Święty Furzeusz, łac. Furseus, irl. Fursey/Fursa (ur. ok. 567 w Rathmat w Munsterze, zm. ok. 648-650 w Ponthieu k. Mézerolles) - wnuk irlandzkiego władcy Munsteru, opat w Lagny nad Marną, benedyktyński misjonarz, jeden z najważniejszych świętych Irlandii obok św. Kolumbana z Iony, święty Kościoła katolickiego.

Życie

Urodził się w książęcej rodzinie nad jeziorem Loch Oirbsean (dzisiejsze Lough Corrib). Miał dwóch braci: brata bliźniaka św. Foilana i młodszego św. Ultana. Jego ojciec Fintan był synem Finloga, pogańskiego władcy Południowego Munsteru. Matką była Gelgesia (Gelges), chrześcijanka, córka króla Connachtu Aed Finna. Furzeusz został ochrzczony przez wujka ojca św. Brendana (+577) i wychowywany był przez jego mnichów m.in. św. Beona. Gdy osiągnął odpowiedni wiek poświęcił się życiu zakonnemu w klasztorze Brendana na wyspie Inchiquin (Inisquin), gdzie jego następcą został św. Meldan, "dusza przyjaciel" (anam-chura). Habit przyjął w kościele w Clonfert (Cluain-Fearta), dzisiejszej katedrze ufundowanej przez św. Brendana w 563 roku. Po kilku latach Ferzeusz założył własny klasztor w Rathmat (identyfikowany przez Johna Colgana jako dzisiejsze Killursa lub Cill Fhursa w dekanacie Annadown), sam jednak żyjąc w eremie. Do klasztoru zaczęli przybywać uczniowie z całej Irlandii. Fursey udał się do rodzinnego domu w Munsterze, chcąc aby ktoś z rodziny do niego dołączył. W trakcie podróży zachorował i doświadczył dwóch wizji dobra i zła, raju i piekła oraz aniołów walczących o jego duszę ze złymi mocami. Widział również swoich nauczycieli Meldana i Beona, którzy dawali mu duchowe wskazówki. Dwanaście miesięcy po pierwszej wizji ponownie ukazał się anioł i wyznaczył Ferzuszowi 12 lat pracy apostolskiej. Te trzy wizje, przekazane później potomnym przez Bedę Czcigodnego w Visions of Fursey, miały wielki wpływ na literaturę późnego średniowiecza m.in. Dantego Alighieri w Boskiej Komedii.

Powróciwszy do Rathman Fursey usunął się na jakiś czas na małą wyspę na oceanie w poszukiwaniu samotności, a później wraz z braćmi i dwoma mnichami (Gobàn i Dicuill) wyruszył w świat by głosić Słowo Boże, zabierając ze sobą relikwie swoich nauczycieli Meldana i Beona.

Misja w Irlandii

Furzeusz jeździł po całej Irlandii głosząc kazania zajmując się często praktykami egzorcystycznymi.

Misja w Anglii

Poprzez Walię w 633 roku dotarł do Anglii Wschodniej, gdzie został przychylnie przyjęty przez ówczesnego władcę Sigiberta (+634). Król podarował mu ziemię zwaną Cnobheresburg (prawdopodobnie Burgh Castle), gdzie wraz z bratem Foilanem wybudował klasztor w hrabstwie Suffolk (dzisiejsze h. Norfolk). Odnotowano tu kilka cudów a rozkwit klasztoru trwał do 650 roku. Furzeusz pracował tu kilka lat a pragnąc znowu samotności opuścił klasztor powierzając go opiece Foilanowi. Udał się w poszukiwaniu pustelni Ultana z którym przez kolejny rok wiódł surowe życie oddając się modlitwom. Około 642 roku Furzeusz wraz z sześcioma mnichami opuścił Anglię nękaną przez króla Mercji i udał się do Europy.

Misja we Francji

Do Normandii przybyli w 648 roku. Mijając Ponthieu koło Mazerolles Furzeusz modlitwą przywrócił do życia jedynego syna miejscowego księcia Haysona.

Jego sława trafiła na dwór Chlodwiga II i Furzeusz zaprzyjaźnił się z majordomem Erchinoaldem (Erkinoald), dzięki któremu ufundował klasztor w Lagny do którego sprowadził mnichów z Irlandii. Wybudował tu również trzy kaplice poświęcone: Zbawicielowi, Świętemu Piotrowi i później jego imienia. Kolejny klasztor wybudował w bliskiej okolicy Péronne, który dał początek osadzie Saint-Quentin. W tym czasie Furzeusz występował już jako biskup sufragan (chorepiscopus). Jego rządy w Lagny sprowadziły wielu rodaków. Byli to: Emilian, Eloquius, Mombulus, Adalgisius, Etto, Bertuin, Fredegand, Lactan, Malguil.

Czując zbliżającą się śmierć Furzeusz zapragnął udać się w podroż do Anglii chcąc zobaczyć swój klasztor i braci. Rozchorowawszy się jednak zatrzymał się w miejscu, gdzie przywrócił chłopca do życia, tj. w Ponthieu k. Mazerolles.

czytaj dalej: [2], [3]