Świadkowie Jehowy na Arubie – wspólnota 895 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) na Arubie, należących do 11 zborów. W 2011 roku na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa zebrały się 2754 osoby. Sala Zgromadzeń znajduje się w Oranjestad.

Historia

Początki

Na przełomie lat 20. i 30. XX w. rozpoczęto działalność kaznodziejską na wyspie. W roku 1943 John Hypolite, były adwentysta, i Martin Naarendorp odwiedzili Arubę i poświęcili cały urlop na działalność kaznodziejską, byli oni pierwszymi głosicielami na tej wyspie. W roku 1944 na Arubę przybyli Edmund Cummings z Grenady i Woodworth Mills z Trynidadu, działali głównie w San Nicolas.

Rozwój działalności

8 marca 1946 roku zapoczątkowano działalność pierwszego 11-osobowego zboru anglojęzycznego w San Nicolas. 9 czerwca 1946 roku odbył się chrzest pierwszych czterech osób, w tym samym roku liczba głosicieli się podwoiła. Później do zboru dołączyli Świadkowie Jehowy będący imigrantami — między innymi rodziny Buitenmanów, De Freitase’ów, Campbellów, Scottów, Potterów, Myerów, Titresów, Faustinów. W 1947 roku zanotowano 25 aktywnych wyznawców. Bezustanny sprzeciw Kościoła katolickiego wobec Świadków Jehowy hamował wzrost. Niekiedy oblewano głosicieli wrzątkiem lub szczuto psami. W lipcu 1949 roku na Arubę przybyli Kanadyjczycy Alice i Henry Tweedowie, misjonarze Szkoły Gilead i powstał drugi zbór. W roku 1953 przenieśli się na Arubę kolejni misjonarze. W 1954 roku obchodzono Pamiątkę śmierci Jezusa Chrystusa, na którą przybyło ponad 100 osób i od tej pory zebrania religijne odbywały się w języku papiamento. Gabriel Henriquez został pierwszym rdzennym mieszkańcem Aruby, który zgłosił się do chrztu. W roku 1955 wyspę odwiedził Nathan Knorr i przemawiał w nieukończonej jeszcze Sali Królestwa w Oranjestad. W 1956 roku założono pierwszy 16-osobowy zbór posługujący się językiem papiamento. W roku 1957 zanotowano 26 wyznawców, w roku 1960 przekroczono liczbę 100 wyznawców, sześć lat później 150. W 1986 roku na wyspie działało 361 głosicieli, w 1993 roku - 491. Od połowy lat 90. XX w. wielu wyznawców wyemigrowało (głównie do Holandii), mimo to w 2011 roku zanotowano ich 895.

Bibliografia