44 Pułk Strzelców Legii Amerykańskiej

Ten artykuł dotyczy 44 Pułku Strzelców (II RP). Zapoznaj się również z: 44 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 44.

44 Pułk Strzelców Legii Amerykańskiej (44 pp) – oddział piechoty Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP.

W 1918 we Francji sformowany został 2 Pułk Strzelców Polskich. Jednostka weszła w skład 1 Dywizji Strzelców Polskich Armii Polskiej we Francji. Po powrocie do kraju oddział przemianowany został na 2 Pułk Strzelców Pieszych. 1 września 1919 po zjednoczeniu Armii Polskiej we Francji z Wojskiem Polskim przemianowany został na 44 Pułk Strzelców Kresowych. Po wojnie z bolszewikami nazwę oddziału ustalono na 44 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych. W 1939 jednostka przemianowana została na 44 Pułk Strzelców Legii Amerykańskiej.

Garnizon Równe - garnizon w Równem zajmowany kolejno przez instytucje i jednostki wojskowe Armii Imperium Rosyjskiego, Wojska Polskiego II RP, Armii Czerwonej, Wehrmachtu, Armii Radzieckiej i Sił Zbrojnych Ukrainy.

Józef Werobej (ur. 17 września 1890 w Zalesiu, zm. 27 kwietnia 1976 w Londynie) – oficer piechoty Armii Imperium Rosyjskiego, generał brygady Wojska Polskiego.

Pułk w okresie pokoju

Pułk stacjonował w garnizonie Równe (batalion zapasowy we Włodzimierzu Wołyńskim).

Na podstawie rozkazu wykonawczego MSWojsk. o wprowadzeniu organizacji na stopie pokojowej PS 10-50 z 1930, pułk zaliczony został do typu III pułków piechoty o stanach zbliżonych do wojennych. Na czas wojny przewidywany był do działań osłonowych. Corocznie otrzymywał ok. 1010 rekrutów. Jego obsadę stanowiło 68 oficerów i 2200 podoficerów i żołnierzy.

Oficer - żołnierz zawodowy lub żołnierz rezerwy należący do korpusu oficerów, posiadający stopień wojskowy co najmniej podporucznika, pełniący służbę na stanowisku co najmniej dowódcy plutonu, instruktora, członka sztabu, a także na stanowisku szczególnym (np. sędzia sądu wojskowego, prokurator wojskowy, lekarz, pilot) lub na innym stanowisku.

Piechota II RP - jeden z trzech, obok artylerii i kawalerii, głównych rodzajów wojska Sił Zbrojnych II RP (w ówczesnej terminologii rodzaj wojsk nazywano bronią).

W wojnie obronnej 1939 roku walczył w składzie 13 Kresowej Dywizji Piechoty.

Strzelcy kresowi

Dowódcy pułku:

mjr/ppłk Józef Grabiński (13 III 1918 - 2 IV 1918)

płk Ryszard Edward Berecki (3 IV 1918 - I 1919)

płk Józef Grabiński (I 1919 - 21 VI 1919)

mjr Antoni Szylling (21 VI 1919 - 30 IX 1920)

ppłk Stanisław Powroźnicki (30 IX 1920 - 18 X 1920)

ppłk Wilhelm Lawicz-Liszka (XII 1920 - X 1921)

płk Rudolf Siwy (1923)

płk Mikołaj Korszun-Osmołowski (1924)

płk Roman Witorzeniec (1928)

płk Józef Werobej (XII 1931 - XII 1934)

ppłk dypl. Marian Porwit (XII 1934 - X 1936)

płk Józef Frączek (X 1936 - IX 1939)

Oficerowie pułku:

Leonid Teliga (ros. Леонид Телига) - (ur. 28 maja 1917 w Wiaźmie w Rosji, zm. 21 maja 1970 w Warszawie) - oficer piechoty Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, żeglarz, dziennikarz, tłumacz, pisarz, pierwszy Polak który samotnie okrążył Ziemię na jachcie "Opty" w latach 1967-1969. Przed nim jachtami okrążył Ziemię tylko jeden Polak – Władysław Wagner.

Stanisław Zieliński (ur. 24 listopada 1895 w Teofipolu, zm. 8 kwietnia 1941 w Równem) – porucznik piechoty Wojska Polskiego i komisarz Policji Państwowej.

kpt. piech. Jan Maksymilian Sokołowski

kpt. piech. Brunon Rolke

ppor. rez. Aleksander Sałacki

Leonid Teliga

por. piech. Stanisław Zieliński

Tadeusz Zieliński

Symbole pułkowe

Odznaka

Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 17, poz. 202 z 7 czerwca 1930 roku. Odznakę stanowi srebrny krzyż pokryty błękitną emalią. Na ramionach krzyża numer i inicjały dawnego 2 pułku strzelców polskich oraz inicjały i data jego powstania 2 PSP 13 III 1918. Środek odznaki stanowi wygięta w koło srebrna trąbka strzelecka, wewnątrz której wpisano numer 44. Krzyż nałożony jest na romb. Oficerska - dwuczęściowa, wykonana w srebrze, emaliowana, łączona czterema nitami. Wymiary: 4lx31 mm. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa.

Wojna polsko-bolszewicka (wojna polsko-rosyjska 1919-1920) – wojna pomiędzy odrodzoną II Rzeczpospolitą a Rosją Radziecką, dążącą do podboju państw europejskich i przekształcenia ich w republiki radzieckie zgodnie z doktryną i deklarowanymi celami politycznymi ("rewolucja z zewnątrz") rosyjskiej partii bolszewików.

Tadeusz Zieliński ps. Wujek, Dyzma, Wolfgang, Stanisław Uherski, Ryszard Winiarski (ur. 30 października 1898 w majątku Winiary k. Warki, powiat grójecki, zm. 11 stycznia 1992 w Podkowie Leśnej) – polski dowódca wojskowy, porucznik piechoty Wojska Polskiego i podpułkownik Narodowych Sił Zbrojnych.

Przypisy

Dziennik rozkazów MSWojsk. nr.16 z 19 maja 1927 roku
Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 1939 nr 9, poz. 90.
Zdzisław. Jagiełło: Piechota Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Bellona, 2007, s. 65. ISBN 978-83-11-10206-4.
Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 86.

Bibliografia

Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
"Księga chwały piechoty": komitet redakcyjny pod przewodnictwem płk. dypl. Bolesława Prugara Ketlinga, Departament Piechoty MSWojsk, Warszawa 1937-1939. Reprint: Wydawnictwo Bellona Warszawa 1992.
P. Bieliński - "44 Pułk strzelców Legii Amerykańskiej", AJAKS, Pruszków 2010.
Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.

Brunon Rolke ps. "Aspik", "Panie Dziejku", "Wasiuk", "Jan Szpak", "Jan Góra" (ur. 4 września 1897 w Tyflisie, zm. 22 sierpnia 1971 w Gdańsku) – polski wojskowy, oficer armii carskiej, armii Hallera, Wojska Polskiego i Armii Krajowej.

Wilhelm Andrzej Lawicz vel Liszka (ur. 9 listopada 1893 w Krakowie, zm. 16 lutego 1968 w Londynie) – generał brygady Wojska Polskiego, uczestnik walk o niepodległość Polski w I wojnie światowej, wojnie polsko-bolszewickiej i II wojnie światowej.