Oficjalna szacunkowa liczba aktywnych głosicieli organizacji Świadków Jehowy na świecie (1931-2010) (kolory: zielony - liczba obecnych na Pamiątce; czerwony - najwyższa liczba głosicieli; niebieski - przeciętna liczba głosicieli)

Oficjalna szacunkowa liczba aktywnych głosicieli organizacji Świadków Jehowy na świecie – również nieochrzczonych (1945-2008)

Zapoznaj się również z:

 Zobacz więcej w artykule Głosiciel (Świadkowie Jehowy), w sekcji Tabela liczby głosicieli.

 Zobacz więcej w artykule Pionier (Świadkowie Jehowy), w sekcji Tabela liczby pionierów.

 Zobacz więcej w artykule Świadkowie Jehowy w krajach Azji, w sekcji Statystyka.

Kontrowersje i krytyka

Zdjęcie Bet Sarim: "Domu książąt", zbudowanego w 1929 przez Josepha Rutherforda w San Diego w oczekiwaniu na zmartwychwstanie Patriarchów Starego Testamentu, którzy mieli w nim zamieszkać. Sprzedany w 1948

Świadkowie Jehowy zwracają na siebie uwagę krytyki w związku z ich naukami doktrynalnymi, tłumaczeniem Biblii, stosunkiem do zagadnień zdrowia, apolityczności czy rozpatrywania przypadków nadużyć seksualnych. Znanym krytykiem organizacji był wykluczony członek jej Ciała Kierowniczego, Raymond Franz.

Krytycy zwracają uwagę, że wbrew deklarowanemu przez Świadków Jehowy oparciu się tylko na Biblii, nauczają oni, że muszą polegać na swoim 'Niewolniku', bez którego pośrednictwa poznanie Biblii byłoby znacznie ograniczone, a także którego by nie osiągnęli, gdyby się nie przyłączyli lub odeszli z organizacji i czytali tylko samą Biblię.

Zarzuty wśród wielu biblistów wzbudza przekład Biblii Świadków Jehowy, zwany Pismem Świętym w Przekładzie Nowego Świata. Były świadek Jehowy, kanadyjski historyk James Penton, krytykuje Towarzystwo Strażnica za odmowę ujawnienia nazwisk i wykształcenia tłumaczy ich przekładu. Organizacja stwierdziła, że członkowie komitetu tłumaczenia życzyli sobie pozostać anonimowi, by w ten sposób wywyższyć imię Boga. Towarzystwo Strażnica stwierdziło, że "tłumaczenie samo świadczy o (...) kwalifikacjach [tłumaczy]". Były świadek Jehowy i członek Ciała Kierowniczego Raymond Franz twierdził, że tylko jeden członek komitetu tłumaczącego, Fredrick Franz, posiadał kwalifikacje do tego zadania. Krytycy zwracają uwagę również na fakt, że przekład na język polski "jest przekładem angielskiej wersji językowej", gdzie oryginalne języki jedynie uwzględniono. Z drugiej strony, inny krytyk Marek Piela zauważa, że mimo informacji we wstępie do Przekładu Nowego Świata polski przekład nie reprezentuje wersji angielskiej, lecz tekst hebrajski. Choć część wersetów uznawana jest za wierną źródłom, a wybrane rozwiązania bronią się wobec innych polskich tłumaczeń, niektórzy bibliści zwracają uwagę, że tłumaczenia licznych wersetów wspierają niektóre praktyki i doktryny Świadków Jehowy. Według Michała Wojciechowskiego, przekład jest miejscami dosłowny, zaś gdzie indziej zmienia brzmienie oryginału, a nawet go fałszuje, zacierając miejsca mówiące o boskości Jezusa. Skrytykowano także wielokrotne zmiany we wstawianiu liczby imienia w stosunku do występującego tetragramu w Starym Testamencie wstawienie przez tłumaczy Przekładu Nowego Świata imienia Jehowa 237 razy w Nowym Testamencie w miejscach, gdzie słowo to nie jest użyte w manuskryptach greckich i w większości nie są cytatami ze Starego Testamentu i opiera się jedynie na kilku współczesnych tłumaczeniach na język hebrajski.

Zarzuca się także, że wbrew świadectwom ze starożytności na temat kształtu krzyża, na którym zginął Chrystus, zamianę w 1936 tradycyjnego określenia krzyż na pal męki. Wprowadzoną zmianę świadkowie uzasadniają znaczeniem greckiego terminu stauros, który w czasach apostolskich miał jakoby oznaczać pal, a nie dwubelkowy krzyż, wskazując na takie zdanie innych krytyków.

Publikacje Świadków Jehowy prezentowały wiele przewidywań na temat wydarzeń na świecie w przekonaniu, że zostały one zapowiedziane w Biblii. Brak potwierdzenia się tych wydarzeń, a w szczególności w odniesieniu do dat i czasu końca świata czy wydarzeń – 1914, 1915, 1918, 1920, 1925, 1975, 'Pokolenie 1914' doprowadziła do zmian lub rezygnacji z niektórych doktryn. Ich publikacje twierdziły, że Świadków Jehowy (a wcześniej Badaczy Pisma Świętego – wcześniejsza nazwa) Bóg używa jako proroków i stopniowo prowadzi jego zwolenników do jaśniejszego zrozumienia jego woli.

Część byłych członków Świadków Jehowy oskarża tą religię jako fałszywego proroka za dokonywanie tych przepowiedni, w szczególności z powodu zapewnień, że w niektórych przypadkach te przepowiednie były zapewniane ponad wszelką wątpliwość czy też, że zostały zatwierdzone przez Boga..

W publikacjach Towarzystwa Strażnica stwierdzono, że chrześcijanie nie powinni kwestionować tego, co Bóg mówi im przez jego organizację, tj. Towarzystwo Strażnica. Takie oświadczenia doprowadziły do krytyki religii, gdzie od członków oczekuje się "niezachwianego zaufania" co do przewidywań Towarzystwa Strażnica, a stawianie przed możliwością wykluczenia z organizacji za nieakceptowanie jego nauczania, mimo że w późniejszym okresie wiele z ich przepowiedni zostało zaniechanych.

Towarzystwo Strażnica odrzuca oskarżenia o to, że jest fałszywym prorokiem, twierdzi, że ich wyjaśnienia proroctw biblijnych nie są nieomylne, a ich przepowiednie nie były nazywane jako "słowa Jehowy". Przyznają, że niektóre z ich oczekiwań wymagały korekty w celu dążenia do Królestwa Bożego, lecz te korekty nie są powodem by "podważać całe ciało prawdy".

Krytycy również zwracają uwagę na zasadę wyliczeń ponownego przyjścia Jezusa, którą Russell wskazywał na 1874. Dopiero później, po jego śmierci, ok roku 1929 datę tę zmieniono na 1914, a którą Świadkowie Jehowy wiążą ze zburzeniem świątyni za czasów Nabuchodonozora II z rokiem 607 p.n.e., odnosząc się do wyliczonych z Biblii 2520 lat. Zwraca się uwagę, że nie ma to potwierdzenia zarówno w źródłach historycznych, które wszystkie wskazują właściwy rok zburzenia świątyni Jerozolimskiej na 586 p.n.e. (lub 587 p.n.e.), jak i nie ma to potwierdzenia w wyliczeniach biblijnych, czy też jest to sprzeczne z proroctwem Ezechiela, które dotyczyło czasu od zburzenia Świątyni Jerozolimskiej do wyzwolenia za czasów Machabeuszy. Ponadto wskazuje się, iż Towarzystwo Strażnica przyjęło błędne założenia w wyliczeniach 70 lat niewoli Żydów w Babilonie, natomiast teksty Pisma Świętego, mówiące o 70 latach spustoszeń, są przez nich interpretowane pod przyjętą przez siebie wersję historii Izraela. Przy obronie swojej nauki o Niewoli Babilońskiej odwołują się do nielicznych alternatywnych interpretacji, które wskazywać mają słuszność ich twierdzeń co do wyliczeń i interpretacji Świadków Jehowy, które jednak krytykuje wielu innych naukowców.

Wątpliwości budzi także kwestia zakazu transfuzji pełnej krwi, który wynika według Świadków Jehowy z nakazu "powstrzymywania się od krwi" wyrażonego w Dziejach Apostolskich (Dz 15:22-29 i Rdz 9:4-5). Zdaniem krytyków zapis ten odwołuje się do funkcjonującej już od setek lat nauki żydowskiej i odnosi się jedynie do spożywania krwi, gdzie transfuzja nią nie jest, lecz jej przetoczeniem i nie jest trawiona przez biorcę, lecz ma funkcje transportowania różnych substancji. Zwraca się uwagę, że nauka z Dziejów Apostolskich dotyczy też tego, by nie gorszyć Żydów. Zwraca się również uwagę, iż Świadkowie Jehowy traktują w tym miejscu wyrywkowo naukę z Księgi Kapłańskiej (Kpł 17:10-14), pomijając fakt, że karą za spożywanie krwi była taka sama nieczystość, jak np. czas menstruacyjny kobiety (Kpł 15:19-25) lub kontakt ze zmarłymi (Kpł 22:4-6), gdzie powinnością Izraelity było obmycie się, by został oczyszczony (Kpł 17:15-16), jak i to, że te nauki odnoszą się tylko do Izraelitów (Pwt 14:21), a nie ludzi związanych prawem – noachidów. Sami zaś żydzi przeciwstawiają sprawę spożywania krwi wobec transfuzji. Krytycy zarzucają także wielokrotne zmiany doktryny w tej kwestii, od zgadzania się na transfuzję, poprzez wykluczanie osób przyjmujących transfuzje, w tym również wszelkie frakcje krwi, po zezwolenie na przyjmowanie większości frakcji krwi bez żadnych konsekwencji. Krytycy zwracają uwagę, iż zakaz transfuzji również obejmuje niepełnoletnie dzieci Świadków Jehowy, które według ich własnej nauki nie należą ani do organizacji, jako że nie przyjęły świadomie chrztu, ani nie są niejednokrotnie świadome podejmowanych za nie decyzji. Zwraca się tu również uwagę, iż Towarzystwo Strażnica w przeszłości zakazywało także przyjmowania szczepionek jak i przeszczepów narządów, z czego się w końcu wycofało. Lekarze zwracają uwagę, że niejednokrotnie argumenty Świadków Jehowy obok wiedzy na temat transfuzji krwi opierają się na pseudonaukowych twierdzeniach czy też są tendencyjne.

Wątpliwości zasadności nauki i argumentacji Świadków Jehowy nie tylko wzbudza sprzeczność twierdzenia o "powstrzymywaniu się od krwi", a jednoczesnym zezwalaniu na transfuzję większości jej elementów bez konsekwencji ze strony organizacji, ale i źródło, na jakie się powołują, gdyż przez setki lat żydzi nie nauczali o zwyczajnym zakazie spożywania krwi, lecz o zakazie dotyczącym spożywania krwi z żywego oraz niewykrwawionego zwierzęcia.

Ponadto wątpliwości krytyków budzą źródła, jak i osoby, na które powołują się często Świadkowie Jehowy w swych publikacjach. Niektóre są uznawane za nieprawdziwe przez krytykę, jak również wskazuje się, że wśród wielu osób, na które się powoływano jako autorytety w dowodzeniu swoich nauk i wiarygodności publikacji, jak np. Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata, była osoba związana ze spirytyzmem, np. Johannes Greber, bądź zaprzeczających w ogóle religii opartej na Biblii. Krytycy również przeczą naukom Towarzystwa Strażnica, jakoby Ojcowie Apostolscy i Ojcowie Kościoła nie nauczali tego, w co dziś wierzą współcześni chrześcijanie (np. wiara w Trójcę Świętą. Zwraca się również uwagę na niejednokrotne błędne przedstawianie doktryny chrześcijańskiej trynitarian, której Świadkowie Jehowy przypisują poglądy faktycznie reprezentowane przez ruchy uważane przez to chrześcijaństwo za herezje (m.in. tryteizm, modalizm i damianityzm).

Środowiska takie jak Silentlambs (Ciche owce) oskarżają organizację Świadków Jehowy o stosowanie polityki, która miałaby ukrywać przypadki molestowania seksualnego, by nie narazić organizacji na zniesławienie. Dotychczas żaden proces wytoczony wobec organizacji Towarzystwa Strażnica w Stanach Zjednoczonych nie zakończył się wyrokiem skazującym, część rozpraw zakończyła się oddaleniem pozwów, niektóre jednak zakończyły się za porozumieniem stron ugodą. Szacuje się, że w tym drugim przypadku suma pieniędzy wypłacona ofiarom nadużyć seksualnych wynosi miliony dolarów. Według NBC News tylko wobec jednego przypadku Towarzystwo Strażnica wypłaciło 780 000 dolarów w procesie zakończonym polubownie. Jedyne wyroki skazujące jakie występują dotyczą wytoczonych spraw samym starszym zboru Świadków Jehowy.

Zdjęcie tyłu grobu Charlesa Taze Russella, w tle piramida wzniesiona w 1921 roku przez The Watchtower Bible & Tract Society jako "wzorowany na grobowcu Wielkiej Piramidy w Egipcie, symbolizującym Chrystusa"

Wątpliwości budzi głoszona przez Świadków Jehowy neutralność polityczna w związku z wystosowaniem 25 czerwca 1933 otwartego listu do Adolfa Hitlera i narodu niemieckiego o nazwie Declaration of Facts (Deklaracja Faktów), w którym to przedstawili punkty wspólne swojej doktryny i polityki NSDAP, potępili Ligę Narodów, a Wielką Brytanię i Stany Zjednoczone określili mianem największego gnębiciela na ziemi, rząd III Rzeszy określono jako orędownika zasad, którym przyświecają idee świadków oraz stwierdzono, że ich literatura jest stronnikiem idei państwa niemieckiego. Zwraca się uwagę na określanie mianem Szkarłatnej Bestii (za księgą Apokalipsy) Organizacji Narodów Zjednoczonych, która według Świadków Jehowy ma prześladować wyznawców ich religii w czasach ostatnich przez Armagedonem, a mimo to zarejestrowanie się ich organizacji Towarzystwa Strażnica w jej strukturach już w 1946 roku, a w latach 1991-2001 wejście w struktury Organizacji Narodów Zjednoczonych jako organizacja pozarządowa (NGO) do Departamentu Informacji Publicznej zobowiązując się tym samym podzielać i popierać ideały statutu ONZ włącznie ze wsparciem i okazywaniem szacunku dla zasad Karty Narodów Zjednoczonych, co potwierdził 4 marca 2004 roku Paul Hoeffel – Szef Sekcji NGO Departament Informacji Publicznej. Towarzystwo Strażnica w listach prywatnych przyznało, że zapisało się do DPI przy Organizacji Narodów Zjednoczonych, lecz swoje działania tłumaczy niewiedzą o odpowiedzialności, jaka ciążyła w związku z przynależnością do DPI i chęcią wglądu do źródeł informacji zgromadzonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Natomiast oświadczenie rzecznika ONZ przeczy takiemu tłumaczeniu się z tego faktu Towarzystwa Strażnica. Podobnie krytycy zarzucają niekonsekwencję tej nauki w związku z uczestnictwem w konferencjach Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) w dniach 2-13 października 2006 czy w dniach 9-10 lipca 2009, w której przedstawicielami Towarzystwa Strażnica w 2006 byli Gregory Allen z Nowego Jorku, USA (konsul generalny stowarzyszenia), Jean-Claude Pons z Boulogne-Billancourt, Francja (sekretarz), Marcel Gillet z Kraainem, Belgia (rzecznik prasowy), Luca Toffoli z Londynu, Wielka Brytania (członek podkomitetu wolności wyznania) i Michał Hoszowski z Nadarzyna, Polska (koordynator informacji publicznej).

Krytycy zwracają również uwagę, iż Świadkowie Jehowy zniechęcają swoich wyznawców do zdobycia wyższego wykształcenia, gdyż świecka "wiedza psuje i demoralizuje". Oprócz kontrowersji na ten temat w publikacjach Towarzystwa Strażnica również głosy krytyki wzbudziła wypowiedź członka Ciała Kierowniczego Gerrita Löscha podczas kongresu we Włoszech i Austrii w 2005 roku.

Zwraca się również uwagę na zbieżność z symboliką masonerii, jaka przez pierwsze dziesięciolecia była zawarta w publikacjach Świadków Jehowy, jak również sam grób Charlesa Taze Russella, który znajduje się naprzeciw organizacji masońskiej.

Zobacz też

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o Świadkach Jehowy

Zobacz hasło świadek Jehowy w Wikisłowniku

Ważne osoby:

Czasopisma:

Inne wspólnoty:

Historia Świadków Jehowy w poszczególnych krajach

Przypisy