2 Pułk Artylerii Ciężkiej - II RP

Ten artykuł dotyczy 2 Pułku Artylerii Ciężkiej WP II RP. Zapoznaj się również z: 2 Pułk Artylerii Ciężkiej.

2 Pułk Artylerii Ciężkiej Ziemi Chełmskiej im. Hetmana Jana Zamoyskiego (2 pac) - oddział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

Pułk został sformowany w 1921 roku, w garnizonie Chełm. W 1938 roku otrzymał nazwę wyróżniającą "Ziemi Chełmskiej" i imię patrona hetmana wielkiego koronnego Jana Zamoyskiego . Od 1929 roku oddział był podporządkowany dowódcy 2 Grupy Artylerii.

Pułk w kampanii wrześniowej

Mobilizacja

Dowódca (ang. commander) - stanowisko etatowe w wojsku, żołnierz stojący na czele rodzaju sił zbrojnych, związku taktycznego, oddziału lub pododdziału. Posiada określone prawa (wydawanie rozkazów oraz nadzór nad ich wykonawstwem). Jest organizatorem działań bojowych podległych wojsk (żołnierzy) oraz dowodzi nimi w czasie ich trwania.
Kutno – miasto i gmina miejska w centralnej części Polski, w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim nad rzeką Ochnią (dopływem Bzury). Siedziba władz powiatu oraz władz gminy wiejskiej Kutno. Powstało na przełomie XIII i XIV wieku, prawa miejskie do 1432 i ponownie po 1766.

Pułk był jednostką mobilizującą. Zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" sformował:
W dniach 14-16 sierpnia 1939 roku, w mobilizacji alarmowej:

I dywizjon 2 Pułku Artylerii Ciężkiej Typ I dla Grupy Odwodów "Wyszków"

Dywizjon Artylerii Ciężkiej Typ II Nr 13 dla 13 DP

Pluton Taborowy Nr 13 dla 13 DP

Dywizjon Artylerii Ciężkiej Typ II Nr 27 dla 27 Dywizji Piechoty

Pluton Taborowy Nr 27 dla 27 DP

Od dnia 31 sierpnia 1939 roku, w I rzucie mobilizacji powszechnej:

Jednostka mobilizująca - w nomenklaturze używanej w Wojsku Polskim jest to jednostka wojskowa istniejąca w czasie pokoju, która w czasie mobilizacji uzupełnia się lub przeformowuje według etatu czasu wojennego (uzupełnia się żołnierzami rezerwy, pojazdami z gospodarki narodowej) oraz taka, której powierzono zadania związane z mobilizacyjnym rozwinięciem innych jednostek wojskowych. Jednostka mobilizująca odpowiada za zmobilizowanie (sformowanie od nowa) jednostek wojskowych (jednostka mobilizowana) nakazanych przez Szefa Sztabu Generalnego WP.
Chełm (ukr., ros. Холм – Chołm) – miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce. Znajduje się na południowy wschód od Lublina, na północ od Zamościa oraz na południe od Białej Podlaskiej, w odległości 25 km od granicy z Ukrainą. Leży nad rzeką Uherką, lewym dopływem Bugu.

Dowództwo 2 Pułku Artylerii Ciężkiej dla Armii Odwodowej "Prusy"

II dywizjon 2 Pułku Artylerii Ciężkiej Typ I dla Armii Odwodowej "Prusy"

Dywizjon Artylerii Ciężkiej Typ II Nr 3 dla 3 DP Leg.

Pluton Taborowy Nr 3 dla 3 DP Leg.

Od dnia 4 września 1939 roku, w II rzucie mobilizacji powszechnej, rozpoczęto mobilizację:

Ziemia chełmska (Chełmszczyzna) stanowiła eksklawę, czyli oddzielną część województwa ruskiego, będąc zupełnie od niego odciętą przez województwo bełskie. Graniczyła na północy z województwem brzeskolitewskim, a część tej granicy na lewym brzegu Bugu stanowiła rzeczka Włodawka. Na wschód, przechodząc daleko za prawy brzeg Bugu, graniczyła z Wołyniem. W części zabużańskiej leżał Opalin, Luboml, i najdalej, bo na samym krańcu północo-wschodnim ziemi, położone Ratno i Datyń. Na południu ziemia chełmska graniczyła z województwem bełskim, posiadając na jego terenie własną enklawę – Hrubieszów, a na zachodzie z województwem lubelskim. Bug przecinał ziemię chełmską na dwie nierówne części, a Wieprz brał początek na południowym jej krańcu przy granicy województwa bełskiego. W mniejszej części, zabużańskiej, miała swoje źródła rzeka Prypeć i znajdowało się kilka sporych jezior – Tur, Pulmo, Świtaskie (czyli Świtiach), Łuna, Biała. System prawny w oparciu o prawo magdeburskie.
Mobilizacja – przejście sił zbrojnych państwa z etatu pokojowego na organizację stanu wojennego, przekształcenie gospodarki pokojowej w gospodarkę wojenną oraz dostosowanie administracji państwowej dla potrzeb wojny.

Ośrodka Zapasowego Artylerii Ciężkiej Nr 1

Plutonu Marszowego Artylerii Ciężkiej Typ I Nr 2

Polowego Szpitala Weterynaryjnego Nr 21

Polowego Szpitala Weterynaryjnego Nr 22

Działania bojowe

Dywizjony "wojennego" 2 pac w okresie kampanii wrześniowej działały na różnych obszarach operacyjnych.

I dywizjon opuścił Chełm przed 1 września i transportem kolejowym udał się w obszar działania Armii Pomorze. Zajął stanowiska w rejonie Inowrocławia i do 5 września nie brał udziału w walkach. 6 września został przydzielony do 4 DP. W jej ugrupowaniu przegrupował się w rejon Kutna. 14 września po raz pierwszy (i jedyny) wspierał natarcie oddziałów dywizji na Dąbkowice. 17 września dywizjon znalazł się wraz z całą artylerią dywizji w okrążeniu. W wyniku dużych strat od lotnictwa żołnierze poddali się.

Garnizon – to stałe miejsce stacjonowania danej jednostki wojskowej w czasie pokoju. Funkcje garnizonu pełnią najczęściej miasta, miasteczka, forty, zamki, czy osady. Miasto garnizonowe to powszechne określenie miasta, w którym wybudowano koszary.
Oficerowie - polski serial telewizyjny, emitowany od 24 września do 17 grudnia 2006 roku w TVP2, na który składa się 13 odcinków emitowanych w TVP i jednego specjalnego (czternasty), dostępnego tylko przez internet wraz z trzema różnymi zakończeniami. Serial jest kontynuacją serialu Oficer. We wrześniu 2008 roku TVP 2 rozpoczęła emisję kontynuacji Oficerów - serial Trzeci oficer.

Dowództwo 2 pac i II dywizjon haubic 155 mm pierwotnie przeznaczone były do Armii Prusy. Z powodu dramatycznego rozwoju wypadków na obszarze armii gen. Dąb-Biernackiego, 2 pac (bez I dac) skierowano da Dęblina, a następnie do formującej się nowej armii w rejonie Chełmna. Rejon do działań osiągnięto 14 września.

Jan Sariusz Zamoyski (Jan Zamojski) herbu Jelita, (ur. 1542, zm. 1605) – polski szlachcic, magnat, sekretarz królewski od 1565, podkanclerzy koronny od 1576, kanclerz wielki koronny od 1578 i hetman wielki koronny Rzeczypospolitej Obojga Narodów od roku 1581. Generalny starosta krakowski w latach 1580-1585, starosta bełski, międzyrzecki, krzeszowski, knyszyński, tykociński i dorpacki. Doradca króla Zygmunta II Augusta i Stefana Batorego. Główny przeciwnik sukcesora po Batorym, Zygmunta III Wazy.
Dowództwo – zespół ludzi, wraz z dowódcą, zajmujących się kierowaniem formacją wojskową lub zespołem ludzi. Najczęściej stosowane w terminologii wojskowej, rzadziej w terminologii cywilnej.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)