Seleucydzi lub też Seleukidzi - dynastia hellenistyczna wywodząca się od jednego z dowódców Aleksandra Wielkiego, Seleukosa, który w wyniku wojen diadochów został władcą (w 312 p.n.e.) wielonarodowego, ogromnego imperium rozciągającego się od Azji Mniejszej na zachodzie do granic Indii na wschodzie. Już w III wieku p.n.e. w państwie pojawiły się tendencje separatystyczne, które skutkowały stopniowym zmniejszaniem się terytorium. Imperium Seleucydów przetrwało do roku 63 p.n.e., kiedy Pompejusz przyłączył jego resztki (obejmujące już tylko Syrię i Cylicję) do Rzymu (tereny wschodnie opanowali Partowie w II wieku p.n.e.).

Edom – kraina historyczna leżąca na terenie dzisiejszego Izraelu i Jordanii, zamieszkiwana przez Edomitów. w X w. p.n.e. czasowo podbita przez Izrael. Imię praojca Edomitów to Ezaw, brat ojca Izraelitów Jakuba (Izraela).

Seleukos V Filometor (ur. 145 p.n.e., zm.125 p.n.e.) - król Syrii z dynastii Seleukidów, panujący w latach 126 p.n.e.-125 p.n.e.. Syn Demetriusza II Nikatora i Kleopatry Thea. Określenie Filometor w języku greckim oznacza kochający matkę.