|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Powojenna historia Wojska Polskiego, jego uwikłanie polityczne i wpływ na życie społeczno-polityczne to tematy konferencji, która rozpocznie się w czwartek we Wrocławiu. Sympozjum zorganizowały wrocławski IPN oraz Instytut Historyczny Uniwers... Zapytani, co najbardziej kojarzy nam się z Francją, wielu z nas najprawdopodobniej odpowie moda, sery i oczywiście... wino. Wyniki nowych badań wskazują jednak, że zamiłowanie Francuzów do wina może tracić na wyrazistości, bowiem c... Trzy żubry - dwie krowy i jeden byk - przyjechały w środę z prywatnej hodowli we Francji do nadleśnictwa Stuposiany w Bieszczadach. Zamieszkają w pokazowej zagrodzie w Mucznem. Jak poinformował PAP rzecznik Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa... Legiony Polskie były pierwszą polską formacją wojskową w XX w. Skupiły w sobie oddziały Strzelca Józefa Piłsudskiego, Drużyny Strzeleckie, Polowe Drużyny Sokoła oraz inne organizacje paramilitarne działające przed I... Czeka nas drenaż mózgów? - pyta "Rzeczpospolita". Ponad połowa studentów czołowych uczelni jest gotowa wyjechać za granicę - wynika z badań Szkoły Głównej Handlowej i firmy doradczej Deloitte. Według gazety, w czwartek na spotkani...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
45 Pułk Piechoty Strzelców KresowychCzy wiesz że...? Józef Haller von Hallenburg (ur. 13 sierpnia 1873 w Jurczycach, zm. 4 czerwca 1960 w Londynie) – generał broni Wojska Polskiego, legionista, harcmistrz, Przewodniczący ZHP, działacz polityczny i społeczny, brat stryjeczny gen. Stanisława Hallera von Hallenburga. Dowódca (ang. commander) - stanowisko etatowe w wojsku, żołnierz stojący na czele rodzaju sił zbrojnych, związku taktycznego, oddziału lub pododdziału. Posiada określone prawa (wydawanie rozkazów oraz nadzór nad ich wykonawstwem). Jest organizatorem działań bojowych podległych wojsk (żołnierzy) oraz dowodzi nimi w czasie ich trwania. Garnizon Równe - garnizon w Równem zajmowany kolejno przez instytucje i jednostki wojskowe Armii Imperium Rosyjskiego, Wojska Polskiego II RP, Armii Czerwonej, Wehrmachtu, Armii Radzieckiej i Sił Zbrojnych Ukrainy. 45 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych (45 pp) - oddział piechoty Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP. Pułk stacjonował w garnizonie Równe. Wchodził w skład 13 Kresowej Dywizji Piechoty. FormowanieSformowany jako 3 Pułk Strzelców Polskich Armii Polskiej we Francji gen. Józefa Hallera. W 1919 w Wojsku Polskim przemianowany na 45 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych. Teodor Emil Błoch (ur. 9 listopada 1895, zm. kwiecień 1940) – oficer zawodowy Wojska Polskiego,kawaler Virtuti Militari zamordowany przez NKWD w Charkowie w 1940 roku. Teodor Emil Błoch urodził się w Kołomyji był synem Ferdynanda i Julii z domu Straub. W latach 1915 - 1918 służył w armii austriackiej. Po zakończeniu wojny został przyjęty do Wojska Polskiego i zweryfikowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i przydzielony do 145 Pułku Piechoty. Od 1921 roku do 1932 służył w 45 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych. Od 1935 roku był komendantem PKU Sarny.
Gazurek Ignacy (ur. 16 marca 1907 w Istebnej, zm. 24 września 1944 Oosterbeek w Holandii) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, oficer wojsk powietrznodesantowych podczas II wojny światowej. Pułk w okresie pokojuNa podstawie rozkazu wykonawczego MSWojsk. o wprowadzeniu organizacji na stopie pokojowej PS 10-50 z 1930, pułk zaliczony został do typu III pułków piechoty o stanach zbliżonych do wojennych. Na czas wojny przewidywany był do działań osłonowych. Corocznie otrzymywał ok.1010 rekrutów. Jego obsadę stanowiło 68 oficerów i 2200 podoficerów i żołnierzy. Stanisław Zieliński (ur. 24 listopada 1895 w Teofipolu, zm. 8 kwietnia 1941 w Równem) – porucznik piechoty Wojska Polskiego i komisarz Policji Państwowej.
Bronisław Prugar-Ketling (ur. 2 lipca 1891 w Trześniowie, zm. 18 lutego 1948 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, generał dywizji Wojska Polskiego. Strzelcy kresowiOficerowie pułku: Obsada personalna we IX 1939 Piechota (lub infanteria) – wojsko walczące pieszo. Dawniej przemieszczało się pieszo, dzisiaj wykorzystuje inne środki transportu. Znane i wykorzystywane od starożytności do czasów współczesnych jako jeden z podstawowych składników armii. Piechota zawsze walczyła w najbliższej odległości wroga.
Symbole pułkoweOdznaka Zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 1, poz. 2 z 9 stycznia 1931 roku. Odznaka ma kształt srebrnego krzyża nawiązującego do herbu Wołynia, z ramionami pokrytymi błękitną emalią. Na krzyż nałożono tarczę rycerską z pionową wstęgą o barwach narodowych, na której wpisano numer i inicjały 45 PSK. Z lewej strony miniatura emblematu Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", z prawej miniatura oznaki rozpoznawczej noszonej przez 3 Pułk Strzelców Polskich we Francji (cyfra 3 nad trąbką strzelecką). Na szczyt tarczy nałożony srebrny orzeł państwowy wz. 1927. Oficerska - trzyczęściowa, wykonana w srebrze, emaliowana, łączona pięcioma nitami. Wymiary: 40x32 mm. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa. Przypisy
Bibliografia
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |