Stoicyzm to kierunek filozoficzny zapoczątkowany w III wieku przed narodzeniem Chrystusa. W Atenach przez Zenona z Kition, doprowadzony do ostatecznej formy przez Chryzypa i kontynuowany przez całą starożytność. Wywarł znaczny wpływ na rozwój chrześcijaństwa, w pewnym stopniu oddziaływał na myśl średniowieczną, odżył w nowej formie w filozofii nowożytnej, np. u Justusa Lipsiusa. Modelem człowieka był mędrzec, który żył w zgodzie z naturą, kierujący się rozumem.

Ćandragupta Maurja lub Czandragupta Maurja (ok. 325-300 p.n.e.) – twórca pierwszego wielkiego cesarstwa indyjskiego w 320 p.n.e. znanego jako Imperium Maurjów, założyciel dynastii Maurjów. Przez Greków zwany był Sandrakottosem. Stolicą Imperium Maurjów uczynił miasto Pataliputra nad rzeką Ganges. Wykorzystując osłabienie wojsk macedońskich po śmierci Aleksandra Wielkiego podbił północny zachód półwyspu indyjskiego. Zachodnia część została krótko później podbita przez Seleukosa I Nikatora, po czym zawarty został pokój, na mocy którego Ćandragupta w zamian za 500 słoni bojowych uzyskał znaczne terytoria na terenie współczesnego południowego Afganistanu i Beludżystanu. W wyniku tego porozumienia na dwór Ćandragupty przybył grecki ambasador Megastenes. Według legendy Ćandragupta po 24 latach panowania zrzekł się tronu na rzecz swego syna Bindusary, został mnichem i poszcząc zagłodził się na śmierć.

Zenon z Kition (gr. Ζήνων ὁ Κιτιεύς, trb. Zenon ho Kitieus; ur. ok. 335 p.n.e. w Kition na Cyprze, zm. ok. 263 p.n.e. w Atenach) – grecki filozof, założyciel szkoły stoików.

Starożytna Macedonia – antyczne królestwo na Półwyspie Bałkańskim, którego historyczne centrum znajdowało się na terytorium obecnej północno-środkowej Grecji, a w miarę rozwoju terytorialnego objęło również część obszarów obecnej Republiki Macedonii i południowo-zachodniej Bułgarii.