|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wyniki międzynarodowych badań nad malarią prowadzonych przez naukowców w Wielkiej Brytanii pokazują, że skuteczność sulfadoksyny - powszechnie stosowanego leku przeciwmalarycznego - może się znacznie różnić w całej Afryce, ponieważ pasożyty malarii w różnych częściach k... Zdaniem polskiego archeologa dr. Zbigniewa E. Szafrańskiego, z powodu politycznego zamieszania w Egipcie w najbliższym sezonie badawczym mogą być problemy z rozpoczęciem archeologicznych prac wykopaliskowych. "W związku ze zlikwidowaniem Ministerstwa Staro... Przyszłość społeczna i gospodarcza Polski - aktualizacja prognoz makroekonomicznych - to temat debaty, która odbędzie się 13 maja o godz. 11.00 w siedzibie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego w Warszawie, w ramach konwersatorium ,,Czwartki u ekonomistów". Debata stanowi kontynua... Polscy naukowcy z Zakładu Badania Ssaków PAN w Białowieży (Podlaskie) prowadzą badania dotyczące czystości gatunkowej żubra z białoruskiej części Puszczy Białowieskiej. Badania mają potrwać do 2013 roku. Są dofinansowane m.in. przez polskie ministerstw... 70 lat temu zginął Jerzy Różycki - matematyk, należący do zespołu polskich naukowców, którzy złamali kody niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Statek pasażerski z Różyckim na pokładzie zatonął w nieznanych okolicznościach 9 stycznia 1942 r. na Morzu Śródziemnym. ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 ŚCzy wiesz że...? Język dolnołużycki (dolnoserbska rěc, dolnoserbšćina) - jeden z dwóch języków łużyckich, którym posługują się Dolnołużyczanie na niewielkim obszarze wokół Chociebuża we wschodniej części Niemiec. Etnolekt wilamowicki, także wilamowski, nazywany też Wymysiöeryś – etnolekt (dialekt/język) z grupy zachodniej języków germańskich, którym posługiwali się mieszkańcy Wilamowic koło Bielska-Białej. Na początku XXI wieku niemal wymarły, posługuje się nim prawdopodobnie około 70 osób. Nazwa języka pochodzi od nazwy Wilamowic w tym języku – Wymysoü. Ś ś
Ś – dwudziesta piąta litera alfabetu polskiego. Jest także w użyciu w języku czarnogórskim, w białoruskiej łacince i w języku dolnołużyckim. W języku wilamowskim (wymysiöeryś) jest tożsama ze znakiem Sz w języku polskim. Język czarnogórski (crnogorski jezik, црногорски jeзик) jest używany w Czarnogórze. W przyjętej 19 października 2007 przez parlament tego kraju nowej konstytucji czarnogórski został uznany za język urzędowy, odrębny od serbskiego, chorwackiego i bośniackiego[1]. Władze Serbii i wielu ludzi mieszkających w byłej Jugosławii uważa go jednak za odmianę języka serbskiego.
Białoruska łacinka (лацінка) – wariant alfabetu łacińskiego, który został przystosowany do zapisu języka białoruskiego. Pierwsze teksty pisane w łacince pochodzą z XVI w. (język starobiałoruski). Oficjalnie przestał być używany po przyłączeniu Białorusi do Związku Radzieckiego. Zobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
