Ulica Lipowa w Lublinie – jedna z głównych arterii Lublina, rozpoczynająca się od skrzyżowania z Krakowskim Przedmieściem i Alejami Racławickimi a kończąca przy skrzyżowaniu z ulicą Narutowicza. Nazwa ulicy pochodzi od rosnących tu dawniej starych lip, które jednak zostały wycięte w 2006 roku z powodu przebudowy ulicy związanej z budową dużego centrum handlowego Plaza. Przy ulicy znajduje się największy i najstarszy w mieście zespół cmentarzy. Przy ulicy znajdują się ponadto dwie szkoły - Liceum Ogólnokształcące nr. 5 im. Marii Curie-Skłodowskiej oraz Gimnazjum nr. 9 im Hieronima Dekutowskiego ps. Zapora.
Talmud (hebr. תלמוד talmud = nauka) – jedna z podstawowych (choć nie jest uznawana za świętą) ksiąg judaizmu. Został napisany językiem judeo-aramejskim. Talmud jest komentarzem do biblijnej Tory, w którym wyjaśniono jak przestrzegać prawa zawartego w Torze w warunkach, jakie zapanowały wśród Żydów wypędzonych z Palestyny w II w. n.e. Można powiedzieć, że Talmud jest czymś w rodzaju katechizmu obowiązującego wyznawców tradycyjnego judaizmu.

Fontanna (wodotrysk) – urządzenie wodne, najczęściej ozdobne, wyrzucające pod ciśnieniem wodę z dysz lub dyszy. Jest jednym z elementów tzw. małej architektury.
Medycyna (. Medycyna weterynaryjna rozszerza zakres zainteresowań medycyny na stan zdrowia zwierząt. Za ojca medycyny uważa się Hipokratesa, a nowożytnej Paracelsusa. Ostatnio wprowadza się zasady medycyny opartej na faktach.

Ulica Lubartowska w Lublinie – jedna z dużych arterii komunikacyjnych Lublina, w dzielnicach Śródmieście (konkretnie Lemszczyzna) i Stare Miasto, ciągnąca się od Placu Łokietka do Alei Spółdzielczości Pracy (skrzyżowanie z Unicką i Obywatelską). Nazwa ulicy pochodzi od drogi wylotowej na Lubartów. Na odcinku od ulicy Bajkowskiego do Al. Solidarności ulica jest jednokierunkowa. W oba kierunki mogą jeździć tylko trolejbusy.
Lublin jest jednym z najstarszych miejsc osadnictwa w Polsce, a nazwa miasta znana jest już od najstarszych zapisków z 1228 roku. Pochodzi ona od nazwy osobowej Lubla utworzonej od imienia Lubomir, poprzez dodanie dawniej pieszczotliwego przyrostka -la. Możliwe jest także, że imię Lubla w swojej staropolskiej, zdrobniałej postaci złączyło się z przyrostkiem dzierżawczym –in, dając nazwę Lublin. Zygmunt Sułowski wyraził przypuszczenie o łączeniu Lublina z imieniem Lubel (Lubelnia), w analogii do stosunku nazw Wróblin, Wróbel. Założycielem czy właścicielem Lublina w zamierzchłych czasach mógł być zatem człowiek o imieniu Lubel, bądź Lubla.