13 posterunek - Polski Serwis Naukowy

13. posterunek – polski sitcom w reżyserii Macieja Ślesickiego. Pierwsza seria serialu powstawała w latach 1997-1998, druga, emitowana jako 13. posterunek II, w roku 2000. Serial ten wyprodukowany i emitowany był w Canal+. Pierwsza seria powstała przy współpracy telewizji Polsat, drugą Canal+ wyprodukował we własnym zakresie. Pierwszą serię nadawał Polsat, druga zaś trafiła do TVN. W roku 2007 odcinki pierwszej serii zostały wydane przez firmę Mayfly jako pakiet 5 DVD.

Olaf Lubaszenko, właśc. Olaf Sergiusz Linde-Lubaszenko (ur. 6 grudnia 1968 r. we Wrocławiu) – polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i producent, także wokalista i konferansjer. Związany z Teatrem Buffo.
Aleksander Mikołajczak (ur. 1953) – polski aktor teatralny, filmowy i dubbingowy. Ukończył PWST w Krakowie w 1976 r. Rok później, otrzymał dyplom. Pracował w Teatrze Dramatycznym w Legnicy (1977-1978), Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu (1978-1979), Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi (1979-1983), Teatrze Nowym w Warszawie (1983-1989), Na Kresach w Suwałkach (1990-1991). Jest ojcem aktorki Izabelli Miko.

Opis

Akcja serialu toczy się na posterunku policji o numerze 13. Jego załoga to:

nadpobudliwy posterunkowy Cezary Cezary, robiący mnóstwo dziwnych rzeczy, mający wiele szalonych pomysłów, które wprowadza w życie;

niedowidzący Stępień, były funkcjonariusz policji w komórce kryminalnej. Miał problemy z alkoholem i żoną;

umięśniony Arnold (ps. Arnie), wielki fan Arnolda Schwarzeneggera, niegrzeszący inteligencją;

Luksus, przyjaciel Arniego z batalionu interwencyjnego, uważający się za uwodziciela.

uczuciowa Kasia, zakochana w Czarku;

Zofia Zoficka, romansująca z komendantem, zastąpiona w dalszej części serialu przez swoją imienniczkę.

Pieczę nad całą załogą sprawuje komendant Władysław Słoik, mający obsesję na punkcie swojego psa, Pershinga (rasy buldog angielski).

Andrzej Adam Zaorski (ur. 17 grudnia 1942 w Piaskach koło Lublina) – polski aktor i artysta kabaretowy, występujący w telewizji, filmie i teatrze, a także w radiu. Syn Tadeusza Zaorskiego, starszy brat Janusza Zaorskiego.
Nadkomisarz Policji (nadkom.) – stopień oficerski w Policji. Nadanie wyższego stopnia nie może nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu nadkomisarza 4 lat. Odpowiednik wojskowego stopnia kapitana oraz starszego kapitana w Państwowej Straży Pożarnej.

Posterunek często odwiedzają:

siostra Czarka – Agnieszka,

dwójka inspektorów – Kot i Pieżchała

prostytutka Jola, była dziewczyna Czarka.

Posterunek umiejscowiony jest w jednej z dzielnic Warszawy, w pobliżu torów kolejowych, niedaleko fikcyjnych ulic Kawalerowicza, Lubaszenki, Hoffmana i Zanussiego. W skład budynku wchodzą:

Główne pomieszczenie – tutaj mieszczą się biurka członków załogi, gdzie przyjmuje się interesantów. Tuż przy drzwiach znajduje się ławka-poczekalnia. Tu również stoi szafa, w której policjanci tradycyjnie ukrywają "trupy", a także wielkich rozmiarów stół bilardowy Moby Dick, który Czarek kazał kupić w pierwszym odcinku

Kuchnia – gdzie policjanci jedzą posiłki; znajduje się tu m.in. toster, ekspres do kawy oraz automat z kawą i zlew do zmywania naczyń

Ubikacja – z dwoma kabinami. Od pewnego momentu drzwi w drugiej kabinie zostają wymienione na zacinające się drzwi pancerne, a na wejściu do ubikacji wisi plakat z kobietą.

Schron – do schronu policjanci wrzucają mnóstwo rzeczy, których nie chcą sprzątać, a także "trupy" oraz osoby, które chcą ukryć; tu często przez przypadek wpadają też różni ludzie. Jest to też miejsce, w którym przechowuje się wódkę.

Gabinet komendanta – tutaj urzęduje Komendant oraz jego pies Pershing, którego oprawiona fotografia zawsze stoi na biurku.

Cele – posterunek mieści dwie cele; jedna z nich przez pewien czas używana była przez Kasię w ramach mieszkania, czasem sypia w niej też bezdomny Janek. Na ścianie wisi plakat ostrzegający przed piciem alkoholu

Magazyn – w którym policjanci trzymają m.in. wózek inwalidzki.

Akcja serialu praktycznie toczy się wyłącznie w obrębie posterunku. Wyjątkami były sceny:

Starszy sierżant Policji (st. sierż.) – stopień podoficerski w Policji. Na stopień ten mianuje komendant wojewódzki Policji. Nadanie wyższego stopnia nie może nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w stopniu starszego sierżanta 2 lat. Odpowiednik wojskowego stopnia starszego sierżanta oraz starszego ogniomistrza w Państwowej Straży Pożarnej.
Maciej Kowalewski (ur. 30 lipca 1969 w Kole) – polski aktor teatralny, telewizyjny i filmowy, scenarzysta, pisarz, dramatopisarz i reżyser teatralny, dyrektor naczelny i artystyczny warszawskiego Teatru Na Woli (od lipca 2007).

scena, w której reporterka Mirella Ciapara przeprowadza wywiad z ministrem w studio telewizyjnym (seria I, odc. 11)

scena, w której wieczorem Czarek żegna się z Kasią na lotnisku. W oddali widać odlatujący samolot.

scena, w której Czarek dzwoni do Joli, ekran dzieli się na pół, widzimy prawdopodobnie jej mieszkanie (seria II)

scena, w której Rysio prowadzi akcję na ulicy (seria II)

scena, w której widzimy szefa sił specjalnych w swojej siedzibie (seria I, odc. 18)

scena, w której Rysio szuka ładunku wybuchowego w szpitalu (seria II)

inne sceny, które toczą się w wyobraźni policjantów, m.in. komendant wyrzucany na śmietnik lub odpoczywający na urlopie z Pershingiem (seria II)

Barbara Burska (ur. 6 maja 1947 w Warszawie) – polska aktorka filmowa i teatralna. Związana z teatrami warszawskimi: Ludowym (1971-74), Narodowym (1974-75), Na Woli (1975-87), Kwadrat (1987-89).
Jolanta Grusznic (ur. 31 marca 1955 w Warszawie) – polska aktorka teatralna, filmowa i dubbingowa. W 1978 roku ukończyła PWST w Warszawie. Jej debiut teatralny odbył się 4 lipca 1978 roku. Aktorka w latach 1978-1985 występowała w Teatrze Nowej Warszawy, w latach 1985-1990 w Teatrze Narodowym w Warszawie. Obecnie jest aktorką warszawskiego Teatru Nowego.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)