1. ceremonia wręczenia Orłów - Polski Serwis Naukowy

1. ceremonia wręczenia Orłów za rok 1998, miała miejsce 21 czerwca 1999 roku w Kinie Capitol w Warszawie. Ceremonię wręczenia nagród poprowadzili Piotr Machalica i Maria Pakulnis.

Organizatorem wręczonych po raz pierwszy Polskich Nagród Filmowych było Stowarzyszenie Niezależnych Producentów Filmowych i Telewizyjnych. Nagrody wręczono w dwunastu kategoriach.

Najwięcej nominacji – po 10 – otrzymały dwa filmy: Historia kina w Popielawach w reżyserii Jana Jakuba Kolskiego oraz Kroniki domowe Leszka Wosiewicza. O osiem nagród ubiegały się również dwa tytuły: Nic Doroty Kędzierzawskiej oraz Zabić Sekala w reżyserii Vladimira Michálka. Sześć nominacji przyznano filmowi Farba Michała Rosy. Wszystkie wyżej wymienione filmy zostały nominowane w kategorii najlepszy film.

Olaf Lubaszenko, właśc. Olaf Sergiusz Linde-Lubaszenko (ur. 6 grudnia 1968 r. we Wrocławiu) – polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i producent, także wokalista i konferansjer. Związany z Teatrem Buffo.
Krzesimir Dębski (ur. 26 października 1953 w Wałbrzychu) – polski kompozytor, m.in. muzyki współczesnej i muzyki filmowej, skrzypek jazzowy i dyrygent. Lider zespołu jazzowego String Connection.

Najwięcej nagród – 4 – odebrali twórcy filmu Historia kina w Popielawach, który nagrodzony został za najlepszy film, zdjęcia, muzykę i montaż. Obraz Zabić Sekala otrzymał trzy nagrody – za najlepszy scenariusz, nagrodę dla najlepszego producenta oraz za główną rolę męską w wykonaniu Olafa Lubaszenki. Nagrodę za główną rolę kobiecą odebrała Agnieszka Krukówna za rolę w filmie Farba.

Polskie pełnometrażowe filmy fabularne dystrybuowane i wyświetlane w polskich kinach co najmniej jeden tydzień na płatnych pokazach. Każda z wymienionych produkcji kandydowała do Polskich Nagród Filmowych.
Łukasz Kośmicki (ur. 9 września 1968 r. w Szamotułach) - polski operator filmowy i telewizyjny, zajmuje się również reżyserowaniem filmów reklamowych. Absolwent Wydziału Operatorskiego i Realizacyjnego Telewizyjnej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi.

Nagrodę za osiągnięcia życia wręczono Wojciechowi Jerzemu Hasowi.

Laureaci i nominowani

Laureaci nagród wyróżnieni są wytłuszczeniem

Najlepszy film

Reżyser / Producenci − Film

Jan Jakub Kolski / Kazimierz Rozwałka – Historia kina w Popielawach

Michał Rosa / Filip Bajon – Farba

Leszek Wosiewicz / Michał Kwieciński – Kroniki domowe

Dorota Kędzierzawska / Dorota Kędzierzawska i Artur Reinhart – Nic

Vladimír Michálek / Dariusz Jabłoński – Zabić Sekala

Najlepsza reżyseria

Dorota Kędzierzawska − Nic

Michał Rosa − Farba

Jan Jakub Kolski − Historia kina w Popielawach

Leszek Wosiewicz − Kroniki domowe

Vladimír Michálek − Zabić Sekala

Najlepszy scenariusz

Jiří Křižan − Zabić Sekala

Jan Jakub Kolski − Historia kina w Popielawach

Leszek Wosiewicz − Kroniki domowe

Dorota Kędzierzawska − Nic

Zofia Miller − U Pana Boga za piecem

Andrzej Kondratiuk − Złote runo

Najlepsza główna rola kobieca

Agnieszka Krukówna − Farba

Danuta Stenka − Cudze szczęście

Grażyna Szapołowska − Kroniki domowe

Agnieszka Sitek − Zabić Sekala

Stanisława Celińska − Złote runo

Najlepsza główna rola męska

Olaf Lubaszenko − Zabić Sekala

Bartosz Opania − Historia kina w Popielawach

Krzysztof Kolberger − Kroniki domowe

Piotr Fronczewski − Łóżko Wierszynina

Marek Kondrat − Złoto dezerterów

Zbigniew Buczkowski − Złote runo

Najlepsze zdjęcia

Krzysztof Ptak − Historia kina w Popielawach

Paweł Edelman − Demony wojny wg Goi

Łukasz Kośmicki − Gniew

Paweł Edelman − Kroniki domowe

Artur Reinhart − Nic

Martin Strba − Zabić Sekala

Najlepsza muzyka

Zygmunt Konieczny − Historia kina w Popielawach

Krzesimir Dębski − Ciemna strona Wenus

Marcin Pospieszalski − Demony wojny wg Goi

Wojciech Waglewski − Kroniki domowe

Tomasz Stańko − Łóżko Wierszynina

Najlepszy montaż

Ewa Pakulska − Historia kina w Popielawach (nagroda przyznana pośmiertnie)

Wanda Zeman − Demony wojny wg Goi

Zbigniew Kostrzewiński − Farba

Elżbieta Kurkowska − Kochaj i rób co chcesz

Wanda Zeman − Kroniki domowe

Dorota Kędzierzawska i Artur Reinhart − Nic

Jadwiga Zajicek − U Pana Boga za piecem

Jiri Brozek − Zabić Sekala

Elżbieta Kurkowska − Złoto dezerterów

Najlepsza scenografia

Przemysław Kowalski − Kroniki domowe

Janusz Sosnowski − Billboard

Tadeusz Kosarewicz − Farba

Wojciech Saloni-Marczewski − Historia kina w Popielawach

Marcin Jarnuszkiewicz − Łóżko Wierszynina

Magdalena Kujszczyk − Nic

Najlepszy dźwięk

Lech Brański − Kochaj i rób co chcesz

Paweł Łuczyc-Wyhowski i Marek Wronko − Ciemna strona Wenus

Andrzej Żabicki − Historia kina w Popielawach

Barbara Domaradzka − Nic

Katarzyna Dzida − U Pana Boga za piecem

Wiesław Znyk − Złoto dezerterów

Najlepszy producent

Dariusz Jabłoński − Zabić Sekala

Filip Bajon − Farba

Kazimierz Rozwałka − Historia kina w Popielawach

Michał Kwieciński − Kroniki domowe

Dorota Kędzierzawska i Artur Reinhart − Nic

Tadeusz Chmielewski − U Pana Boga za piecem

Iga Cembrzyńska − Złote runo

Nagroda za osiągnięcia życia

Wojciech Jerzy Has

Farba – polski film w reżyserii Michała Rosy. Główną bohaterką jest tytułowa Farba (Agnieszka Krukówna) – dziewczyna, której świat wykreowały kolorowe czasopisma i telewizja. Swoim zachowaniem niejednokrotnie szokuje otoczenie – bez skrępowania mówi o seksie, do nowo poznanych ludzi mówi na "ty". Towarzyszy jej "Cyp" (Marcin Władyniak); to chłopak diametralnie różny: wychowany w katolickiej rodzinie jest spokojny, cichy i uczciwy. Mimo wszystko towarzyszy Farbie w jej przedsięwzięciach, których cel jest jasny: zdobyć pieniądze.
Kochaj i rób co chcesz (ang. Love and Do What You Want) – polsko-amerykańska komedia romantyczna wyprodukowana w 1997 roku w reżyserii Roberta Glińskiego. Zdjęcia do filmu powstały głównie w Parysowie

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)