Świadkowie Jehowy we Francji.

Świadkowie Jehowy we Francji – wspólnota 123 277 aktywnych Świadków Jehowy (głosicieli) we Francji, należących do 1563 zborów. W 2011 roku na uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa zebrały się 215 162 osoby. Działalność miejscowych Świadków Jehowy koordynuje Biuro Oddziału w Louviers. Wspólnota ta jest trzecią pod względem wielkości wspólnotą chrześcijańską we Francji oraz siódmą wspólnotą Świadków Jehowy w Europie.

Historia

Fotodrama stworzenia była wyświetlana we Francji od 1920 roku

Znak fioletowego trójkąta, który nosili Świadkowie Jehowy w hitlerowskich obozach koncentracyjnych

Sala Królestwa w Besançon-Planoise

Działalność kaznodziejska z publikacjami religijnymi na ulicy Rennes

Początki

W 1891 roku w Paryżu i Strassburgu przemawiał Charles Taze Russell i w tym samym roku rozpoczęto tłumaczenie na język francuski Strażnicy i innych publikacji biblijnych. Prowadzenie działalności we Francji kontynuował szwajcarski współwyznawca – Adolf Weber. Od roku 1891 udawał się pieszo do Francji, by krzewić nauki biblijne. Zamieszczał również ogłoszenia prasowe o prowadzonej działalności.

Pierwszym, który odpowiedział na to ogłoszenie był w roku 1900 – Elie Thérond ze środkowej części kraju, a potem inni na północy Francji. W 1902 roku zorganizowano pierwsze grupy Badaczy Pisma Świętego. Rok później Francję ponownie odwiedził C.T. Russell. W roku 1904 A. Weber odwiedził rodzinę Thilmant w miejscowości Jumet w Belgii i zachęcił ich do działalności kaznodziejskiej w północnej Francji. W sierpniu tego samego roku udali się pociągiem do miasta Denain. W roku 1905 w Beauvène otwarto Biuro Oddziału. W roku 1906 A. Weber złożył wizytę grupie z Denain i pomógł im w zorganizowaniu się w zbór, utworzono go także w pobliskim Sin-le-Noble. W owym czasie działalność głoszenia rozprzestrzeniała się w stronę południowego zachodu kraju, m.in. do Alzacji i Lotaryngii. Od grudnia 1908 do lutego 1909 A. Weber odwiedził jako pielgrzym zbory i pojedynczych wyznawców z 20 regionów, udając się do następujących miast: Besançon, Grenoble, Valence, Bordeaux, Nantes, Rennes, Angers, Paryża i Nancy. W grudniu roku 1909 i w styczniu roku 1910 trzech pielgrzymów: A. Meyer, S. Sequier i Adolphe Weber odwiedziło 34 miasta, gdzie działały grup wyznawców. 4 i 5 grudnia owego roku odbyło się w Lens zgromadzenie. Charles T. Russell przebywał we Francji również w roku 1909 i 1911. 14 kwietnia 1911 roku przemawiał do ponad 100 osób zgromadzonych w Denain. Na drugi dzień do 70 w Lens, przy okazji w wygłaszaniu przemówień współdziałali Szwajcarzy Weber i Freytag. W 1912 i 1913 - w tych latach przemawiał w różnych częściach kraju, również w Paryżu. W 1913 i 1920 w stolicy przemawiał Joseph Franklin Rutherford. W Paryżu w 1919 roku powstało nowe Biuro Oddziału.

W 1920 roku zaczęto wyświetlać Fotodramę Stworzenia. Po I wojnie światowej Badaczami Pisma Świętego zostało wielu Polaków, którzy byli górnikami we francuskich kopalniach węgla. Wkrótce przewyższali oni liczebnie francuskich głosicieli. W owym roku odbył się też kongres międzynarodowy.

W latach 30. XX w. korzystano ze stołecznego radia VITUS, w którym nadawano audycje religijne. W owej dekadzie niemiecki współwyznawca – Willy Unglaube prowadził działalność we Francji. W roku 1931 przeniesiono Biuro Oddziału do Enghien-les-Bains. We wrześniu 1933 roku na targach książki publikacje Świadków Jehowy otrzymały złoty medal. W roku 1935 władze francuskie zarządziły deportację obcokrajowców i w rezultacie 280 osób z tego grona musiało wrócić do Polski. W 1938 roku w stolicy po raz drugi zorganizowano kongres międzynarodowy. W czasie II wojny światowej wielu francuskich Świadków Jehowy zostało osadzonych w więzieniach lub uwięzionych w obozach koncentracyjnych.

Rozwój działalności

W 1940 roku było we Francji 400 głosicieli, w roku 1944 – 1100, a w roku 1945 – 1700. W owym czasie kraj odwiedzili przedstawiciele Towarzystwa Strażnica. W 1946 roku w całym kraju było 2000 głosicieli. W owym roku na nowo otwarto Biuro Oddziału w Montmorency. Ponieważ Strażnica była we Francji zakazana, wydawano miesięcznik w formie 64-stronicowej broszury pt. Biuletyn Świadków Jehowy, która zawierała artykuły do studiowania w zborach w danym miesiącu.

W latach 1951, 1955, 1961, 1969, 1971 i 1973 zorganizowano kolejne kongresy międzynarodowe we Francji. W roku 1959 Biuro Oddziału przeniesiono do Boulogne-Billancourt. W latach 1960-1967 liczba głosicieli w tym kraju wzrosła z 15 439 do 26 250. Chrześcijańskie Pisma Greckie w Przekładzie Nowego Świata zostały wydane w języku francuskim w roku 1963, cała zaś Biblia w tym przekładzie — w 1974. W roku 1973 Biuro Oddziału przeniesiono do Louviers. W roku 1975 został we Francji uchylony zakaz rozpowszechniania Strażnicy.

W latach 80. XX w. nastąpił 50% wzrost liczby głosicieli. W roku 1987 powstała w stolicy pierwsza arabskojęzyczna grupa Świadków Jehowy, a obecnie we Francji działają zbory i grupy obcojęzyczne, używające około 25 języków (w tym j. polskiego). W latach 80. XX w. wzrosła też liczba obecnych na kongresach z 89 073 w 1979 roku do 156 751 w 1989 roku. W sierpniu 1984 roku w centrum Paryża młody Świadek Jehowy zabrał sprzed Sali Królestwa walizkę zawierającą bombę. Zbiegł z nią kilka pięter i wrzucił do fontanny, w której w chwilę później nastąpiła eksplozja, dzięki czemu zostało ocalone życie kilkudziesięciu osób.

Do roku 1992 wysłano do Francji w celu rozpowszechnienia ogółem 2 437 711 egzemplarzy Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata, w tym samym czasie liczba głosicieli wzrosła tam o 488% i wynosiła 119 674 w roku 1992. W owym roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez powódź w rejonie Vaison-la-Romaine. W roku 1996 głosiciele w specjalnej kampanii rozpowszechnili przeszło 9 milionów egzemplarzy specjalnego traktatu informacyjnego Co powinieneś wiedzieć o Świadkach Jehowy. Rok później w innej specjalnej kampanii podczas Światowych Dni Młodzieży, wzięło udział ok. 2500 głosicieli, którzy wręczyli młodym ludziom z całego świata 18 tysięcy egzemplarzy broszury Księga dla wszystkich ludzi. 15 i 16 listopada 1997 roku oddano do użytku nowe obiekty Biura Oddziału w Louviers. Na uroczystości było obecnych 1187 osób, w tym 329 delegatów z 42 Biur Oddziałów oraz William Lloyd Barry i Daniel Sydlik z Ciała Kierowniczego. Z tej okazji 95 888 osób, wysłuchało specjalnego programu w centrum wystawowym w Villepinte. Było to największe zgromadzenie w dziejach Świadków Jehowy we Francji. W owym roku wydano we Francji broszurę Z misją w Afryce i rozpowszechniono ją urzędnikom państwowym i przedstawicielom środków masowego przekazu, by mogli się zapoznać z przykładami pomocy humanitarnej Świadków Jehowy na rzecz poszkodowanych w latach 1991, 1997 i 1998 w Demokratycznej Republice Konga, podobną pomoc zorganizowano dla uchodźców z Rwandy w 1994 roku, a w późniejszych latach uchodźcom w Tanzanii (2001-2002) oraz ofiarom wichur w 1999 roku. 28 lutego 1998 roku Świadkowie Jehowy we Francji zorganizowali publiczne prezentacje filmu Niezłomni w obliczu prześladowań - Świadkowie Jehowy a hitleryzm. W styczniu 1999 roku rząd francuski nałożył 60% podatek na wszystkie otrzymywane przez nich datki od kilku lat, choć nie postąpił tak z żadną inną religią. W odpowiedzi wyznawcy rozpoczęli 29 stycznia owego roku trzydniową kampanię, w ramach której rozpowszechnili 12 milionów egzemplarzy traktatu Francuzi, jesteście oszukiwani!

W piątek 3 listopada 2000 roku Świadkowie Jehowy rozpowszechnili 12 milionów egzemplarzy specjalnego traktatu pt.: Na co się zanosi we Francji? Czyżby schyłek wolności?. 23 czerwca owego roku Rada Stanu (Conseil d’Etat), najwyższy sąd administracyjny Francji, wydała przełomowe orzeczenie. Potwierdziła słuszność wyroków 31 sądów niższych instancji, które zapadły w większości spośród przeszło 1100 spraw. Uznała, że praktyki religijne Świadków Jehowy są całkowicie zgodne z francuskim prawem, i że ich Salom Królestwa przysługuje zwolnienie od podatku przyznane innym religiom. Na przekór temu orzeczeniu Ministerstwo Finansów w dalszym ciągu odmawiało Świadkom Jehowy ulgi podatkowej, która należy się organizacjom religijnym. W sierpniu 2001 roku zorganizowano specjalne kongresy międzynarodowe w Paryżu, Lyonie i Bordeaux, a łączna liczba obecnych wyniosła 160 045. W owym roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez eksplozję w Tuluzie. W roku 2004 odnotowano 70 przypadków zdewastowania Sal Królestwa. W lutym 2005 roku do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka złożono skargę przeciwko władzom Francji, dotyczącą niesprawiedliwego i niezgodnego z prawem opodatkowania Stowarzyszenia Świadków Jehowy. Władze francuskie zagroziły, że nałożą na Świadków Jehowy podatek od datków, które ofiarowują oni na rzecz swych zborów. Według pozarządowej organizacji Prawa Człowieka bez Granic jest to "niebezpieczny precedens", naruszający orzeczenia Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, który wielokrotnie przyznawał, że Świadkowie Jehowy to "znana religia". 1 grudnia 2005 roku Sąd Apelacyjny w Paryżu nakazał francuskiemu ministrowi spraw wewnętrznych udostępnić Świadkom Jehowy policyjne dokumenty, na podstawie których wciągnięto ich w roku 1996 na listę sekt. Została ona przygotowana podczas zamkniętych posiedzeń, a treści owych dokumentów nie ujawniano. Sąd uznał, że oceny skutków działalności Świadków Jehowy, o której wspominają te dokumenty, miały błahy charakter i nie mogą być brane pod uwagę. Mimo to wspomnianej listy kilkakrotnie używano do uzasadnienia dyskryminacji tego wyznania we Francji. W lipcu 2007 roku były członek francuskiego Zgromadzenia Narodowego został skazany przez Sąd Apelacyjny w Rouen za publiczne zniesławienie Świadków Jehowy. 28 marca 2007 roku Sąd Administracyjny w Paryżu postanowił, że nie jest konieczne płacenia podatków przez członków Biura Oddziału (Betel), ponieważ nie są opłacanymi pracownikami lecz wolontariuszami. W roku 2009 w Paryżu odbył się kongres międzynarodowy.

W 2010 roku zanotowano 123 444 aktywnych głosicieli. 21 września owego roku Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał za dopuszczalną – na podstawie artykułu 9 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, skargę Stowarzyszenia Świadków Jehowy w sprawie naruszenia wolności religii. 30 czerwca 2011 roku Trybunał ten orzekł, że rząd Francji naruszył prawa Świadków Jehowy, kiedy starał się narzucić z mocą wsteczną 60% podatku od wszystkich darowizn przekazanych przez Świadków Jehowy we Francji w latach 1993 i 1996. Sąd uznał również, że złamano wolność religijną. 11 listopada 2011 roku wyznawcy zostali poinformowani, że władze kraju postanowiły nie odwoływać się do ETPC z prośbą o rewizję wydanej w ich sprawie precedensowej decyzji przeciwko Francji i na korzyść Świadków Jehowy. W związku z tym jednomyślne owo orzeczenie jest ostateczne i wchodzi w życie.