|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W najbliższą środę, 9 marca, w Bibliotece Gdańskiej Polskiej Akademii Nauk prof. Andrzej Januszajtis wygłosi wykład "Heweliusz - inaczej...". Będzie to kolejna z comiesięcznych prezentacji w ramach cyklu pt. "Jan Heweliusz - chluba Gdańska i nauki pol... Francusko-chiński zespół naukowców odkrył, że Galaktyka Andromedy i galaktyki karłowate znane jako Obłoki Magellana, mogą zawdzięczać swój kształt zderzeniu w "Grupie Lokalnej" - jak eksperci nazywają nasze niebieskie sąsiedztwo - jakieś 6 miliardów lat temu. Grupa Lokalna obejmuj... W Polsce powstaje coraz więcej skansenów archeologicznych, w których skład wchodzi infrastruktura muzealna, liczne rekonstrukcje zamknięte na ogrodzonej przestrzeni. Alternatywy model prezentacji dziedzictwa archeologicznego w postaci ekomuzeum zaproponował ... Wegetarianie przypisują zwierzętom więcej ludzkich cech i emocji, niż osoby jedzące mięso - wynika z badań polskich i niemieckich naukowców, opublikowanych w "European Journal of Social Psychology". Badacze z Uniwersytetu Warszawskiego, Szkoły Wyżs... Naukowcy z Niemiec i USA odkryli, że już w wieku trzech lat dzieci dzielą się zabawkami z rówieśnikami, ale tylko wtedy, kiedy współpracowały, aby je pozyskać. Wyniki badań przeprowadzonych pod kierunkiem Instytutu Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka (MP...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Ścięgno AchillesaCzy wiesz że...? Kaletka maziowa (łac. bursa synovialis) - rodzaj wytworu błony maziowej, mający postać zbudowanego z tkanki łącznej worka o pęcherzykowatym kształcie, zwykle komunikującą się z jamą stawową i wytwarzającą maź stawową. Dzięki temu posiadają one gładką i wilgotną powierzchnię. Mięsień brzuchaty (łac. musculus gastrocnemius) - mięsień dwugłowy należący do grupy tylnej mięśni podudzia. Przyczepia się do powierzchni podkolanowej kości udowej i tylnej powierzchni torebki stawowej. Głowa przyśrodkowa rozpoczyna się powyżej kłykcia przyśrodkowego, a głowa boczna - powyżej kłykcia bocznego. W połowie wysokości goleni przechodzi w płaskie ścięgno. Łączy się ono ze ścięgnem mięśnia płaszczkowatego, tworząc ścięgno piętowe (Achillesa). Ścięgno Achillesa inaczej ścięgno piętowe, ścięgno mięśnia trójgłowego łydki (łac. tendo Achillis, tendo calcaneus) – ścięgno mięśnia brzuchatego łydki (łac. musculus gastrocnemius) i mięśnia płaszczkowatego (łac. musculus soleus). Mięsień brzuchaty łydki przechodzi w szerokie płaskie ścięgno, które łączy się ze ścięgnem mięśnia płaszczkowego wytwarzając ścięgno piętowe (Achillesa). Przyczep tego ścięgna znajduje się na guzie piętowym. Przyczepia się na dolnej i tylnej chropowatej powierzchni tego guza, między górną częścią a ścięgnem znajduje się obszerna kaletka maziowa. Ścięgna (łac. tendo, tenon) – twory włókniste (pasma) zbudowane z wytrzymałej tkanki łącznej właściwej zbitej (włóknistej), o zabarwieniu białawosrebrzystym. Mają postać mocnych i bardzo odpornych włókien kolagenowych, ułożonych równolegle do siebie i zatopionych w niewielkiej ilości istoty podstawowej. Między pęczkami włókien znajdują się fibrocyty ułożone w tzw. szeregi Ranviera. Stanowią przedłużenie mięśnia aż do punktu jego przyczepu. Są istotną częścią mięśni a ich zadaniem jest przenoszenie siły skurczu mięśniowego na elementy kostne szkieletu. Sprężystość ich jest nieznaczna. Pod wpływem rozciągania wydłużają się one tylko o 4% swej długości.
Mitologia (gr. μυθολογια, gdzie μυθοι to baśń, mit, a λέγειν opowiadać) – zbiór legend i podań o bogach i bohaterach, funkcjonujący w danej religii lub społeczności. Terminem tym określa się również naukę zajmującą się badaniem mitów. Nazwa tego ścięgna wywodzi się od mitycznego Achillesa.
Czy wiesz że...? beta Achilles (gr. Ἀχιλλεύς Achilleus) — postać z mitologii greckiej. Grecki bohater wojny trojańskiej, wódz Myrmidonów. Syn Peleusa, króla jednego z miast w Tesalii i nimfy Tetydy. Wychowanek mądrego centaura Chirona. Ojciec Neoptolemosa. Iliada Homera charakteryzuje go jako największego wojownika.
Mięsień płaszczkowaty (łac. musculus soleus) – mięsień należący do grupy mięśni łydki leżących w tylnej części podudzia. Obydwa mięśnie płaszczkowate prostują stopy w kostce. Każdy z nich jest jednym końcem przyczepiony do kości podudzia, a drugim - do kości piętowej.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |