Święta Olimpia - Polski Serwis Naukowy

Zapoznaj się również z: Olimpia.

Olimpia Konstantynopolitańska (scs. Swiataja diokonissa Olimpiada) (ur. ok. 366, zm. 25 lipca 408 w Nikomedii) – mniszka, diakonisa, święta

Żywot świętej

Wywodziła się z arystokracji bizantyjskiej. Była córką senatora Secundusa (Selencusa). Wychowała się pod opieką Teodozji, siostry biskupa Ikonium, Amfilochiusza. Była żoną prefekta Konstantynopola, Nebrydiusza.

Po śmierci męża poświęciła się życiu duchownemu. Przekazała znaczną cześć swojego majątku na cele dobroczynne. Założyła wspólnotę monastyczną przy soborze Hagia Sofia i zaczęła pogłębiać wiedzę w zakresie teologii. Za udział w sfinansowaniu wielu przedsięwzięć i fundacji kościelnych patriarcha Nektariusz podniósł ją do godności diakonisy.

Nikomedia (gr. Νικομήδεια) – starożytne miasto hellenistyczne założone w Azji Mniejszej przez Nikomedesa I Bityńskiego w 264 p.n.e. jako stolica Bitynii. Miasto położone jest nad Zatoką Ascytyjską będącą częścią Propontydy. Współczesny Izmit. W czasach rzymskich była to stolica prowincji Bitynia, przez pewien okres swoją rezydencję mieli tu także cesarze rzymscy. W okresie Cesarstwa Bizantyńskiego miasto zostało stolicą temu Optimaton.

Krzyż (etymologicznie z łac. crux) – znak, kształt lub przedmiot w postaci dwóch linii przecinających się, na ogół pod kątem prostym (†). Jest jednym z najstarszych symboli ludzkości znanym w większości starożytnych religii. Niemal w każdym zakątku ziemi odkryto przedmioty związane z tym znakiem. Zazwyczaj wiązano go z jakąś formą kultu sił przyrody (ogień, słońce, życie). Jest też używany jako element herbu.

Była opiekunką ubogich i chorych. W latach 397-404 wspierała ruch walczący ze zeświecczeniem kleru bizantyjskiego i opowiadający się za przywróceniem dyscypliny kościelnej w patriarchacie konstantynopolitańskim.

W 403 roku opowiedziała się po stronie patriarchy Konstantynopola Jana Złotoustego, który popadł w spór z cesarzową Eudoksją i biskupami przeciwnymi reformie kościelnej.

Za sprzeciwienie się decyzjom Synodu pod Dębem, który zdjął z urzędu patriarchę Jana Chryzostoma, Olimpia została skazana na wygnanie. Opuściła Konstantynopol i osiadła w Nikomedii, gdzie zmarła.

Zakonnica - wg kan. 207 § 2. spośród duchownych i świeckich osób wywodzą się wierni, którzy profesją rad ewangelicznych, przez śluby lub inne święte więzy, przez Kościół uznane i zatwierdzone, w sposób szczególny poświęcają się Bogu a także pomagają w zbawczej misji Kościoła. Ich stan, choć nie odnosi się do hierarchicznej struktury Kościoła, jednak należy do jego życia i świętości.

Konstantynopol stał się siedzibą patriarchy w 381, gdy do czterech dotychczasowych stolic patriarszych – Rzymu, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimy – Sobór konstantynopolitański I dodał piątą: Nowy Rzym (gr. Nea Roma), czyli Konstantynopol, sytuując ją jako drugą w hierarchii patriarchatów. Ustanowienie stolicy patriarszej w Konstantynopolu było wynikiem zabiegów biskupów tego miasta, dotychczas skromnych sufraganów Heraklei. Wśród hierarchii, wiernych i cesarzy przeważył pogląd, że skoro dotychczasowe Bizancjum, którego znaczenie wynikało "tylko" z ruchu handlowego przez Bosfor, stało się stolicą wschodniej części Cesarstwa, to powinno zostać wyniesione do rangi równej Rzymowi – starej stolicy. Mimo przeciwdziałania papieży kolejne sobory powszechne przyznały biskupom Konstantynopola godność patriarszą i wydzieliły im kanoniczne terytorium, składające się ostatecznie z całej europejskiej części Cesarstwa Wschodniorzymskiego, diecezji Ilirii (należącej do cesarstwa zachodniorzymskiego) i całej Azji Mniejszej.

Kult

W ikonografii święta Olimpia ubrana jest w ciemne szaty mnisze, w lewej dłoni trzyma krzyż. Wspomnienie liturgiczne w Kościele rzymskokatolickim obchodzone jest 25 lipca wg kalendarza gregoriańskiego, w Cerkwi prawosławnej - 25 lipca wg kalendarza juliańskiego.

Zobacz też

Portal:
Katolicyzm

Portal:
Prawosławie

święci i błogosławieni Kościoła katolickiego

święci prawosławni

Ikonografia chrześcijańska - część ikonografii religijnej. Jest ona swego rodzaju językiem i jako taka powinna być zrozumiała dla tych, dla których jest przeznaczona.

Kalendarz gregoriański – kalendarz słoneczny, zreformowany kalendarz juliański autorstwa Luigiego Lilio na zlecenie Grzegorza XIII. Jest to w zasadzie kalendarz juliański, do którego wprowadzono niewielką poprawkę mającą na celu zniwelowanie opóźnienia w stosunku do roku zwrotnikowego, narosłego od roku 46 p.n.e. oraz zapobieżenie jego powstawaniu na przyszłość. Kalendarz juliański spóźniał się 1 dzień na 128 lat, natomiast opóźnienie kalendarza gregoriańskiego wynosi 1 dzień na ok. 3000 lat. Różnice pomiędzy kalendarzami juliańskim a gregoriańskim sprowadzają się do dwóch kwestii:

Przypisy

Synod pod Dębem
do Soboru Watykańskiego II - 17 grudnia

Bibliografia

św. Olimpia, diakonisa na cerkiew.pl, oprac. oprac. Jarosław Charkiewicz