|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Nagrodę Nobla 2010 w dziedzinie medycyny i fizjologii otrzymał brytyjski fizjolog Robert G. Edwards za opracowanie metody zapłodnienia pozaustrojowego (in vitro), dzięki której w 1978 r. przyszło na świat pierwsze "dziecko z probówki", d... 11 stycznia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego odbędzie się spotkanie pod tytułem "Czy nagroda Nobla dla Liu Xiaobo może zmienić Chiny?". Spotkanie organizują: Centrum Studiów Polska-Azja oraz Interdyscyplinarne Koło Naukowe Dyplom... Prof. Karol Grela z Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego o przyznaniu Nagrody Nobla w dziedzinie chemii za opracowanie nowych metod pozwalających tworzyć skomplikowane cząsteczki organiczne, imitujące te, które występują w naturze:"Uważam, że... Blisko 13 tys. zakażeń wirusem HIV i ponad 2,3 tys. zachorowań na AIDS wykryto w Polsce od początku epidemii w połowie lat 80. Szacuje się, że zakażeń jest co najmniej dwa razy więcej. 1 grudnia obchodzimy Światowy Dzień AIDS. Od 1985 r., ... Ostatnie posiedzenie Komisji Krajowej przebiegało w gorącej atmosferze. Członkowie najwyższego statutowego ciała „Solidarności” mieli poczucie, że polityka szukania kompromisu z władzami komunistycznymi nie sprawdza się... Piotr O...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
1980 w literaturzeCzy wiesz że...? Literacka Nagroda Nobla uważana jest za najbardziej prestiżową międzynarodową nagrodą literacką na świecie. Ustanowiona razem z czterema innymi nagrodami przez Alfreda Nobla w testamencie z 1895, jest przyznawana od 1901. Waldemar Łysiak (ur. 8 marca 1944 w Warszawie) (używał następujących pseudonimów literackich Valdemar Baldhead, Archibald, Mark W. Kingden, Rezerwowy Ł.) – polski pisarz i publicysta, napoleonista. Właściciel prywatnych zbiorów bibliofilskich, zawierających m.in. rękopisy wierszy Norwida oraz jedyny istniejący pierwodruk Trenów Kochanowskiego. Ojciec Tomasza Łysiaka, dziennikarza radiowego i aktora. Helmut Kajzar (ur. 18 sierpnia 1941 r. w Bielsku-Białej, zm. 21 sierpnia 1982 r. we Wrocławiu) – dramaturg, reżyser teatralny, teoretyk teatru. Twórca koncepcji "teatru metacodziennego" (lub "metacodzienności"). Reżyser wielu sztuk Tadeusza Różewicza. Wydarzenia literackie w 1980 roku. Haruki Murakami (jap. 村上春樹, Murakami Haruki, ur. 12 stycznia 1949 w Kioto) – popularny współczesny japoński pisarz, eseista i tłumacz literatury amerykańskiej.
Jan Drzeżdżon (kaszb: Jan Drzéżdżón) (ur. 16 maja 1937 w Domatowie, zm. 22 sierpnia 1992 w Gdańsku) – pisarz, tworzący w języku polskim i kaszubskim. Bohumil Hrabal (ur. 28 marca 1914 w Brnie, zm. 3 lutego 1997 w Pradze), czeski pisarz, uważany za znaczącego twórcę światowej literatury XX wieku. Jego książki zostały przetłumaczone na ponad 25 języków. Według jego opowiadań powstało kilka filmów, z których najbardziej znane są Pociągi pod specjalnym nadzorem Jiříego Menzla (Oscar za najlepszy film nieanglojęzyczny).
Lucjan Wilhelm Wolanowski, właściwie Lucjan Kon, pseud. Wilk; Waldemar Mruczkowski; W. Lucjański; (L.W.); lu; Lu; (lw); WOL. (ur. 26 lutego 1920 w Warszawie, zm. 20 lutego 2006 w Warszawie) – polski pisarz, reporter, podróżnik i tłumacz. WydarzeniaNowe książkiNowe dramatyNowe poezjeNowe prace naukoweUrodzili sięZmarliNagrodyGustaw Herling-Grudziński (ur. 20 maja 1919 r. w Skrzelczycach, zm. 4 lipca 2000 r. w Neapolu) – pisarz, eseista, krytyk literacki, dziennikarz, żołnierz, więzień łagrów.
Romain Gary, właśc. Roman Kacew (ros. Роман Кацев), znany również pod pseudonimem Émile Ajar (ur. 8 maja 1914 w Moskwie, zm. 2 grudnia 1980 w Paryżu) – francuski pisarz pochodzenia żydowskiego, scenarzysta i reżyser filmowy, dyplomata.
Czy wiesz że...? beta Wiesław Andrzejewski - (ur. 8 czerwca 1931 - zm. 24 kwietnia 1993) polski prozaik, reportażysta.
Urodził się i mieszkał w Szczecinie. Tam też studiował w PSM. W latach 1950-1952 pracował jako marynarz. Debiutował w 1946 na łamach miesięcznika "Żeglarz" jako prozaik. W latach 1956-1965 był redaktorem gazety "Kurier Szczeciński"
Shūsaku Endō (jap. 遠藤周作, Endō Shūsaku, ur. 27 marca 1923, zm. 29 września 1996) – japoński pisarz tworzący swoje utwory z perspektywy japońskiego katolika.
Włodzimierz Siemionowicz Wysocki (właśc. Владимир Семёнович Высоцкий, Władimir Wysocki) (ur. 25 stycznia 1938, zm. 25 lipca 1980) – aktor, pieśniarz, poeta rosyjski. Jako aktor zyskał sławę swoimi kreacjami w Teatrze na Tagance oraz kilkoma rolami filmowymi. Dla większości był przede wszystkim pieśniarzem. Śpiewał niskim, ochrypłym barytonem, przy akompaniamencie gitary (później również z orkiestrą) pieśni trudne, wymagające kunsztu aktorskiego i ekspresji. Pierwotnie pod wpływem twórczości Okudżawy, dość szybko znalazł własną drogę wyrazu. Enfant terrible radzieckiej sceny rozrywkowej, nigdy nie zyskał uznania w oczach władz radzieckich.
Nagroda Goncourtów, Nagroda Goncourt (fr. Prix Goncourt) - francuska nagroda literacka, którą ufundował w 1896 w swoim testamencie francuski pisarz Edmond de Goncourt. Towarzystwo Literackie jego imienia powstało oficjalnie w 1902, a nagroda została wręczona po raz pierwszy 21 grudnia 1903.
Robert Ludlum (ur. 25 maja 1927 w Nowym Jorku, zm. 12 marca 2001 w Naples na Florydzie), amerykański pisarz, aktor i producent; autor 27 powieści sensacyjnych, odtwórca ról w ok. 200 sztukach telewizyjnych, założyciel teatru Playhouse-on-the-Mall. Według różnych źródeł, jego powieści zostały opublikowane w 290-500 milionach egzemplarzy w 32 językach na terenie 40-50 krajów.
Milton Friedman (ur. 31 lipca 1912 w Nowym Jorku, zm. 16 listopada 2006 w San Francisco) – ekonomista amerykański, twórca monetaryzmu, laureat nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1976 roku. Zdecydowany obrońca i propagator wolnego rynku. W książce Kapitalizm i Wolność proponował minimalizację roli rządu w gospodarce wolnorynkowej, w celu zapewnienia politycznej stabilności i wolności. Jego książka Wolny wybór odegrała wielką rolę w kształtowaniu postaw antysocjalistycznych.
Donato Baldi ofm (1888-1965) - włoski biblista katolicki, palestynolog, historyk, franciszkanin. W latach 1938-1940 oraz 1950-1963 pełnił funkcję dyrektora Franciszkańskiego Studium Biblijnego w Jerozolimie. Autor Enchiridion Locorum Sanctorum (wyd. 1935) oraz Historycznego atlasu biblijnego (wyd. 1955). Wydawca jednego z poczytniejszych przewodników po Ziemi Świętej, przetłumaczonego również na język polski. Pełnił funkcję konsultanta w czasie obrad Soboru Watykańskiego II. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |