Łowca jeleni (ang. The Deer Hunter) – dramat wojenny produkcji USA z 1978 roku w reżyserii Michaela Cimino.

Opis fabuły

Mike, Nick i Steven to należący do prawosławnej i zarazem łemkowskiej mniejszości młodzi robotnicy mieszkający w miasteczku Clairton w zachodniej Pensylwanii i pracujący w tamtejszej hucie, którzy dostają powołanie do wojska, na wojnę w Wietnamie. Jeszcze przed wyjazdem Steven poślubia Angelę, będącą w ciąży z innym mężczyzną. Ich przyjęcie weselne, w którym bierze udział całe miasteczko, jest zarazem przyjęciem pożegnalnym. Podczas ślubu w cerkwi Nick oświadcza się swojej dziewczynie, Lindzie, i oświadczyny zostają przyjęte, planują też od razu ślub po powrocie Nicka z Wietnamu. Po zabawie na przyjęciu grupa przyjaciół, wśród których są też Stan, John i Axel, wybiera się na polowanie w pobliskie góry. Michael jest zapalonym myśliwym i przed wyjazdem do Wietnamu pragnie, jak co roku w sezonie myśliwskim, ustrzelić pierwszym strzałem dorodnego jelenia.

Przyjaciele spędzają jakiś czas w Wietnamie na linii frontu. Pewnego dnia trzej przyjaciele podczas patrolu wpadają w ręce oddziału nieprzyjaciela i trafiają do prowizorycznego więzienia dla jeńców nad brzegiem rzeki, w którym strażnicy znęcają się nad jeńcami, m.in. zmuszają ich do gry w rosyjską ruletkę.

Dzięki podstępowi Mike, Nick i Steven uciekają. Amerykański helikopter patrolujący teren odnajduje niebawem uciekinierów. Tylko Nick dostaje się na pokład unoszącej się stale nad wodą maszyny, Mike i Steven wpadają z powrotem do rzeki. W wyniku uderzenia o podwodne skały Steven ma połamane obie nogi. Dwójka przyjaciół pozostaje zdana sama na siebie. Mike bierze rannego Stevena na plecy i niesie go kilka kilometrów, gdzie natyka się na kolumnę wojsk południowowietnamskich, eskortującą cywilnych uciekinierów. Dla Mike'a nie ma miejsca w samochodzie, więc jest on zmuszony pozostawić Stevena w rękach Wietnamczyków, którzy na masce jeepa zabierają go do polowego szpitala.

Tymczasem Nick trafia do szpitala w Sajgonie. Przeżyty szok spowodował u niego częściową utratę pamięci. Po wyjściu ze szpitala trafia przez przypadek do lokalu gdzie gra się w rosyjską ruletkę i bierze udział w grze.

Wcześniej z Wietnamu wrócił też Steven, któremu amputowano obie nogi. Obaj nie mogą przystosować się do normalnego życia, choć każdy z nich z innego powodu. Mike wiąże się z Lindą, którą od dawna potajemnie kocha. Ta do jego powrotu czekała na Nicka, którego kocha, ale już od jakiegoś czasu wie, że Nick został przez armię uznany za zaginionego na froncie. I kiedy wraca Mike, sam, Linda traci resztki nadziei na powrót ukochanego. Mike okazuje jej i współczucie i względy, i Linda, bojąc się samotności, chętnie przystaje na związek ze starym przyjacielem. Żadnych wieści o Nicku nie mają też pozostali przyjaciele. Mike przypadkowo trafia na ślad Nicka — kiedy odwiedza w szpitalu dla weteranów Stevena, który przebywa tam od dłuższego czasu, Steven pokazuje mu sporą kwotę pieniędzy, które przychodzą do niego regularnie od dawna, z niewiadomego mu źródła w Sajgonie. Mike domyśla się od kogo pochodzą pieniądze i postanawia wrócić do Wietnamu, aby odnaleźć Nicka i przywieźć go do domu.

W Sajgonie, w którym trwa straszliwy rozgardiasz z powodu dobiegającej końca ewakuacji wojsk amerykańskich, z którymi próbują się zabrać tysiące wietnamskich uciekinierów, Mike wyrusza do lokalu, w którym kiedyś natknął się na Nicka. Mike odnajduje Nicka w innym lokalu, gdzie Nick jest już uznanym graczem. Mike postanawia sam stanąć do gry przeciwko Nickowi. Mike i Nick strzelają każdy do siebie po razie, bez śmiertelnego strzału, po czym Mike jeszcze raz próbuje doprowadzić przyjaciela do ocknięcia się, ale bezskutecznie. Kolejny strzał Nicka był nieszczęśliwy, raniony umiera na rękach Mike'a.

Film kończy się sceną pogrzebu Nicka w rodzinnym Clairton i stypą z udziałem grupki jego starych przyjaciół.

Odbiór filmu

Kiedy film został zaprezentowany na festiwalu w Berlinie Zachodnim w 1979 roku, delegacje, które przybyły na pokaz z krajów komunistycznych opuściły salę.