Światowa siedziba Świadków Jehowy, Brooklyn, Nowy Jork, USA (Watchtower Bible & Tract Society)

Świadkowie Jehowy wydają swoje publikacje w ponad 560 językach (na zdjęciu: dwutygodnik Strażnica, wydawany w 194 językach w ponad 42-milionowym nakładzie).

W okresie nazizmu część Świadków Jehowy (głównie niemieckich) za praktykowanie swojej wiary została osadzona w hitlerowskich obozach koncentracyjnych, gdzie byli oznaczani fioletowym trójkątem.

Sala Królestwa Świadków Jehowy.

Przykład głoszenia przez Świadków Jehowy "od domu do domu" (w Portugalii).

Zebranie Świadków Jehowy w Sali Królestwa w Portugalii

Przykładowe zgromadzenie na Sali Zgromadzeń – zgromadzenia obwodowe i specjalne (Sala Zgromadzeń w Centrum Kongresowym Świadków Jehowy w Sosnowcu w Polsce).

doroczny Kongres na stadionie (Turyn, Włochy 2009).

typowy Chrzest nowych członków – przez całkowite zanurzenie w wodzie – na kongresie w Szczecinie (Polska) w 2008 r..

Świadkowie Jehowy dodatkowo studiują Biblię osobiście lub czynią to w gronie rodzinnym (tzw.wielbienie Boga w gronie rodzinnym), prócz tego codziennie analizują fragment z Biblii (Codzienne badanie Pism).

Świadkowie Jehowy (pełna nazwa: Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy) – restoracjonistyczny związek wyznaniowy głoszący, że jedynym Bogiem jest Jehowa i przekonany o zbliżającym się Armagedonie. Świadkowie Jehowy są zaliczani do tzw. nurtu badackiego (zob. Badacze Pisma Świętego), należącego do wyznań millenarystycznych. Ruch został zapoczątkowany przez Charlesa T. Russella w 1872 w Pensylwanii (USA). Obecnie liczy ponad 7,6 miliona aktywnych członków (głosicieli) na całym świecie.

Świadkowie Jehowy są znani z działalności ewangelizacyjnej i swoich publikacji (najbardziej znane: Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy oraz Przebudźcie się!). W Polsce zarejestrowani jako: Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Zarejestrowany Związek Wyznania Świadków Jehowy w Polsce.

Historia

 Osobny artykuł: Historia Świadków Jehowy.

 Osobny artykuł: Świadkowie Jehowy w Polsce.

 Zobacz więcej w artykule Świadkowie Jehowy, w sekcji Historia Świadków Jehowy w poszczególnych województwach Polski.

 Zobacz więcej w artykule Świadkowie Jehowy, w sekcji Historia Świadków Jehowy w poszczególnych krajach.

Wierzenia

 Osobny artykuł: Doktryna Świadków Jehowy.

Doktryny Świadków Jehowy są zatwierdzane przez Ciało Kierownicze, które odpowiada za interpretację Pisma Świętego. Przed reorganizacją w 1976 wierzenia zatwierdzał prezes Towarzystwa Strażnica. Nauczają, że zmiany doktrynalne są wynikiem stopniowego objawiania i coraz lepszego rozumienia. Wszelkie nauki wprowadzone przez Ciało Kierownicze obowiązują wszystkich Świadków Jehowy, chyba że zostały pozostawione indywidualnej decyzji, czyli własnemu osądowi (tzw. "kwestia sumienia"):

1. Biblia: Świadkowie Jehowy są przekonani, że wyłącznie Biblia jest Słowem Bożym (przyjmują tzw. kanon protestancki tzn., że nie uznają za natchnione tzw. księgi deuterokanoniczne Starego Testamentu (Pism Hebrajskich) - uważają je za apokryfy a Nowy Testament (Chrześcijańskie pisma greckie) uznają w całości za natchniony. Odrzucają tzw. Tradycję Apostolską oraz wszystkie inne tradycje pozabiblijne, trzymają się Biblii jako podstawy wszystkich swoich wierzeń, mogą zrozumieć ją lepiej dzięki pośrednictwu Ciała Kierowniczego. Uważają, że "całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne" (2Tm 3:16).
2. Bóg: Świadkowie Jehowy wierzą w Jednoosobowego Boga, Jehowę i oddają cześć tylko jemu, jako jedynemu prawdziwemu Bogu. Nie wierzą, że Ojciec, Syn i Duch Święty są hipostazami Trójosobowego Boga = (trynitaryzm). Kładą duży nacisk na posługiwanie się imieniem własnym Boga Stwórcy w odpowiednich sytuacjach i z należytym szacunkiem: (...) Albowiem każdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony (...) Rz 10:13; BT - jest to cytat z Księgi Joela: (...) Każdy jednak kto wezwie imienia Jahwe, będzie zbawiony (...) Jl 3:5 BT (wyd. I i II) lub (...) Każdy jednak, kto wzywać będzie Imienia Jahwe, będzie zbawiony (...) Jl 3:5 (BP).
3. Duch Święty: wierzą, że jest czynną siłą (mocą) Bożą, nieosobową energią, za pośrednictwem której Bóg wykonuje swoją wolę, i której może udzielać innym.
4. Jezus Chrystus: wierzą, że jest jednorodzonym Synem Boga Jehowy (imię Jezus znaczy 'Jehowa jest zbawieniem'):
5. był pierwszym stworzeniem Boga ("pierworodnym wszelkiego stworzenia" Kol 1:15);
6. istniał w postaci duchowej (podobnie jak Bóg i aniołowie); zanim został człowiekiem, do której to postaci powrócił po wstąpieniu do Nieba;
7. uczestniczył razem z Bogiem w stwarzaniu świata materialnego i duchowego;
8. jego życie zostało przeniesione z Nieba do łona dziewicy Marii;
9. jego złożone w ofierze doskonałe życie daje wszystkim ludziom możliwość dostąpienie zbawienia - uzyskania życia wiecznego;
10. od jesieni roku 1914 z upoważnienia Bożego króluje w Niebie (nad Ziemią zapanuje wkrótce po Armagedonie i będzie nad nią panować przez 1000 lat, po czym odda władzę swemu Ojcu, Jehowie);
11. archanioł Michał, o którym mówi Biblia to Jezus Chrystus w swym bycie przedludzkim i po powrocie do nieba;
12. Abaddon o którym wspomina Księga Apokalipsy, to Jezus Chrystus;
13. został zgładzony na palu męki (został przybity do prostej belki, pala (crux simplex - krzyż prosty), a nie do krzyża czyli dwóch belek połączonych pod kątem prostym;
14. po zmartwychwstaniu nie posiadał ciała fizycznego.
15. Królestwo Boże: wierzą, że Królestwo Chrystusa jest jedyną nadzieją dla ludzkości; będzie nim rząd znajdujący się w Niebie, złożony z Jezusa oraz 144 000 wybranych (tzw. pierwsze owce, których liczba nie jest jeszcze pełna), namaszczonych duchem chrześcijan; że już wkrótce zostanie zniszczony obecny zły świat ze wszystkimi ludzkimi rządami i religiami, i zostanie zaprowadzony nowy porządek na świecie, w którym zapanuje sprawiedliwość i pokój. Pozostali zbawieni będą żyć w raju na przemienionej ziemi, na podobieństwo Adama i Ewy. Chrystus będzie Królem, panując nad ziemią przez 1000 lat, po czym odda władzę swemu Ojcu, Jehowie.
16. Szatan = oszczerca, oskarżyciel, kłamca, Diabeł = wróg, przeciwnik Boży - zbuntowany, upadły anioł, który zapragnął aby jemu, nie Stwórcy oddawano cześć, pociągnął do buntu przeciwko Jehowie wielu innych aniołów, którzy tym samym stali się demonami. Szatan Diabeł nie jest "złem" jako takim: zjawiskiem czy cechą, lecz jest konkretną, niewidzialną dla ludzi (duchową) potężną, lecz złą istotą. Jest nazywany "bogiem tego świata" 2Kor 4:4. Czasowo została mu dana władza nad całym światem - "cały zaś świat leży w mocy Złego" 1J 5:19 (z systemami politycznymi, gospodarczymi i religijnymi). Jego władza została w 1914 ograniczona do obszaru Ziemi ("I nastąpiła walka na niebie; Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł, (...) I został strącony wielki Smok, wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkaną ziemię, został strącony na ziemię, a z nim jego aniołowie (...) radujcie się, niebiosa i ich mieszkańcy! Biada ziemi i biada morzu - bo zstąpił do was diabeł, pałając wielkim gniewem, świadom, że mało ma czasu" Ap 12:7-12. Szatan Diabeł zostanie pochwycony i wtrącony do Czeluści (otchłani) a w końcu zniszczony wraz z demonami Ap 20:1-3. Sukcesem Szatana w świecie ludzi jest to, iż udało mu się przekonać większość ludzi, iż nie istnieje jako realna zła istota, i że przedstawia się go jako zabawnego rogatego stworka (bożek Pan z mitologii greckiej), który występuje przeważnie w bajkach, filmach, kawałach i prawie zawsze udaje się ludzkiemu bohaterowi go pokonać bądź przechytrzyć.
17. Ziemia: wierzą, że pierwotnym zamierzeniem Bożym wobec Ziemi było, aby była w całości zaludniona czcicielami Stwórcy i że Bóg nie zmienił swojego zamierzenia co do ludzi i Ziemi. Wierzą, że w momencie "końca systemu rzeczy", tj. kiedy wojna światowa Armagedonu zniszczy zło tego świata i tych z ludzi, którzy nie spełniają wymagań Jehowy, zbawione osoby będą cieszyć się życiem wiecznym jako doskonali ludzie i że wszyscy zmarli, zachowani w pamięci Bożej, zostaną wskrzeszeni.
18. Śmierć: wierzą, że zmarli nie mogą działać - nie mogą nic czynić (człowiek nie posiada duszy. Ludzie w momencie śmierci przestają istnieć lecz istnieją w pamięci u Boga. Ponowne zaistnienie jest możliwe dopiero przy zmartwychwstaniu).
19. Dusza: człowiek żyjący jest duszą – ciało stworzenia żyjącego to dusza – "dusza, która grzeszy ta umrze" (Ez 18:4) oraz "stał się człowiek duszą żyjącą" (Rdz 2:7). Duszami są również wszelkie zwierzęta zamieszkujące ziemię i wody Rdz 1:20.
20. Zbawienie: wierzą, że Jehowa, poprzez swego Syna, zapewni wszystkim prawdziwym chrześcijanom wybawienie z teraźniejszego, niegodziwego świata oraz wyzwolenie z niewoli grzechu i śmierci.
21. Dni ostatnie: wierzą, że po 2520 latach od roku 607 p.n.e. (rok, który uznają za datę zburzenia Jerozolimy przez Nabuchodonozora II), czyli w 1914 nastąpiło niewidzialne wstąpienie Jezusa na tron w Niebie, od którego określają czas dni ostatnich tego złego systemu rzeczy czyli obecnych złych rządów na ziemi, zakończy je Har-Magedon po którym ma nastąpić Królestwo Boże.
22. Oddzielenie od świata: uważają, że "nie należeć" do obecnego świata, to odcinanie się od różnego rodzaju aktywności politycznej i samorządowej - chociaż biorą udział w różnych pracach społecznych . Według nich miało to być jedną z cech naśladowców Jezusa. "Nie jesteście częścią świata" (J 15:19). Nie biorą udziału w życiu politycznym ani w służbie wojskowej, policyjnej czy innej służbie mundurowej, mającej związek z walką lub używaniem broni. Dbają o zaspokajanie potrzeb materialnych swoich rodzin oraz współwyznawców, ale unikają pogoni za dobrami materialnymi i sławą, w tym za rozmaitymi rozrywkami. Mają obowiązek dbania o swoją powierzchowność, czystość - duchową, fizyczną, moralną, umysłu i mowy - i schludny wygląd. Mają stronić od "złego towarzystwa, które psuje pożyteczne zwyczaje" (1Kor 15:33) i starać się utrzymywać kontakty z wyznawcami prawdziwego Boga. Świadkowie Jehowy nazywają wszystkich swoich współwyznawców "braćmi" i "siostrami" - "Wy wszyscy jesteście braćmi"(Mt 23:8).
23. Wykluczenie: w przypadku kiedy ujawni się, że jakiś świadek postępuje wbrew zasadom wiary lub publicznie odejdzie od istotnej doktryny wiary, bądź popełni jakiś grzech, a nie okaże szczerej skruchy i żalu za swoje złe postępowanie, Komitet Sądowniczy złożony ze starszych zboru, może go wykluczyć ze społeczności. Istnieje możliwość powrotu, jeśli zmieni swoje postępowanie lub zdanie co do nauki wyznania (do czasu powrotu będzie traktowany jako odstępca, co oznacza unikanie z nim wszelkich kontaktów). Osoba wykluczona może przychodzić na zebrania religijne do Sali Królestwa, jednak nie może się na nich wypowiadać ani kontaktować z obecnymi.
24. Armagedon: według Świadków Jehowy jest to nadchodząca powszechna "wojna w Wielkim Dniu wszechmogącego Boga" (Ap 16:14,16). Określenie to odnosi się zwłaszcza do "miejsca po grecku "to'pon", [tzn. "stan, sytuacja"]", gdzie ziemscy władcy polityczni są zgromadzani przeciwko Jehowie i Jego Królestwu pod władzą Jezusa Chrystusa. Wyrazem ich sprzeciwu ma być na końcu ogólnoświatowa akcja przeciwko świadkom Jehowy na Ziemi – widzialnym przedstawicielom Królestwa Bożego.
25. Babilon Wielki: "Ogólnoświatowe imperium religii fałszywej" – zaliczają się do niego wszystkie pozostałe religie; Kościół katolicki uznają za jego bardzo ważną część. Ma być zniszczony przez Szkarłatną Bestię, tj. różne organizacje międzynarodowe z Organizacją Narodów Zjednoczonych na czele.
26. Szkarłatna Bestia: Różne organizacje polityczne świata z ONZ na czele, które mają w czasach końca zniszczyć Babilon Wielki (ogół religii fałszywych), a następnie mają szczególnie prześladować "religię prawdziwą", tj. Świadków Jehowy.
27. 144 000: Świadkowie Jehowy wierzą, że Bóg wybrał spośród ludzi 144 000 jako tzw. 'pierwsze owce', klasę ludzi, nazywanych "Niewolnikiem wiernym i roztropnym", których Bóg natchnął swoim duchem, by kierowali religią prawdziwą. Mają oni w przyszłości współkrólować z Jezusem Chrystusem przez 1000 lat w niebie po Armagedonie. Są oni powoływani od czasów Chrystusa aż do dziś. Obecnie ich liczba (żyjących) oscyluje wokół 11 tysięcy osób, tzw. "ostatek żyjących na ziemi".
28. Maria, matka Jezusa: Wierzą, że kiedy został poczęty Jezus, Maria była w narzeczeństwie z Józefem i była dziewicą aż do rozwiązania. Następnie jeszcze miała przynajmniej kilkoro dzieci. Uważają, że należała do grona pierwszych uczniów Jezusa, na których został wylany Duch święty w dniu Pięćdziesiątnicy 33 r. n.e. i należy do grona 144 000 współkrólujących w niebie.

Praktykowanie wiary

 Osobny artykuł: Praktykowanie wiary Świadków Jehowy.

Zdaniem Świadków Jehowy, prawdziwa religia kładzie nacisk na przestrzeganie Bożych przykazań i miłość bliźniego. Idąc za swoim zrozumieniem nauk zawartych w Piśmie Świętym:

Moralność, zdrowie, neutralność - uczą i wystrzegają się:

Praktyki religijne