1 Dywizja Lotnictwa Bombowego - Polski Serwis Naukowy

1 Dywizja Lotnictwa Bombowego (1 DLB) – związek taktyczny lotnictwa bombowego ludowego Wojska Polskiego.

Dywizję sformowano na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa WP z 31.10.1944 jako związek taktyczny 1 Mieszanego Korpusu Lotniczego. Utworzono ją w Mirgorodzie, Kirowogradzie i Kazaniu z przekazanych z Armii Czerwonej trzech pułków lotniczych oraz dowództwa 184 Dywizji Lotnictwa Bombowego.

Jak-1 (ros. Як-1) – radziecki samolot myśliwski z 1940 roku. Był pierwszym z rodziny samolotów myśliwskich powstałych w biurze konstrukcyjnym Jakowlewa, stanowiących podstawowe myśliwce radzieckie okresu II wojny światowej. Z Jaka-1 wywodziły się myśliwce Jak-3, a w ramach drugiej równoległej gałęzi rozwoju, myśliwce Jak-7 i Jak-9.

Związek taktyczny (do 1945 używano także określenia wielka jednostka) – jednostka organizacyjna wojska przeznaczona do prowadzenia wspólnych działań bojowych. Związki taktyczne występują zazwyczaj we wszystkich rodzajach sił zbrojnych. Wyróżnia się wśród nich:

Od chwili sformowania do momentu zakończenia wojny dywizja prowadziła szkolenie bojowe. W walkach nie wzięła udziału. Po zakończeniu działań wojennych dywizja została przebazowana do kraju na lotniska w Sochaczewie i Sannikach.

W 1946 dywizję rozformowano pozostawiając 3 Pułk Lotnictwa Bombowego, który przemianowano na 7 Pułk Lotnictwa Bombowego.

Skład dywizji w 1944

Dowództwo dywizji

3 Pułk Lotnictwa Bombowego

4 Pułk Lotnictwa Bombowego

5 Pułk Lotnictwa Bombowego

40 Kompania Łączności

klucz dowództwa dywizji

Stan etatowy dywizji: 1036 żołnierzy. Uzbrojenie: 105 samolotów, w tym: 96 bombowców Pe-2, 1 myśliwiec Jak-1, 1 myśliwiec Jak-7, 7 samolotów łącznikowych Po-2.

Jak-7 (ros. Як-7) – radziecki samolot myśliwski i szkolno-treningowy z czasów II wojny światowej, powstały w biurze konstrukcyjnym Jakowlewa. Wywodził się z konstrukcji myśliwca Jak-1, a z kolei jego rozwinięciem był Jak-9.

Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – nieoficjalna nazwa używana dla określenia części Wojska Polskiego utworzonej podczas II wojny światowej w latach 1943–1944 na terytorium ZSRR, a następnie wywodzących się z niej sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w okresie 1944–1952 i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1952–1989.

Dowództwo dywizji w 1944

dowódca dywizji - ppłk Michał Martynow

szef sztabu - ppłk Mikołaj Kulin

Bibliografia

Izydor Koliński, Lotnictwo Polski Ludowej, Wyd. MON, Warszawa 1987;

Izydor Koliński, Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo), Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych, Warszawa 1978.