Życie Robotnicze - Polski Serwis Naukowy

Życie Robotnicze było pismem radomskich struktur Polskiej Partii Socjalistycznej. Był to już drugi oficjalny organ prasowy radomskiej PPS. W roku 1922 ukazało się bowiem kilkanaście numerów Radomianina, nawiązującego do periodyku socjalistycznego, wydawanego pod tym samym tytułem na przełomie XIX i XX wieku.

Redaktor naczelny, dziennikarz odpowiadający za całość czasopisma (dziennika lub innego periodyku) albo programu telewizyjnego. W praktyce jest to osoba, która kieruje całością działań redakcji od strony merytorycznej i odpowiada za kształt oraz zawartość czasopisma. Redaktor naczelny kieruje także pracą zespołu dziennikarzy, często odpowiadając także za ich przyjmowanie i zwalnianie.

Radom – miasto z prawami powiatu w centralno-wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim nad rzeką Mleczną. Największy ośrodek miejski w widłach Wisły i Pilicy. Czternaste co do wielkości miasto w Polsce. Siedziba kurii diecezji radomskiej i powiatu radomskiego. Centrum administracyjne i kulturalne ziemi radomskiej.

Pierwszy numer Życia Robotniczego ukazał się 26 sierpnia 1923 r. Pismo było tygodnikiem, wydawanym w formacie 31x45 cm, objętość wynosiła od 4 do 6 kolumn. Nakład początkowo wynosił 1000 egz. (1923 r.), w latach 1924-30 oscylował w granicach 1900-2300 egz., zaś w latach 1930-33, kiedy to tygodnik dotknęły trudności finansowe spadł do około 1500 egzemplarzy. Jedynie w okresach przedwyborczych nakład pisma wzrastał nawet do 3600 sztuk.

Społeczeństwo to podstawowe pojęcie socjologiczne, jednakże niejednoznacznie definiowane. Terminem tym tradycyjnie ujmuje się dużą zbiorowość społeczną, zamieszkującą dane terytorium, posiadające wspólną kulturę, wspólną tożsamość oraz sieć wzajemnych stosunków społecznych. Społeczeństwo ponadto posiada własne instytucje pozwalające mu na funkcjonowanie oraz formę organizacyjną w postaci państwa, plemienia czy narodu.

Kultura duchowa - termin określający ogół osiągnięć ludzi w dziedzinie nauki, sztuki, religii, moralności, obyczajów i tradycji. Kultura duchowa to także dzieła sztuki oraz przechowywanie wiedzy o przeszłości i języku. W swoich funkcjach odpowiada potrzebom poznawczym, estetycznym i potrzebie rozrywki.

Dominującym tematem Życia Robotniczego była problematyka polityczno-społeczna, oprócz niej pismo zajmowało się również zagadnieniami ekonomicznymi i kulturalno-oświatowymi. Pierwsze strony tygodnika przeznaczone były na artykuł publicystyczne, zaś ostatnie kolumny zajmowały stałe działy i rubryki (m.in. Ruch robotniczy w Radomiu, Kronika miejska czy też Skrzynka do listów). Życie Robotnicze zamieszczało także przedruki artykułów z innych krajowych pism lewicowych. Życie Robotnicze było adresowane głównie do inteligencji zawodowej i klasy robotniczej. Cieszyło się dużym powodzeniem, ze względu na szybkie reagowanie na potrzeby czytelników. Położenie dużego nacisku na najbardziej palące problemy miejscowego społeczeństwa oraz ścisłe powiązanie tematyki pisma z życiem publicznym Radomia i okolic, przyczyniało się do dużej czytelności pisma.

Periodyk (fr. périodique) – czasopismo o regularnej częstotliwości ukazywania się (np. dziennik, tygodnik, miesięcznik, kwartalnik, rocznik). Jako że przeważająca większość czasopism wydawana jest regularnie, periodyk jest w praktyce synonimem czasopisma.

Polityka społeczna – przyjęty i realizowany przez władzę publiczną i organizacje pozarządowe zespół długofalowych działań na rzecz zaspokajania potrzeb i rozwiązywania problemów społecznych. Polityka społeczna to również dziedzina nauk społecznych zajmująca się teorią polityki społecznej. Nauka o polityce społecznej znajduje zastosowanie przy konstruowaniu programów gospodarczych i społecznych partii politycznych a wyborcy oczekują ich realizacji w zgodzie z deklaracjami przedwyborczymi. Polska przyjęła w Konstytucji model społecznej gospodarki rynkowej.

Pierwszym, a zarazem najdłużej piastującym stanowisko, redaktorem naczelnym Życia Robotniczego był Józef Grzecznarowski, późniejszy prezydent Radomia. Ostanim redaktorem był natomiast Kazimierz Jaworski. Ostatni numer tygodnika ukazał się 30 października 1936 r., po tej dacie pismo ukazywało się do roku 1939 jako mutacja warszawskiego Robotnika, pod tytułem Życie Robotnicze Radomia i okolicy.

Artykuł prasowy, artykuł - ogólna nazwa drukowanej wypowiedzi publicystycznej, od notatki informacyjnej na temat polityczny, społeczny, kulturalny, sportowy - po krótki esej. Dobry artykuł powinien być przejrzysty kompozycyjnie, zawierać logiczny wywód, w którym kolejne argumenty stanowią potwierdzenie tezy lub opis sytuacji.

Inteligencja - określenie warstwy społecznej żyjącej z pracy umysłu, wykształconej ostatecznie w XIX wieku głównie ze zubożałej szlachty, ale również ze stanu mieszczańskiego, rzadziej bogatego chłopstwa i podupadłej arystokracji. Tradycyjnie inteligencja obejmowała nauczycieli, lekarzy, artystów, inżynierów i czasami też urzędników, obecnie - osoby zajmujące pozycje zawodowe, wymagające wyższego wykształcenia.

Pismo o tym samym tytule wydawano ponownie od 1 kwietnia 1945 r. do października 1946 r. jako organ Miejskiego i Powiatowego Komitetu PPS. Redaktorem naczelnym był Tadeusz Bilewicz a następnie Tadeusz Jakubowicz. Od stycznia 1946 r. pismo miało podtytuł "Organ Wojewódzkiego Komitetu PPS w Kielcach"

Potrzeba psychiczna, motywacja to stan osoby doznającej poczucie niespełnienia (napięcie motywacyjne), czyli frustrację potrzeb, działający jako czynnik motywujący, skłaniający zatem jednostkę do aktywności, które mogą tę potrzebę zaspokoić. Inaczej - odczuwalny brak czegoś, który powoduje, że podejmuje się działania zmierzające do zapełnienia tego braku. Z potrzebami wiąże się pozytywna lub negatywna charakterystyka afektywna. Niezaspokojenie potrzeb niższego rzędu powoduje niemożność zaspokojenia potrzeb wyższego rzędu.

Czasopismo – periodyk, publikacja periodyczna, wydawnictwo ciągłe, druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, posiadający numerację ciągłą, zawierający ustaloną szatę graficzną, a także niezbyt często zmieniający się format i objętość, zawierający materiały od wielu autorów i określoną tematykę, aczkolwiek mogący się różnić wersjami językowymi, mutacjami regionalnymi.

Przypisy

Teofil Głowacki, Górny bieg. Wspomnienia, Warszawa 1983, s. 288-289

Bibliografia

Jolanta Dzieniakowska: Prasa radomska w dwudziestoleciu międzywojennym (1918-1939). Radom: 1995. ISBN 83-900777-5-2.