31 Dywizja Piechoty - III Rzesza - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy 31 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zapoznaj się również z: 31 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.

31 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana na mocy rozkazu 1 października 1936 roku, miejsce stacjonowania sztabu Brunszwik. Stacjonowała w XI. Okręgu Wojskowym.

Struktura organizacyjna

Struktura organizacyjna w sierpniu 1939 roku:

12. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, III. batalionu, 13. kompanii dział, 14. kompanii przeciwpancernej oraz rezerwowego batalionu – Halberstadt, I. batalionu i rezerwowego batalionu – Blankenburg, II. batalionu – Quedlinburg;

17. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, I., II. batalion oraz rezerwowego batalionu – Brunszwig, III. batalionu – Gloslar;

82. pułk piechoty: miejsce postoju sztabu, I., II. batalionu oraz II. rezerwowego batalionu – Getynga, III. batalionu – Northeim, I. rezerwowego batalionu – Osterode;

31. pułk artylerii: miejsce postoju sztabu, I. i II. dywizjonu – Halberstadt, III. dywizjonu – Getynga;

I. dywizjon 67. pułku artylerii ciężkiej: miejsce postoju – Brunszwig;

31. batalion pionierów: miejsce postoju – Höxter;

31. oddział przeciwpancerny: miejsce postoju – Brunszwig;

31. oddział łączności: miejsce postoju – Brunszwig;

31. oddział obserwacyjny: miejsce postoju – Brunszwig;

Struktura organizacyjna w styczniu 1940 roku:

12., 17. i 82. pułk piechoty, 31. pułk artylerii, I./67. pułk artylerii ciężkiej, 31. batalion pionierów, 31. oddział rozpoznawczy, 31. oddział przeciwpancerny, 31. oddział łączności, 31. polowy batalion zapasowy;

Struktura organizacyjna w maju 1944 roku:

12., 17. i 82. pułk grenadierów, 31. pułk artylerii, 31. batalion pionierów, 31. batalion fizylierów, 31. oddział przeciwpancerny, 31. oddział łączności, 31. polowy batalion zapasowy;

Struktura organizacyjna w lipcu 1944 roku:

12., 17. i 82. pułk grenadierów, 31. pułk artylerii, 31. batalion pionierów, 31. dywizyjna kompania fizylierów, 31. oddział przeciwpancerny, 31. oddział łączności, 31. polowy batalion zapasowy;

Struktura organizacyjna w październiku 1944 roku:

12., 17. i 82. pułk grenadierów, 31. pułk artylerii, 31. batalion pionierów, 31. batalion fizylierów, 31. oddział przeciwpancerny, 31. oddział łączności, 31. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy

Generalleutnant Hubert Fischer 1.X.1936 – 1.IV.1937;
Generalmajor (Generalleutnant) Rudolf Kämpfe 1.X.1936 – 1.V.1941;
Generalmajor Kurt Kalmukoff 2.V.1941 – 13.VIII.1941;
Generalmajor Gerhard Berthold 15.VIII.1941 – 21.I.1942;
Generalmajor (Generalleutnant) Friedrich Hoßbach 21.I.1942 – 28.II.1942;
Generalmajor Gerhard Berthold 28.II.1942 – 14.IV.1942;
Generalleutnant Kurt Pflieger 16.IV.1942 – 1.IV.1943;
Generalleutnant Hermann Flörke 1.IV.1943 – 16.V.1943;
Generalmajor (Generalleutnant) Friedrich Hoßbach 16.V.1943 – 2.VIII.1943;
Generalleutnant Wilhelm Ochsner VIII.1943 – VI.1944;
Generalmajor Ernst König VI.1944 – 1.VII.1944;
Generalmajor Hans-Joachim von Stolzmann 1.VII.1944 – V.1945;
Oberst Mangold V.1945;

Szlak bojowy

Źródła

Grzelak Czesław, Stańczyk Henryk Kampania polska 1939 roku; Warszawa 2005; ISBN 83-7399-169-7;

Haupt Werner, Die deutchen Infanterie Division b.m.w i b.d.w; ISBN 3-89555-274-7;

Haupt Werner Kurlandia. Die vergessene Heeresgruppe 1944/45.; ISBN 978-3-89555-527-5;

Jurga Tadeusz, Obrona Polski 1939, Warszawa 1990; ISBN 83-211-1096-7;

Stahl Friedrich, Heereseinteilung 1939. Gliderung, Standorte und Kommandeure sämtlicher Einheiten des Friedensheeres am 3.1.1939 und die Kriegsliederung vom 1.9.1939; ISBN 978-3-89555-338-7, ISBN 3-89555-338-7;

Sawicki Tadeusz, Niemieckie wojska lądowe na froncie wschodnim czerwiec 1944-maj 1945 (struktura); Warszawa 1987; ISBN 83-01-06556-7;

Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; ISBN 3-8289-0525-0;