|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Od 3 do 5 proc. dzieci w wieku szkolnym cierpi na zespół deficytu uwagi i nadruchliwości (ADHD), więcej wśród nich jest chłopców niż dziewcząt - poinformowano na konferencji w Warszawie, poświęconej ADHD. Prof. Andrzej Rajewski z Kliniki Psychiatrii Dzie... Osoby, które w dzieciństwie sprawiały problemy wychowawcze są dwukrotnie bardziej narażone na przewlekłe bóle niż osoby, które były grzeczne jako dzieci - wynika z badań szkockich naukowców, które publikuje pismo "Rheumatology".
Naukowcy z Uniwer... "Zainteresowanie odczulaniem w ostatnich latach wzrasta. Jest to konsekwencja wzrostu liczby zachorowań i przekonania o skuteczności tej metody leczenia alergii - w uzasadnionych przypadkach, po prawidłowo przeprowadzonej kwa... [i]w deklaracjach - TAK
a w działaniach - ...[/i]?
Mówiąc o dzieciach i młodzieży mówimy o co 5-tym Polaku. Zdrowie tej grupy populacyjnej dziś, wyznaczać będą parametry naszego zdrowia publicznego jutro.
[size=18]Jakie ... Naukowcy na Węgrzech, których badania są finansowane ze środków unijnych, odkryli, że psy domowe i dwuletni ludzie, którzy chowają się w podobnym środowisku domowym, również w podobny sposób interpretują gesty wskazujące dorosłych. Z dr...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
...będzie gorzejCzy wiesz że...? Pavel Tigrid , urodzony jako Pavel Schönfeld (ur. 27 października 1917 w Pradze, zm. 31 sierpnia 2003 w Héricy), czeski dziennikarz, polityk i publicysta. “Svědectví” (Świadectwo) – czeski emigracyjny kwartalnik polityczno-kulturalny. W 1956 założył go w Nowym Jorku publicysta Pavel. Tigrid, przedtem współpracownik innego pisma emigracyjnego, wychodzącej na przełomie lat 40. i 50. “Skutečnosti”, i Radia Wolna Europa. Przez cały czas istnienia kwartalnika był jego redaktorem naczelnym. W 1960 redakcja przeniosła się do Paryża, a po Aksamitnej Rewolucji, w 1990, do Pragi. W 1992 pismo przestało się ukazywać. Wydano 93 numery. Znaczenie “ Svědectví” dla Czechów można porównać ze znaczeniem paryskiej “Kultury” dla Polaków. Celem pisma było stać się trybuną poglądów różnych grup czeskiej emigracji. Pismo śledziło również rozwój wydarzeń w Czechosłowacji i miało tam tajnych współpracowników. Za publikowanie w nim (pod pseudonimem) w 1967 został skazany na 5 lat więzienia prozaik J. Beneš. Mimo to w latach 70. drukowało w “ Svědectví” wielu ważnych pisarzy i publicystów samizdatowych. Duża część każdego numeru poświęcona była literaturze. Choć z czasem zaczęło się ukazywać sporo czeskich i czechosłowackich pism emigracyjnych (m.in. “Listy”, Rzym, od 1979; “Obrys”, Monachium, od 1981; “Paternoster”, Wiedeń, od 1983; “Proměny”, Nowy Jork, od 1964; “Rozmluvy”, Londyn, od 1982; “Studie”, Rzym, od 1958), “Svědectví” miało pozycję wyjątkową. Jan Pelc (ur. 15 kwietnia 1957 w Podbořanach w Czechach) – czeski pisarz. Jego najbardziej znaną powieścią jest ...a bude hůř (...będzie gorzej), opisująca czeską kontrkulturę w Czechosłowackiej Republice Socjalistycznej w latach komunizmu. ...będzie gorzej (czes. ...a bude hůř: román o třech dílech) – debiutancka powieść czeskiego pisarza Jana Pelca, mająca za tło czeski underground lat 70. XX wieku. Składa się z trzech części: Děti rodičů (Dzieci rodziców), Děti ráje (Dzieci raju), Děti cest (Dzieci dróg). Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka, Solidarność Polsko-Czeska, Solidarność Polsko-Czechosłowacka, także Solidarność Międzynarodowa (czes. Polsko-česko-slovenská Solidarita, także Polsko-československá Solidarita, słow. Poľsko-česko-slovenská Solidarita, także Poľsko-československá Solidarita, ang. Polish-Czech-Slovak Solidarity) (SPCzS) – międzynarodowy ruch społeczny opozycji demokratycznej powstały na początku lat 80. XX wielu. Od 1991 r. stowarzyszenie.
Piotr Kępiński (ur. 1964) – polski poeta i krytyk literacki. Szef działu działu Kultura w „Newsweeku" od 2008 r. Wcześniej kierował działem kultura w "Dzienniku". W latach 1997-1999 zastępca redaktora naczelnego "Czasu Kultury" oraz redaktor naczelny "Megaronu". Przez pięć lat był zastępcą szefa działu zagranicznego tygodnika "Newsweek". Publikował m.in. w "Rzeczpospolitej", "Życiu", "Tygodniku Powszechnym", "Twórczości" oraz "Dzienniku Portowym". Opublikował sześć tomów poetyckich oraz książkę Któż to opisze, któż to uciszy. Rozmowy z Wincentym Różańskim (1997). Nakładem Biura Literackiego w sierpniu 2007 ukazał się zbiór esejów Piotra Kępińskiego Bez stempla. Opowieści o wierszach. Mieszka w Warszawie. Powieść Pelca, który przebywał wówczas na emigracji w Paryżu, ukazała się w Kolonii w 1985 roku, choć jej fragment wydrukowało wcześniej wychodzące w Paryżu czeskie czasopismo "Svědectví". Książka wywołała burzliwą dyskusję wśród czeskiej emigracji oraz w kręgach czechosłowackiej opozycji; kontrowersje wywołały obecne w niej wulgaryzmy i obscena. Pavel Tigrid, krytyk literacki i wydawca "Svědectví", napisał o tych polemikach: "Wśród przeciwników są również zwolennicy likwidacji: jeśli już nie samego pisarza, to na pewno jego książki. (...) Przestrzegają przed tą lekturą niewinne dziewczęta i w ogóle młodzież, dorosłych zaś przed obrzydzeniem, jakie ogarnie ich po przeczytaniu już pierwszych stron. Osobom nastawionym patriotycznie mówi się, że oto czeski niby-pisarz »własne gniazdo kala« i lży narodową dumę. Niektórzy redaktorzy, zwykle podający się za rzeczników swobodnego przepływu idei oraz wolności słowa, wysmażyli i opublikowali notki, sens których sprowadza się do tego, że czytelnicy zapewne zrozumieją, dlaczego ich czasopisma nie będą recenzowały książki Pelca". Wydawnictwa podziemne (bibuła, drugi obieg) - wydawnictwa wydawane w krajach, w których obowiązywała cenzura (PRL, ZSRR itp.). Były to publikacje bezdebitowe, czyli bez dopuszczenia do rozpowszechniania przez stosowny urząd (w Polsce do 1989 był to Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk), ignorujące prawo autorskie. Bywały wydawane w nakładach od kilkunastu kopii do kilku a nawet kilkudziesięciu tysięcy egzemplarzy przez nielegalne ("podziemne") wydawnictwa lub przez osoby prywatne. Niektóre z takich nielegalnych instytucji po roku 1989 przekształciły się w normalnie prosperujące instytucje wydawnicze (np. "NOWA").
Underground – w znaczeniu artystycznym: twórczość "podziemna", często półamatorska, przełamująca rozmaite tabu estetyczne, społeczne, obyczajowe czy polityczne. Nierzadko powstająca poza zasięgiem twórczości głównego nurtu oraz popkultury, a czasem również cenzury. Utwory undergroundowe są to takie utwory, z których artyści nie czerpią korzyści materialnych (nie wydają płyt, nie zarabiają na nich). Piotr Kępiński określił ...będzie gorzej jako "powieść pokoleniową, jaka w Polsce nie powstała. To manifest wrażliwości i nihilizmu, wiary i zwątpienia. Piękna i jednocześnie drastyczna historia dojrzewania" i nazwał ją "arcydziełem czeskiej literatury". W Polsce ...będzie gorzej zostało wydane po raz pierwszy w 1989 roku, jeszcze w drugim obiegu, nakładem Solidarności Polsko-Czechosłowackiej. Przekładu dokonał Jan Stachowski. Edycja ta zawierała dwie części powieści Pelca: Děti rodičů i Děti ráje. W roku 1993 powieść wznowiono w tym samym tłumaczeniu, jednak wydawca – wydawnictwo Pomorze – ograniczył się jedynie do pierwszej część powieści. Kolonia (niem. Köln posłuchaj ?/i do 1919 Cöln, łac. za Rzymian najpierw: oppidum ubiorum, potem CCAA, Colonia Claudia Ara Agrippinensium, w średniowieczu: Coellen, w dialekcie kolońskim Kölle) – czwarte co do wielkości miasto niemieckie i największe w Nadrenii Północnej-Westfalii, stolica Rejencji Kolonia. Jedno z najważniejszych historycznych ośrodków kultu religijnego w Europie. Leży na zachodzie Niemiec nad rzeką Ren. Wizytówką miasta i historyczną dominantą jest gotycka katedra (Kölner Dom), siedziba arcybiskupstwa kolońskiego. Uniwersytet w Kolonii (Universität zu Köln) jest jedną z najstarszych wszechnic w Niemczech, w którym kształci się ok. 44 tys. studentów. Kolonia jest najważniejszym gospodarczym, kulturalnym i historycznym miastem Nadrenii. Położona jest na wysokości od 38 do 118 m n.p.m.
Język czeski (cs. čeština lub český jazyk) – język z grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich. Najbliżej spokrewniony jest ze słowackim, śląskim, polskim, kaszubskim oraz dwoma językami łużyckimi. W roku 2007 powstała ekranizacja kinowa ...będzie gorzej. Film wyreżyserował w czarno-białej estetyce i klimacie kina offowego Petr Nikolaev. Przypisy
Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |