|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Prawie tysiąc uczestników z 58 krajów świata weźmie udział w rozpoczynającej się w środę w Poznaniu 5. Europejskiej Konferencji Nowotworów Głowy i Szyi - poinformował w poniedziałek przewodniczący komitetu organizacyjnego prof. Wojciech Golusiński. ... Czujniki i nadajniki radiowe dołączone do worków na krew mają w przyszłości informować o grupie krwi i ostrzegać, jeśli nie była przechowywana we właściwych warunkach - informuje serwis "EurekAlert".
Podczas powa... Krew i produkty krwiopochodne wciąż należą do najważniejszych leków i nieprędko zastąpią je preparaty sztucznego pochodzenia. Co roku w Polsce dokonuje się około 2 milionów przetoczeń krwi - mówił dr Wojciech Łuszczyna na konferencji prasowej, zorganizowanej pr... Bariera krew-mózg (BBB) odgrywa główną rolę w ochronie mózgu przez szkodliwymi substancjami, aczkolwiek ta silna tarcza może okazać się problemem, kiedy lekarze muszą dostarczyć do mózgu dobroczynne leki. Teraz naukowcy ze Szwecji, których prace są finansowane ze środk... Kampania 1939 r., potocznie i nieściśle zwana wrześniową, należy do wydarzeń, które wywarły największy wpływ nie tylko na naszą historię, ale i na dzieje powszechne. Z perspektywy czasu wydaje się uprawnioną teza, że nad Wisłą...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Żyła szyjna zewnętrznaCzy wiesz że...? Układ mięśniowy (łac. systema musculorum) - istnieją dwa rodzaje mięśni, które przeciętnie stanowią 40% masy całego ciała. Typowy mięsień szkieletowy zbudowany jest z brzuśca oraz ścięgien. Brzusiec jest skupieniem włókien mięśniowych. Ma czerwone zabarwienie ze względu na obecność barwnika - mioglobiny. Większość mięśni ma jeden brzusiec, np. mięsień pośladkowy, niektóre mają ich jednak więcej, np. mięsień dwugłowy ramienia. Głowa (caput) – część ciała zwierząt, zajmująca u człowieka i u innych ssaków szczytowe umiejscowienie (ewentualnie przednie). Szyja (collum) stanowi podporę dla głowy oraz drogę łączącą ją z tułowiem i kończyną górną. Żyły (łac. venae) – wszystkie naczynia krwionośne prowadzące krew do serca. Najczęściej jest to krew odtlenowana. Tylko w wypadku żył płucnych i pępowinowych jest to krew natlenowana. 
 Żyła szyjna zewnętrzna (łac. vena jugularis externa) – naczynie żylne położone na bocznym obwodzie szyi, odprowadzające krew głównie ze skóry głowy i okolicy twarzy. Żyła powstaje z połączenia tylnej części ż. zażuchwowej z ż. uszną tylną, blisko kąta żuchwy i tuż poniżej (albo wewnątrz) ślinianki przyusznej. Biegiem swym kreśli linię od kąta żuchwy do środka długości obojczyka. Na swym końcu przebija powięź szyi (blaszka powierzchowna i przedtchawicza) i uchodzi do ż. podobojczykowej (czasem do ż. ramienno-głowowej lub ż. szyjnej wewnętrznej) przed m. pochyłym przednim. Usytuowana jest nad m. mostkowo-obojczykowo-sutkowym, zaraz pod skórą i powięzią powierzchowną wraz z m. szerokim szyi. Krzyżuje po drodze n. poprzeczny szyi, biegnąc równolegle do n. usznego wielkiego. Obojczyk (łac. clavicula) – jest to kość długa, łącząca łopatkę i mostek. Ma kształt podłużny, jest wygięta lekko w kształcie litery S. Ma koniec barkowy (łac. extrermitas acromialis) - boczny i koniec mostkowy (łac. extremitas sternalis) - przyśrodkowy.
Ślinianka przyuszna lub dawniej przyusznica, (łac. glandula parotidea)- to duży gruczoł ślinowy, występujący parzyście. Jest największą ze ślinianek. Jej masa waha się od 20-30 g. Położona jest na bocznej powierzchni twarzoczaszki. Żyła posiada zastawki zlokalizowane przy ujściu, nie zapobiegające jednak cofaniu się krwi (możliwość nastrzykiwania naczynia w obydwu kierunkach). Błona zewnętrzna naczynia przytwierdzona jest do otaczających ją powięzi i mięśni, przez co nie zapada się i stale zachowuje światło. Twarz – przednia część głowy człowieka. Składa się z czoła, brwi, oczu, nosa, policzków, ust i podbródka. Jako najbardziej indywidualna część ciała, jest ważnym elementem tożsamości człowieka - jej zdjęcie znajduje się zazwyczaj w dokumentach takich jak dowód osobisty. Charakterystyczne cechy twarzy są często wyolbrzymiane w karykaturach. Twarz jest również niezbędna do mimiki.
Żyła szyjna wewnętrzna (łac. vena jugularis) — duże parzyste naczynie na szyi. Jest głównym naczyniem żylnym odprowadzającym krew z twarzy, jamy czaszki i szyi. DopływyOprócz współtworzących ją naczyń, wyróżnia się zwykle następujące dopływy: Bibliografia Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii. Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.
Żyła zażuchwowa- (łac.vena retromandibularis), dawniej żyła twarzowa tylna lub żyła skroniowo-szczękowa. Powstaje z połączenia żyły skroniowej powierzchownej z żyły skroniowej środkowej. Położona jest do przodu od małżowiny usznej, dalej biegnie w miąższu ślinianki przyusznej, bocznie od tętnicy szyjnej zewnętrznej i ku tyłowi od gałęzi żuchwy, następnie na wysokości kąta żuchwy zagina się ona ku przodowi i nad lub pod mięśniem dwubrzuścowym wpada od żyły twarzowej.
Czy wiesz że...? beta Tkanka mięśniowa (łac. textus muscularis) - jedna z podstawowych tkanek zwierzęcych. Składa się z włókien mięśniowych, zbudowanych z miocytów (zespołów komórek mięśniowych), posiadających zdolność do aktywnego kurczenia się.
Krew (łac. sanguis, gr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową, oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.
Żyła ramienno-głowowa (łac. vena brachiocephalica), dawn. żyła bezimienna (vena innominata a. anonyma) – parzyste naczynie żylne przyjmujące krew z obszaru kończyny górnej, szyi oraz głowy. Obie żyły leżą w górnej części klatki piersiowej oraz u podstawy szyi. Powstają przez połączenie ż. podobojczykowej z ż. szyjną wewnętrzną (tzw. kąt żylny), a u swego końca obie zlewają się ze sobą, współtworząc żyłę główną górną. Cechuje je brak zastawek. Różnią się od siebie długością, przebiegiem i nieco odmiennymi dopływami.
Zastawki – różnego typu błoniaste fałdy występujące głównie w układzie krwionośnym i limfatycznym; warunkują jednokierunkowy przepływ krwi (na granicy przedsionków i komór serca, w ujściu aorty i pnia płucnego, w żyłach lub naczyniach limfatycznych).
Żyła podobojczykowa (łac. vena subclavia) – żyła będąca przedłużeniem żyły pachowej, rozciągająca się od brzegu zewnętrznego żebra pierwszego do przyśrodkowego brzegu mięśnia pochyłego przedniego, gdzie zwykle łączy się z żyłą szyjną wewnętrzną, tworząc żyłę ramienno-głowową.
Szyja – część ciała oddzielająca głowę od tułowia. W linii pośrodkowej, poniżej brody da się wyczuć kość gnykową, poniżej której znajduje się wyniosłość chrząstki tarczowatej zwana jabłkiem Adama, zaznaczająca się lepiej u mężczyzn niż u kobiet. Jeszcze niżej wyczuwalna jest chrząstka pierścieniowata, a pomiędzy nią a wcięciem nadmostkowym może się uwypuklać tchawica i przesmyk gruczołu tarczowego. Na bocznej stronie szyi najbardziej charakterystyczny jest zarys mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego, który oddziela przedni trójkąt szyi od bocznego. W górnej części tego pierwszego leży ślinianka podżuchwowa, znajdująca się poniżej tylnej połowy trzonu żuchwy. Przebieg tętnicy szyjnej wewnętrznej i zewnętrznej można wyznaczyć przedłużając wypukłość mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego do kąta żuchwy.
Mięsień szeroki szyi (łac. platysma) - jest to duży, płaski, powierzchniowy mięsień szeroki szyi. Rozciąga się od górnej części klatki piersiowej na wysokości II i III żebra. Biegnie ku górze i kończy się na powięzi przyuszniczej i żwaczowej oraz powyżej brzegu żuchwy od guzka bródkowego do pierwszego zęba trzonowego. Jego głównym zadaniem jest opuszczanie dolnej wargi i żuchwy w czasie wykonywania ruchów twarzy - odgrywa dużą rolę w mimice. Przesuwa usta ku dołowi, współuczestniczy w ruchach dolnej wargi. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
