|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: O wynikach badań polskich archeologów na stanowisku Tell el-Farcha w Egipcie opowie 18 października w Krakowie prof. Krzysztof Ciałowicz. Spotkanie odbędzie się w ramach Kawiarni Naukowej Polskiej Akademii Umiejętności, organizowanej przez PAU wspólnie z "Dziennikiem Po... Powojenna historia Wojska Polskiego, jego uwikłanie polityczne i wpływ na życie społeczno-polityczne to tematy konferencji, która rozpocznie się w czwartek we Wrocławiu. Sympozjum zorganizowały wrocławski IPN oraz Instytut Historyczny Uniwers... Tatrzańskie jelenie zeszły w poszukiwaniu pożywienia na niższe regle, biebrzańskie łosie przeniosły się z bagien do lasów, a bieszczadzkie niedźwiedzie przygotowują się w gawrach do zimowego snu. Dzikie zwierzęta świetnie sobie radzą - uspokajają eko... Zwiększają się możliwości leczenia rzadkiej, ciężkiej choroby dzieci - młodzieńczego idiomatycznego zapalenia stawów w tzw. postaci uogólnionej. O nowych perspektywach terapii poinformowano na piątkowej konferencji prasowej w Warszawie. Choroby reumatyczne u dzieci ... Zmiany klimatu dają o sobie znać we wszystkich zakątkach planety zarówno nad, jak i pod powierzchnią Ziemi. Jednym z obszarów najbardziej wrażliwych na zmiany temperatury jest Arktyka, a naukowcy mają nadzieję pogłębić wiedzę na temat jak najlepszego sposobu ochrony tego regionu...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 19 Dywizjon Artylerii CiężkiejCzy wiesz że...? Łowicz - miasto, gmina miejska w województwie łódzkim, w powiecie łowickim (siedziba władz powiatu) nad rzeką Bzurą, na północnym skraju Równiny Łowicko-Błońskiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa skierniewickiego. Stanowisko ogniowe (SO) - miejsce zajęte lub przygotowane do zajęcia przez broń w celu prowadzenia z niego ognia. Jest to również rejon zajęty lub przygotowany do zajęcia przez działo do wykonania zadań ogniowych. Artyleria ciężka - dawniej, artyleria wyposażona w armaty na naboje kalibru 100-155 mm i haubice kalibru 150-200 mm. Charakteryzowała się dużą donośnością i siłą wystrzeliwanych pocisków. Działa artylerii ciężkiej miały ciąg mechaniczny, lub były samobieżne. 19 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (19 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego. Dywizjon został sformowany w sierpniu 1939 roku, w Wilnie, przez 3 Pułk Artylerii Ciężkiej z przeznaczeniem dla 19 Dywizji Piechoty. W jego skład weszły dwie trzydziaławe baterie: armat 105 mm i haubic 155 mm kpt. Stanisława Totta. Działania bojowe28 sierpnia 1939 roku dywizjon załadował się na transporty kolejowe i odjechał do rejonu Łowicz - Sochaczew. W rejonie Tomaszowa Mazowieckiego wszedł w ugrupowanie 19 Dywizji Piechoty. Zgodnie z wcześniejszymi rozkazami dywizja zorganizowała tam obronę. Już jednak w nocy z 3 na 4 września była w marszu do nowego rejonu w rejonie Piotrkowa. Tam obsadziła nowe pozycje obronne. 19 dac . zajął stanowiska ogniowe w rejonie Meszcze. Stąd od świtu 5 września, współdziałając z II/19 pal działał na korzyść 86 pułku piechoty. Pierwsze natarcie niemieckich czołgów zostało zatrzymane. Po południu obrona 86 pp została przełamana, a baterie dywizjonu poniosły poważne straty od lotnictwa nieprzyjaciela. Dowódca piechoty dywizyjnej 19 DP nakazał wycofanie w kierunku na Pilicę. Nocny marsz spowodował, że 6 września porządkowano oddziały w lasach koła Barkowic Mokrych. Cały czas trwały bombardowania z powietrza. Wieczorem i pod osłoną nocy większość oddziałów przeprawiła się przez Pilicę. Baterie artylerii ciężkiej szukały objazdów, a most w Sulejowie nie był czynny. Po raz kolejny nastąpiło pomieszanie oddziałów. Dywizjon połowę swoich dział stracił na stanowiskach ogniowych. Pozostałe musiał pozostawić w wyniku stopniowego wybicia wszystkich koni. Żołnierze niewielkimi grupami w nieładzie przebijali się ku Wiśle. Ugrupowanie wojsk - celowe i zgodne z zamiarem przewidywanej lub prowadzonej walki, bitwy i operacji rozmieszczenie pododdziałów, oddziałów i związków taktycznych w ustalonych odstępach i odległościach, frontem w określonym kierunku, zapewniające optymalne wykorzystanie możliwości taktyczno - operacyjnych i bojowych oraz współdziałanie rodzajów wojsk i sił zbrojnych dla osiągnięcia zamierzonych celów i wykonania zadań przy minimalnych stratach własnych.
Przypisy
BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
