|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Polacy wzięli udział w dwóch kolejnych kampaniach obserwacyjnych wspierających monitorowanie zagrodzeń, jakie dla Ziemi mogą stanowić asteroidy. Podczas zakończonych właśnie obserwacji uczniom i nauczycielom z naszego kraju udało się odkryć m.in. 12 nowych małyc... Mamy na niebie kolejną planetoidę noszącą nazwisko Polaka. Od tej pory asteroida o numerze 114025 będzie nosić nazwisko polskiego astronoma Jerzego Krzesińskiego. Dr Krzesiński pracuje w Katedrze Astronomii Uniwersytetu Pedagogiczne... Karl Landsteiner (ur. 14 czerwca 1868 w Baden, zm. 26 czerwca 1943 w Nowym Jorku) – austriacki lekarz patolog i immunolog, laureat Nagrody Nobla w 1930 roku.
Był profesorem uniwersytetu w Wiedniu (od 1911) o... Naukowcy z Brazylii, Holandii i Wlk. Brytanii rzucają nowe światło na historię Amazonki. Ich odkrycia, opisane w czasopiśmie Geology, wskazują na to, że Amazonka powstała jako transkontynentalna rzeka około 11 milionów lat temu, a obecny j... Nowo odkryta asteroida minie Ziemię w 2013 r. zaledwie o włos. Odkryta przez grupę astronomów w połowie lutego, ta mała, pięćdziesięciometrowa asteroida, zwana "2012 DA14", śmignęła obok naszej planety w odległości równej mniej więcej siedmiokrotności dystansu do Księ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 90 AntiopeCzy wiesz że...? Jednostka astronomiczna (skrót j.a., po angielsku AU, astronomical unit) jest to jednostka odległości używana w astronomii, równa 149 597 870 691 ± 30 m. Dystans ten odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca. 91 Aegina - planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 62 dni w średniej odległości 2,59 j.a. Została odkryta 4 listopada 1866 roku w obserwatorium w Marsylii przez Édouarda Stephana. Nazwa planetoidy pochodzi od Ajginy, nimfy w mitologii greckiej. Planetoida (planeta + gr. eídos postać), asteroida (gr. asteroeidés – gwiaździsty), planetka (ang. minor planet) – ciało niebieskie o małych rozmiarach - od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające gwiazdę centralną (w Układzie Słonecznym - Słońce), posiadające stałą powierzchnię skalną lub lodową, bardzo często – przede wszystkim w przypadku asteroid mniejszych i mało masywnych – o nieregularnym kształcie, często noszącym znamiona kolizji z innymi podobnymi obiektami. 90 Antiope – planetoida podwójna z pasa głównego. OdkryciePlanetoida ta została odkryta 1 października 1866 roku w Düsseldorf-Bilk Observatory w Düsseldorfie przez Roberta Luthra. Nazwa planetoidy pochodzi od Antiope, jednej z Amazonek z mitologii greckiej. OrbitaOrbita 90 Antiope nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 2,22°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje ok. 5 lat i 222 dni, krążąc w średniej odległości 3,16 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 16,66 km/s. Pas planetoid – obszar rozciągający się pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza. W obszarze tym znajduje się wiele małych ciał niebieskich – planetoid, z których znane są już setki tysięcy. 220 planetoid ma średnicę przekraczającą 100 km. Łączna masa wszystkich obiektów w pasie planetoid szacowana jest na 2,3×1021 kg i jest tylko pięć razy mniejsza od masy Plutona.
Amazonki (gr. Ἀμαζόνες Amazónes, łac. Amazones ‘Bezpierśne’, gr. ἀμαζών amazṓn ‘ta, która nie ma piersi’) – w mitologii greckiej naród albo plemię wojowniczych kobiet. Planetoida należy do rodziny planetoidy Themis. Właściwości fizyczne90 Antiope jest planetoidą podwójną, w której układzie znajdują się dwa obiekty o niemal jednakowych rozmiarach. Maksymalne średnice składników to 93 km i 89,4 km. Albedo ich jest małe i wynosi 0,06, a jasność absolutna to 8,27 (dla całego układu). Dwa składniki Antiope są ciemne, gdyż zaliczają się do planetoid węglowych typu C. Maksymalna temperatura na powierzchni sięga -29º C. Mała gęstość planetoidy (zaledwie o 25% większa od gęstości wody) może wskazywać na to, że jest ona porowata i może zawierać nawet 30% pustych przestrzeni. Absolutna wielkość gwiazdowa jest to obserwowana wielkość gwiazdowa (a zatem wyrażona w magnitudo), jaką miałby obiekt oglądany z pewnej ustalonej odległości, przy braku pochłaniania światła w przestrzeni międzygwiezdnej. W przypadku obiektów poza Układem Słonecznym przyjęto jako odległość odniesienia 10 parseków. Zależność pomiędzy wielkością obserwowaną, a absolutną można wyrazić za pomocą wzoru:
Planetoida podwójna – ciało niebieskie, składające się z dwóch związanych ze sobą siłami grawitacyjnymi planetoid o porównywalnych rozmiarach. Obiegają one wspólny środek masy układu. Jeśli któryś ze składników układu jest znacznie mniejszy od drugiego, należy określać go raczej mianem księżyca planetoidy. Podwójność asteroidyPodwójność tej planetoidy została stwierdzona 10 sierpnia 2000 roku przez zespół Williama J. Merline'a. Drugi składnik został prowizorycznie oznaczony jako S/2000 (90) 1. Oba składniki rotują wokół wspólnego środka masy, oddalone od siebie o 171 km. Okres obrotu wokół własnych osi, jak i okres obiegu są najprawdopodobniej równe i wynoszą 16,5 godziny – są one zatem odwrócone do siebie zawsze tymi samymi stronami. Kształt składników przypomina kształt przewidywany w teorii Edouarda Roche'a z 1849 roku dotyczącej rotujących obiektów płynnych, okrążających się wzajemnie. Ponieważ jednak Antiope jest ciałem stałym, wyniki obserwacji sugerują, że tworzący ją materiał jest niezwykle słabo powiązany ze sobą. Być może jedna, większa planetoida pod wpływem swojej rotacji rozerwała się na dwie, zbliżone rozmiarami części. Rodzina planetoidy Themis to jedna z rodzin planetoid z pasa głównego, w skład której wchodzą asteroidy charakteryzujące się podobnymi parametrami orbit. Wszystkie one krążą po trajektoriach zawierających się w przedziale od 3,08 do 3,24 j.a. od Słońca, ich nachylenie względem ekliptyki mieści się w przedziale od 0º do 3º, a mimośrody od 0,09 do 0,22.
Antiopa (także Antiope, gr. Ἀντιόπη Antiópē, łac. Antiope) – w mitologii greckiej królowa Amazonek, walecznych kobiet znad Morza Czarnego. Po porwaniu przez Tezeusza została jego żoną. Przed śmiercią urodziła mu syna Hippolytosa (Hipolit). Zobacz teżLinki zewnętrzne… | Poprzednia planetoida | 90 Antiope | Następna planetoida | …
Czy wiesz że...? beta Do 27 lipca 2010 odkryto i skatalogowano 529 911 planetoid[1]. Spośród nich 246 869 obiektom nadano kolejne numery, a 16 065 otrzymało również swoje nazwy (pierwsza nienazwana planetoida nosi numer 3708)[2]. 283 042 odkryte i skatalogowane planetoidy nie otrzymały jeszcze swoich oznaczeń numerycznych. Lista jest aktualizowana przez Minor Planet Center w dniach kolejnych pełni Księżyca.
Środek masy ciała lub układu ciał jest punktem, w którym skupiona jest cała masa w opisie układu jako masy punktowej. Pojęcie to jest wykorzystywane także w geometrii.
Słońce (łac. Sol) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety oraz mniejsze ciała niebieskie. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.
Asteroida typu C – planetoida, u której można zidentyfikować na podstawie analizy jej widma i albedo skład chemiczny powierzchni. W grupie tej charakterystyczne jest występowanie węgla i związków węgla. Planetoidy te wykazują niskie albedo (około 0,05). Jest to najliczniej reprezentowana wśród asteroid grupa; stanowi ok. 75% populacji wszystkich tych ciał w pasie głównym.
89 Julia - planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 27 dni w średniej odległości 2,55 j.a. Została odkryta 6 sierpnia 1866 roku w obserwatorium w Marsylii przez Édouarda Stephana (odkrywcy także 91 Aegina). Nazwa planetoidy pochodzi od imienia św. Julii z Korsyki.
Rodzina planetoid – grupa planetoid, które cechuje podobieństwo parametrów orbit, po jakich poruszają się wokół Słońca. Charakteryzują się one również podobną budową i składem chemicznym, a co za tym idzie, mają one wspólne pochodzenie. Niewykluczone, że niektóre rodziny powstały w wyniku kolizji planetoid, po czym doszło do rozpadu pierwotnego ciała.
Karl Theodor Robert Luther (ur. 16 kwietnia 1822 w Świdnicy - zm. 15 stycznia 1900 w Düsseldorfie), niemiecki astronom, odkrył 24 planetoidy. Pracował w Düsseldorf-Bilk Observatory w Düsseldorfie. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
