Żakeria - Polski Serwis Naukowy

Żakeria (fr. jacquerie - rozruchy chłopskie od Jacques Bonhomme - Kuba prostaczek, pogardliwe określenie chłopów francuskich) – powstanie ludowe, które miało miejsce w roku 1358 w czasie wojny stuletniej w północnej Francji.

W roku 1356 po bitwie pod Poitiers do niewoli dostał się król Francji Jan II Dobry. Władza we Francji przeszła w ręce Stanów Generalnych. Jednak były one zbyt podzielone by sprawować skutecznie rząd. Francuskie klasy uprzywilejowane, ciężary związane z wojną i niedostatkiem zrzuciły na chłopstwo. Szerokie masy chłopskie pod naporem biedy związanej z wojną, a także epidemią dżumy wywołały serię rewolt w niektórych rejonach kraju.

Stany Generalne (fr. États-Généraux) - zgromadzenie reprezentujące przedstawicieli 3 stanów: szlachty, duchowieństwa i stanu trzeciego, czyli reszty społeczeństwa we Francji, zwoływane jako doradczy organ króla, zwłaszcza w sprawach ustalania podatków.

Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.

Siły chłopskie wspierane przez zbuntowany Paryż złupiły i zniszczyły wiele zamków. Chłopi palili wszystkie znalezione książki myśląc, że uwolni ich to od płacenia podatków. Żakeria została stłumiona krwawo przez wojska króla Nawarry Karola II Złego, wojska francuskie i angielskie.
Bitwa pod Poitiers – została stoczona pomiędzy Anglikami i Francuzami 19 września 1356 i była drugim z trzech wielkich angielskich zwycięstw podczas wojny stuletniej.

Jan Dobry (ur. 16 kwietnia 1319 w Le Mans, zm. 8 kwietnia 1364 w Londynie), hrabia Andegawenii, książę Normandii od 1332 r., hrabia Poitiers od 1344 r., książę Gujenny od 1345 r., król Francji od 1350 r. i, wreszcie, książę Burgundii od 1361 r. Należał do dynastii Walezjuszów. Był synem Filipa VI i Joanny Kulawej, córki księcia Burgundii Roberta II.

We Francji nazwa żakeria stała się synonimem wystąpień chłopskich przeciw szlachcie.