|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Za różnorodnością języków i kultur kryje się ograniczony zasób słów prostych i uniwersalnych, określanych mianem "alfabetu myśli ludzkich". Zbiór 63 pojęć i prosta gramatyka opisująca zasady ich łączenia tworzą metajęzyk, który pozwala zdefiniować ... Nowe odkrycia dokonane za pomocą Bardzo Dużego Teleskopu (VLT) Europejskiego Obserwatorium Południowego w Chile pokazały, że Haumea, piąta planeta karłowata Układu Słonecznego, jest pokryta krystalicznym lodem wodnym, który sprawia, że lśni ona w ci... W Polsce jest już 800 tys. niesamodzielnych starszych osób wymagających stałej opieki i będzie ich coraz więcej. Po 65. roku życia jest już 5 mln Polaków, a w wieku ponad 80 lat - 1,3 mln osób - podano w środę podczas Forum III Wieku "Polska Starość" w W... W ramach projektu finansowanego przez UE przedstawiono zestaw diagnostyczny mający zastosowanie w przypadku dwóch najostrzejszych postaci biegunki dziecięcej w krajach rozwijających się - wywoływanej przez enteropatogenne E.coli (EPEC) i Shigella. Naukowcy są zdania, że zestaw może zrewolucjonizować proces diagnozowania... Ból to jeden z najważniejszych problemów, z jakimi zmaga się współczesna medycyna - powiedział dr Jerzy Jarosz z Zakładu Medycyny Paliatywnej Centrum Onkologii, 13 stycznia, podczas konferencji zorganizowanej przez Urząd Rejestracji ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 ŁupekCzy wiesz że...? Łupek mułowy, łupek mulasty, łupek mułowcowy – skała osadowa, powstała wskutek diagenezy i sprasowania mułu pod naciskiem nadległych warstw skalnych lub ciśnienia górotwórczego. Posiada oddzielność łupkową. Skała często z zachowanymi pierwotnymi strukturami sedymentacyjnymi w swoim składzie zawiera głównie ziarna frakcji mułowej, czasem także piaszczystej i minerały ilaste. Łupek glaukofanowy, niebieskie łupki, glaukofanity - skała metamorficzna barwy lawendowej. Powstaje w wyniku wysokociśnieniowego, przy stosunkowo niskich temperaturach. Łupek grafitowy – skała metamorficzna o wyraźnie zaznaczonej laminacji, złożona głównie z drobnych blastów (ziarn) kwarcu. Innymi składnikami skały mogą być drobno wykształcone łyszczyki oraz nielicznie występują chloryty. Podrzędnie mogą występować inne minerały, np skalenie. Zawartość grafitu wynosi do kilku %, jednak ze względu na jego niewielkie rozmiary (zwykle tworzy drobne wrostki w ziarnach kwarcu) oraz intensywną barwę, nadaje skale czarne zabarwienie. 
 Łupek – dość niejednoznaczne pojęcie opisujące grupę skał, wykazujących dobrą łupkowatość (złupkowacenie). Najczęściej określenie to dotyczy skał metamorficznych (łupek metamorficzny lub też łupek krystaliczny), lecz jest także powszechnie stosowane do skał osadowych o podobnym wyglądzie (łupek osadowy). Łupek serycytowy - skała metamorficzna powstała z niewielkiego przeobrażenia łupka ilastego bądź mułowca w warunkach niskich temperatur (200–400°C) i niezbyt wysokich ciśnień (bardzo niski i niski stopień metamorfizmu wg. Winklera). Ze względu na pochodzenie często można spotkać nazwy metaiłowiec lub metamułowiec.
Łupek talkowy - skała metamorficzna powstała w wyniku metamorfizmu facji zieleńcowej (relatywnie niskie ciśnienia i temperatury) skał bogatych w magnez. Tekstura łupków metamorficznych powstała w wyniku procesów metamorficznych. Łupki metamorficzne powstają zasadniczo w płytszych strefach metamorfizmu. Zwykle przeważa w nich jeden składnik, który nadaje danemu rodzajowi łupka swoje charakterystyczne cechy. Podziały łupkówRóżne rodzaje łupków wydziela się ze względu na pochodzenie, skład mineralny, zastosowanie, szczególne właściwości lub miejsce występowania. Podane niżej przykłady nie wyczerpują całego bogactwa inwencji geologów i górników. Seria strońska – jednostka litologiczna kaledońsko-waryscyjskiej ewolucji metamorfiku Śnieżnika. Seria strońska to kompleks łupków krystalicznych, który stanowią skały pochodzenia metamorficznego są to silnie przeobrażone utwory osadowe, składające się głównie z łupków łyszczykowych lokalnie z wkładkami granatów, paragnejsów, amfibolitów, łupków kwarcowych, łupków grafitowych, marmurów kalcytowych i dolomitowych, skał wapienno-krzemianowych, erlanów i serpentynitów.
Łupek palny, łupki palne– skała osadowa, odmiana łupka ilastego lub marglistego zawierająca macerały węgla (łupki węglowe), bituminy (łupki bitumiczne) lub nasycone ropą (łupki ropne). Ogólna zbiorcza nazwa łupków, powstała ze względu na ich właściwości – zawierają dużo związków palnych. Podział ze względu na pochodzeniePodział ze względu na skład mineralnyPodział ze względu na zastosowaniePodział ze względu na szczególne właściwościPodział ze względu na miejsce występowania
Zobacz teżBibliografiaWacław Ryka, Anna Maliszewska, Słownik Petrograficzny, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa, 1991 (wyd. II popr. i uzup.), ISBN 83-220-0406-0 Łupek biotytowy – odmiana łupka łyszczykowego, skała metamorficzna w skład której wchodzą przede wszystkim kwarc, skalenie i biotyt. Skalenie są zwykle reprezentowane przez plagioklazy, najczęściej albit lub oligoklaz. Z łyszczyków może jeszce występować muskowit. Podrzędnie, w zmiennych ilościach mogą występować: chloryt, chlorytoid, staurolit, granat, sylimanit, czasami epidot, aktynolit, hornblenda lub kalcyt i in. Minerały akcesoryczne to turmalin, cyrkon, apatyt, monacyt, ilmenit, tytanit, rutyl. Łupki biotytowe cechują się wyraźną foliacją oraz zwykle laminacją. Często są zafałdowane. Pospolite są w nich żyłki i soczewki kwarcowe, często zafałdowane. Mają barwy srebrzyste, szare, ciemnoszare, czasem zielonkawe, zwykle ze srebrzystym połyskiem. Minerały poboczne mogą tworzyć charakterystyczne guzki na powierzchniach foliacji.
Łupek gruzełkowy – skała metamorficzna powstająca w strefie kontaktowej intruzji magmowej pod wpływem silnego podgrzania skał otaczających intruzję. Tworzy się w pewnym oddaleniu od kontaktu z intruzją, w temperaturach niższych od tych, w których powstają łupki plamiste .Odznacza się gęstą łupkowatością, zwykle bez zaburzeń tektonicznych (fałdów). Cechą wyróżniającą jest doskonała oddzielność, dzięki której skała dzieli się na cienkie płytki. Zwykle występuje z innymi skałami tworzącymi się w warunkach facji hornfelsowej, reprezentowanymi przede wszystkim przez: hornfelsy, łupki hornfelsowe, a także łupki plamiste. Czasami bywał wykorzystywany jako materiał do pokryć dachowych. Ze względu na zastosowanie zaliczanj są jest łupków dachówkowych
Czy wiesz że...? beta Łupek zieleńcowy - skały metamorficzne zwykle cienko złupkowane, z wyraźną foliacją powstałe w wyniku płytkiego metamorfizmu facji zieleńcowej (relatywnie niskie ciśnienia i temperatury) bazaltów i pokrewnych im skał wylewnych oraz ich tufów. Zwykle występują wraz z zieleńcami, od których odróżnia je wyraźnie widoczna foliacja.
Łupek metamorficzny – pojęcie opisujące grupę skał metamorficznych, wykazujących dobrą łupkowatość (złupkowacenie). Tekstura łupków metamorficznych powstała w wyniku procesów metamorficznych. Łupki metamorficzne powstają zasadniczo w płytszych strefach metamorfizmu. Zwykle przeważa w nich jeden składnik, który nadaje danemu rodzajowi łupka swoje charakterystyczne cechy. Termin łupek krystaliczny) ma nieco inne znaczenie.
Łupki żdanowskie - łupki ilaste z cienkimi przeławiceniami piaskowców kwarcowych i czarnych łupków krzemionkowych oraz lidytów, zaliczane do osadów pelagicznych lub hemipelagicznych.
Łupek dachówkowy, łupek dachowy – skała osadowa lub metamorficzna, odmiana łupka ilastego, łupka serycytowego lub fyllitu, odznaczająca się bardzo gęstą łupkowatością, zwykle nie wykazujące zaburzeń tektonicznych (fałdów). Cechą wyróżniającą jest doskonała oddzielność, dzięki której skała da się łupać na cienkie płyty, z których od średniowiecza do pocz. XX w. wykonywano pokrycia dachów, przede wszystkim kościołów ale i domów mieszkalnych, pałaców. Łupkiem okładano też szczyty domów, często układając różne wzory, czasami różnokolorowe. Spotykany jako pokrycie dachów kościołów oraz dachów i ścian szczytowych wiejskich budynków w Sudetach.
Łupek bentonitowy – skała osadowa bardzo drobnoziarnista, o wyraźnej kierunkowości, często laminowana lub warstwowana. Odmiana łupka ilastego zawierająca dużą ilość montmorillonitu i smektytu. Składa się z bardzo drobnych ziarn kwarcu i minerałów ilastych, głównie montmorillonitu, smektytu i minerałów mieszanopakietowych. Powstaje w wyniku kompakcji i diagenezy oraz przeobrażenia tufów i tufitów.
Łupek marglisty – skała osadowa bardzo drobnoziarnista, często o wyraźnej kierunkowości, laminowana lub warstwowana. Składa się z bardzo drobnych ziarn kwarcu i minerałów ilastych, głównie kaolinitu oraz z węglanu wapnia, przede wszystkim w postaci kalcytu.
Skały są to duże skupiska minerałów jednorodnych lub różnorodnych. Ze względu na sposób powstania wyróżnia się skały magmowe, osadowe i przeobrażone (metamorficzne) Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
