Tablica upamiętniająca 16 karmelitanek na paryskim cmentarzu Picpus

16 karmelitanek z Compiègne we Francji zgilotynowanych w Paryżu 17 lipca 1794 r. w czasie rewolucji francuskiej. Zostały one zaliczone w poczet błogosławionych katolickich.

Historia

Karmelitanki te mieszkały w klasztorze w Compiègne. W 1792 r. został on zamknięty przez władze rewolucyjne. 14 września 1792 r., zgodnie z decyzją władz, zakonnice opuściły klasztor i założyły świeckie ubrania. Podzieliły się na 4 grupy mieszkające w niezbyt odległych od siebie domach. Przez kolejne 2 lata żyły w nich przestrzegając, w miarę możliwości, zasady zakonne. Ponieważ karmelitanki są zakonem klauzurowym więc tylko „siostry zewnętrzne” kupowały potrzebne produkty i rozdzielały pomiędzy domami. W 1794 r. karmelitanki oskarżono o życie we wspólnocie zakonnej. Zostały aresztowane 22 czerwca i uwięzione w byłym klasztorze wizytek. 12 lipca przewieziono je do więzienia Conciergerie w Paryżu, a 5 dni później skazano na śmierć. Zostały zgilotynowane 17 lipca na Place du Trône Renversé (obecnie Place de la Nation). Poszły na gilotynę śpiewając Salve Regina. Jako ostatnia została stracona matka przełożona (co stało się na jej prośbę, gdyż chciała umacniać siostry). Ciała zakonnic wrzucono do dołu z piaskiem na paryskim cmentarzu Picpus, w którym w późniejszym czasie doliczono się 1298 ofiar terroru rewolucji, tak że właściwie nie było szans na odnalezienie ich relikwii.