Żywiciel - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy biologii. Zapoznaj się również z: Obwód Żywiciel.

Żywiciel - organizm, na którego koszt żyje pasożyt dojrzały lub jego postacie rozwojowe. Pasożyty pozostają w różnych związkach z żywicielami.

Fitopatologia (gr. φυτόν phyton – roślina, πάθος pathos – cierpienie, λόγος logos – nauka) – nauka zajmująca się chorobami roślin, często nazywana jest patologią roślin.

Żywiciel pośredni – organizm, w którym pasożyt osiąga stadium larwalne, rozwijając się od jaja, aby po przedostaniu się do organizmu żywiciela ostatecznego osiągnąć dojrzałość płciową.

Rodzaje żywicieli

żywiciel ostateczny - żywiciel, w którym pasożyt osiąga dojrzałość płciową lub w którym zachodzi rozmnażanie płciowe,

żywiciel pośredni - organizm, w którym rozwijają się postacie larwalne pasożyta lub zachodzi w nim rozmnażanie bezpłciowe pasożyta. W cyklu rozwojowym niektórych pasożytów (tasiemców, przywr) może występować dwóch żywicieli pośrednich. U nich poszczególne fazy rozwojowe pasożytów zmieniają się morfologicznie,

żywiciel główny - jeden spośród kilku gatunków żywicieli określonej postaci rozwojowej, w którym dany pasożyt najczęściej się osiedla i najlepiej się rozwija. U tego żywiciela jest najwyższa ekstensywność i intensywność inwazji tego pasożyta,

żywiciel pomocniczy - jeden lub kilka gatunków żywicielskich danej postaci rozwojowej pasożyta, w których dany gatunek pasożyta osiedla się rzadziej lub w mniejszej liczbie niż w żywicielu głównym, ale może się normalnie rozwijać,

żywiciel przypadkowy - żywiciel, w którym danego pasożyta spotyka się wyjątkowo, i w którym najczęściej nie dochodzi do pełnego rozwoju lub dłuższej przeżywalności pasożyta,

żywiciel parateniczny (rezerwowy) - organizm, w którym bytują postacie larwalne, a który nie jest konieczny do zamknięcia cyklu rozwojowego. Żywiciel ten jest zwykle związany z łańcuchem pokarmowym właściwego żywiciela i ułatwia przeniesienie pasożyta z żywiciela pośredniego do żywiciela ostatecznego. Czasami w cyklu rozwojowym pasożyta występuje kilku kolejnych żywicieli pośrednich .Przykładem żywiciela paratenicznego może być ryba dla plerocerkoidów tasiemca Diphyllobothrium latum

W fitopatologii żywiciel oznacza roślinę będącą odpowiednim siedliskiem dla patogenu lub szkodnika, stwarzająca mu korzystne warunki bytowania.

Tasiemce (Cestoda) są wewnętrznie pasożytującymi płazińcami. W ciele człowieka osiąga do 15 metrów długości. Można z niego wyleczyć za pomocą leków, dzięki czemu osłabia się go i wydala wraz z kałem. Przechodzą złożony cykl rozwojowy ze zmianą żywicieli. Żywicielami pośrednimi są bezkręgowce lub kręgowce, natomiast ostatecznymi z reguły kręgowce, u których żyją głównie w przewodzie pokarmowym. Pierwszym stadium larwalnym jest onkosfera zaopatrzona w 6 haczyków embrionalnych lub orzęsiona larwa koracidium (u Pseudophyllidea); drugie stadium larwalne może mieć rozmaitą postać.

Obwód II Żoliborz kryptonimy: "Siedemnastka", "17" (w ramach SZP),"42" (w ramach ZWZ/AK), "XXII" (od 15 czerwca 1944), "II" (od 9 sierpnia 1944), struktura Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej, działającego w konspiracji w okresie okupacji niemieckiej w Polsce oraz walczącego w powstaniu warszawskim.

Zobacz też

gospodarz

Przypisy

↑ Złotorzycka J. i wsp.: Słownik Parazytologiczny, Warszawa 1998
Buczek A. Choroby pasożytnicze. Epidemiologia, diagnostyka, objawy, Lublin 2004
Buczek A. Choroby pasożytnicze. Epidemiologia, diagnostyka, objawy, Lublin 2004