Żyły wątrobowe - Polski Serwis Naukowy

Ujście żył wątrobowych (hepatic veins) do żyły głównej dolnej

Żyły wątrobowe (łac. venae hepaticae) – żyły (2-3) odprowadzające krew z wątroby (doprowadzoną tam przez żyłę wrotną i tętnicę wątrobową) do żyły głównej dolnej.
Zakrzepica żył wątrobowych jest nazywana zespołem Budda-Chiariego.

Przepona (łac. diaphragma) - główny mięsień oddechowy występujący u ssaków, należy do mięśni poprzecznie prążkowanych płaskich. Oddziela jamę brzuszną od jamy klatki piersiowej i stanowi jej ścianę dolną. Przepona jest uwypuklona w stronę klatki piersiowej w formie dwóch kopuł - prawej i lewej, przy czym prawa jest ustawiona o jedno międzyżebrze wyżej. Ruchy przepony są niezależne od woli, jednak mogą być przez człowieka modyfikowane (na przykład podczas śpiewu czy wstrzymywania oddechu).

Przedsionek serca – jedna z dwóch cienkościennych jam serca, które położone są ponad dwiema pozostałymi jamami – grubościennymi komorami. Przedsionki otrzymują krew z żył i pompują ją do komór. Wyróżnia się 2 przedsionki:

Podział

żyła wątrobowa prawa (v. hepatica dextra)

żyła wątrobowa środkowa (v. hepatica intermedia)

żyła wątrobowa lewa (v. hepatica sinistra)

Przebieg

Przekrój podłużny przez żyłę wątrobową

Żyły wątrobowe położone są w całości w miąższu wątroby. Uchodzą skośnie do żyły głównej dolnej bezpośrednio przed jej przejściem przez przeponę.
Krew z prawego płata wątroby odprowadzana jest przez prawą żyłę wątrobową. Z płata lewego i czworobocznego przez 1 lub 2 żyły wątrobowe lewe.
Przypuszcza się, że żyły wątrobowe mogą regulować swoje światło (a co za tym idzie przepływ) poprzez skurcze zgrubień mięśniówki zlokalizowanych głównie w okolicach ujść do żyły głównej dolnej.

Żyła wrotna wątroby (łac. vena portae hepatis) – krótkie naczynie, mierzące 6-8 cm, ale o znacznej średnicy (1-1,5 cm), doprowadzające krew do wątroby. Powstaje za głową trzustki z zespolenia żyły śledzionowej (vena lienalis) i żył krezkowych- górnej i dolnej (vena mesenterica superior et interior), do których uchodzi szereg żył z nieparzystych narządów jamy brzusznej: z żołądka, jelita cienkiego, jelita grubego, z trzustki i ze śledziony.

Wątroba (grec. ήπαρ hepar, łac. iecur) – wielofunkcyjny gruczoł obecny u wszystkich kręgowców, a także o u niektórych innych zwierząt. Stanowi część układu pokarmowego położony wewnątrzotrzewnowo. U większości zwierząt dzieli się na dwa płaty. U człowieka jej masa wynosi ok. 1500–1700 g u dorosłego mężczyzny, a u kobiety 1300–1500 g. Masa przyżyciowa jest o 500–800 g wyższa, ze względu na zawartą w niej krew.

Długość

żyła wątrobowa prawa – 10,4 cm

żyła wątrobowa środkowa – 6,6 cm

żyła wątrobowa lewa – 3,9 cm

Odmiany

Poszczególne żyły wątrobowe mogą uchodzić do piersiowej części żyły głównej dolnej a nawet bezpośrednio do prawego przedsionka serca.
Mogą także łączyć się w jeden wspólny pień.

Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).

Linki zewnętrzne

Żyły wątrobowe w badaniu ultrasonograficznym

Bibliografia

"Anatomia człowieka" Adam Bochenek, tom III, str. 418 ISBN 83-200-1628-2

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.