|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Kosmetologia - dyscyplina związana z chemią i medycyną - zyskuje coraz większy prestiż. Studia licencjackie i magisterskie na tym kierunku oferują już nie tylko uczelnie medyczne. Kosmetolog powinien znać podstawy m.in. anatomii, fizjologii, patofi... W czasie konferencji pt. "Trójkąt wiedzy kształtujący przyszłość Europy", zorganizowanej w dniach od 31 sierpnia do 2 września w Gothenburgu, Szwecja, pod patronatem Szwedzkiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej, Janez Potocnik, Europejski Komisarz ds... Specyficzny model kariery naukowej, problem z przebiciem się patentów na rynek, bariery psychologiczne naukowców i przedsiębiorców, to tylko niektóre z przyczyn stosunkowo małej liczby polskich wynalazków i niskiej innowacyjności gospodarki. O tym, dla... „Zodiak Jana Heweliusza” i „Wszechświat z Ziemi” to dwie wystawy astronomiczne, które już wkrótce będzie można oglądać w gdańskim Centrum Hewelianum, w ramach akcji edukacyjnej „Z Hewelianum w kręgu wiedzy astronomicznej... Ponad tysiąc zespołów z gimnazjów i szkół średnich zarejestrowało się na portalu Ogólnopolskiej Olimpiady Wiedzy o Internecie Dial Net Masters. Zapisy przyjmowane są do 22 stycznia. Na zwycięzców czekają atrakcyjne nagrody, m. in. wizyta w CERN i siedzibie Google ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Łosoś mądrościCzy wiesz że...? Heraldyka szkocka – dział heraldyki zajmujący się herbami szkockimi, badający m.in. historię powstania i używania herbów w Szkocji, specyficznie szkockie cechy herbów i reguły heraldyczne, pod wieloma względami różne się od heraldyki innych państw europejskich i heraldyki innych części Zjednoczonego Królestwa. Klany szkockie są jedną z lepiej zachowanych struktur klanowych w Europie. Jako zasadnicza forma organizacji społecznej przetrwały klany w Wyżynnej Szkocji (Highlands) do połowy XVIII wieku. Stanowiły jedną z głównych grup oporu przeciw zjednoczeniu z Anglią i angielskiej dominacji. Stąd wszystkie góralskie klany (z wyjątkiem klanu Campbell) popierały prawowitą szkocką dynastię Stuartów, masowo biorąc udział w szkockich powstaniach m.in. w 1715 i 1745. Polityka angielskich najeźdźców próbujących zniszczyć strukturę klanową przyczyniła się paradoksalnie do jej umocnienia, a renesans szkockiej kultury narodowej na początku XIX wieku, pozwolił przetrwać klanom do współczesności. Boyne (irl. Abhainn na Bóinne) – rzeka w Irlandii. Ma długość 110 km. Uchodzi do Morza Irlandzkiego. 12 lipca 1690 (1 lipca wg kalendarza juliańskiego) roku nad Boyne rozegrała się bitwa wojny o angielską sukcesję. Łosoś mądrości lub też Łosoś wiedzy – w mitologii irlandzkiej początkowo był zwyczajną rybą. Jednak jedząc żołędzie, które spadały z drzewa wiedzy u brzegu rzeki Boyne – lub tez rzeki Sionna – łosoś stawał się coraz większy i nabył całą wiedzę świata. Stał się mądrzejszy niż ludzie. Wiadomo było, że pierwsza osoba, która zje mięso tego łososia, posiądzie również całą jego wiedzę. W mitologii irlandzkiej, Fianna byli wojownikami irlandzkimi, którzy służyli Wysokiemu Królowi Irlandii. Ich przygody zostały spisane w ramach Cyklu Feniańskiego w III wieku naszej ery. Ostatnim przywódcą tej grupy był Finn mac Cumhail.
Podobnie jak inni Europejczycy epoki żelaza, Celtowie byli ludem politeistycznym, przed przyjęciem chrześcijaństwa. Niektóre spośród ich mitów przetrwały nienaruszone, a mitologia celtycka wpłynęła na nowożytną cywilizację europejską. Fionn mac CumhailRybę przez siedem lat próbował złowić poeta Finegas, znany również jako Finneces. Ostatecznie dokonawszy tego, poprosił swojego ucznia – Fionna mac Cumhaila – aby go dla niego ugotował, ale przestrzegł, by Fionn nie próbował łososia dopóty, dopóki pierwszy nie zrobi tego Finegas. Podczas gotowania Fionn niechcący przebił widniejącą na ciele łososia bliznę, czym sparzył sobie kciuk, do którego przykleił się kawałek skóry łososia. Ssąc bolący palec, Fionn połknął ten kawałek, wchłaniając w ten sposób mądrość łososia. Dostarczywszy posiłek Finegasowi, mistrz spostrzegł nowy błysk w oczach swojego ucznia. Mimo jego pytań, nowicjusz nie chciał przyznać się, że spróbował rybę, lecz ostatecznie wyznał całe zajście. Ta niezwykła wiedza pozwoliła Fionnowi zostać przywódcą Fianny, mitologicznych wojowników służących Wysokiemu Królowi Irlandii. Fionn potrafił przywołać moc łososia ssąc swój kciuk. Godło – symbol wyróżniający, znak rozpoznawczy przynależności osoby bądź przedmiotu do szerszej grupy rodowej, prawnej lub społecznej, np. herb, gmerk, logo.
Heraldyka – jedna z nauk pomocniczych historii, zajmuje się badaniem rozwoju i znaczenia oraz zasadami kształtowania się herbów. Wywodzi się od słowa herold - oznaczającego urzędnika dworskiego, wywołującego nazwiska rycerzy biorących udział w turniejach. W innych językach europejskich nazywana jest podobnie (ang. heraldry, franc. heraldique , niem. Heraldik) lub słowami pochodzącymi od nazwy herb (niem. Wappenkunde). HeraldykaNawiązanie do legendy łososia mądrości znalazło odzwierciedlenie w heraldyce irlandzkiej i szkockiej. Wśród irlandzkich rodów łososia mądrości w herbie mają różne gałęzi klanu O'Neill. W Szkocji motyw łososia jako godła występuje szczególnie często w herbach osób należących do klanów pochodzących z Dalriaty i Hebrydów, m.in. w w herbach wodzów klanu Macdonaldów i pomniejszych gałęzi klanu. Dalriada (Dál Riata) - królestwo celtyckie (szkockie) rozciągające się na wybrzeżach Irlandii i dzisiejszej Szkocji, a właściwie Hebrydów Wewnętrznych i Argyll. Istniało już w V w n.e., pierwotnie jako podkrólestwo irlandzkie należące do królestwa Ulaid, a następnie rozprzestrzeniło się na Argyll i Hebrydy Wewnętrzne. Do Dalriady należała wyspa Iona. Dalriada walczyła z Piktami, i Nortumbrią, a od VIII wieku broniła się też przed wikingami. Od najazdu Normanów na Irlandię (IX w n.e.) irlandzka część królestwa utraciła znaczenie, natomiast część szkocka rozwijała się, by w 843 roku, połączyć się (za sprawą króla Kennetha I) z Piktami tworząc królestwo Alby i dać podwaliny dzisiejszej Szkocji.
 Herb wodzów klanu Macdonald  Herb wodzów klanu Maclea  Herb rodu O'Cahan BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
