyżowa boczna, zasłonowa, pośladkowa górna i dolna) oraz gałęzi trzewnych (tętnice: pępkowa, pęcherzowa dolna, maciczna, pochwowa, odbytnicza środkowa, sromowa wewnętrzna). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
